روشن‌شده توسط مسیح
در مفهوم کتاب‌مقدسی، «نور» چیزی بیشتر شبیه به «روشن‌بینی» است تا صرفاً «نور روز». به عنوان قوم خدا، مسیحیان قادرند دیدگاهی خدا-محور و روشن‌بینانه از کتاب‌مقدس را به جامعه خود بیاورند. فرهنگ لغت می‌گوید که یک شخص روشن‌بین کسی است که «از نظر حقایق آگاه، نسبت به نظرات جایگزین بردبار، و توسط تفکر منطقی هدایت می‌شود.» به این تعریف اضافه می‌کنم که یک مسیحی روشن‌بین نه تنها از نظر حقایق آگاه و نسبت به نظرات جایگزین بردبار است، بلکه توسط روح‌القدس هدایت می‌شود تا حقیقت کلام خدا را با دقت به مسائل دنیای امروز اعمال کند.
در حالی که فرهنگ لغت «نور روز» را به عنوان «نور خورشید» تعریف می‌کند، مسیحی «روشن‌بین» آن را به عنوان «نور پسر» تعریف می‌کند! چرا؟ زیرا پسر خدا، عیسی، فرمود: «من نور جهان هستم. هر که مرا پیروی کند، هرگز در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور حیات را خواهد داشت» (یوحنا ۸:۱۲ NIV). کلمه «نور» در این آیه از کلمه یونانی فوس گرفته شده است که به نوری اشاره دارد که به چشم می‌رسد و نوری که به ذهن می‌رسد.
از آنجا که مسیحیان چیزی دارند که غیرمسیحیان ندارند، جامعه‌ای بدون مسیحیان حضور درک روشن‌بینانه از خدا را از دست می‌دهد. ما که مسیح را به عنوان نجات‌دهنده خود می‌دانیم، باید نور خالق را به جهان منتقل کنیم – «نوری» که تاریکی این دنیای غم‌انگیز را می‌شکافد. اینگونه است که ما عیسی را به جهان معرفی می‌کنیم. او به پیروان خود گفت: «شما نور جهان هستید ... بگذارید نور شما در برابر مردم بتابد، تا اعمال نیکوی شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است ستایش کنند» (متی ۵:۱۴،۱۶).
نور برای دیدن است. مسیحیان نباید از بقیه جهان از نظر اجتماعی جدا شوند، همانطور که اغلب اینگونه هستیم. هر کجا که خود را بیابیم، نور ما باید هم قابل مشاهده و هم قابل شنیدن باشد. اعمال ما باید بلندتر از کلمات ما صحبت کنند! هنگامی که دوستان، همسایگان و همکاران ما نور خدا را در درون ما در حال کار ببینند، توسط خود عیسی مسیح لمس خواهند شد. کتاب‌مقدس مثال‌های زیادی دارد که به ما نشان می‌دهد چگونه شخصی با روشن‌بینی خدا به بهتر شدن اوضاع کمک کرده است.
دیدن محافظت خدا
در دوم پادشاهان، الیشع، «مرد خدا»، هدف «نیروی قوی» از سربازان آرامی بود. شهر او یک شب محاصره شد و خادمش از آنچه با چشمان خود دید وحشت کرد: «لشکری با اسب‌ها و ارابه‌ها شهر را محاصره کرده بود.» او با ترس پرسید: «چه کنیم؟» الیشع پاسخ داد: «نترس ... کسانی که با ما هستند بیشتر از کسانی هستند که با آنها هستند.» سپس دعا کرد: «ای خداوند، چشمان او را باز کن تا ببیند،» و خادمش «تپه‌ها را پر از اسب‌ها و ارابه‌های آتشین در اطراف الیشع» دید (دوم پادشاهان ۶:۸-۲۳).
اگر نیروهای عظیم خدا را که از ما محافظت می‌کنند، درک می‌کردیم، احساس بسیار بهتری داشتیم. دشمنان قابل مشاهده ما توسط محافظان نامرئی ما احاطه شده‌اند. خدا فقط به چیزهایی اجازه می‌دهد که به ما برسند که می‌داند برای خیر ما، برای رشد و بلوغ روحانی ما هستند. در زندگی شخصی، خانوادگی، کلیسایی و اجتماعی خود به یاد داشته باشید که هیچ چیز و هیچ کس بزرگتر از خدای ما نیست.
نگه داشتن نجات‌دهنده
در لوقا ۲:۲۱-۴۰، دو نفر سالخورده، شمعون و حنا، دیدگاه روشن‌بینانه خدا را در مورد وقایع جهان نشان دادند. هر دوی آنها در معبد اورشلیم «منتظر» تولد مسیح بودند. هنگامی که یوسف و مریم نوزاد عیسی را برای ختنه روز هشتم او آوردند، شمعون و حنا هر دو خدا را برای هدیه او یعنی نوزادی که برای نجات‌دهنده جهان متولد شده بود، پرستش کردند. در میان هیاهو و شلوغی کارهای معبد، و جمعیت مشغول فعالیت‌های مذهبی خود، این دو سالمند «توسط روح هدایت شدند» و «خدا را شکر کردند» برای کودک، و برای هر آنچه خدا قصد داشت از طریق او انجام دهد.
همه نور جهان را ندارند. کتاب‌مقدس اشاره می‌کند که فقط کسانی که سروری مسیح را بر زندگی خود می‌پذیرند، نور خدا را دارند تا بر هر کاری که انجام می‌دهند تأثیر بگذارند. خدا را شکر برای افراد مسن وفادار مانند شمعون و حنا که منتظر ماندند و سپس نجات‌دهنده را دیدند و در آغوش گرفتند. هر دوی آنها به دیگران اطراف خود گفتند که به خاطر این کودک چه چیزی در راه است. دیدگاه روشن‌بینانه آنها بر دیگران تأثیر گذاشت. ما باید دعا کنیم که نور ما نیز بر دیگران تأثیر بگذارد.
تجربه تأمین خدا
در متی ۱۴، عیسی به جمعیت مردم تعلیم می‌داد و آنها را شفا می‌داد. شاگردان او نگران بودند که مردم باید قبل از بسته شدن همه چیز برای روز غذا بخورند. آنها عیسی را ترغیب کردند که متوقف شود و جمعیت را بفرستد. اما عیسی گفت: «آنها نیازی به رفتن ندارند. شما به آنها چیزی برای خوردن بدهید.» دیدگاه روشن‌بینانه می‌بیند که اوضاع به گونه‌ای پیش می‌رود که ناهار پیک‌نیک یک پسر جوان شامل پنج نان و دو ماهی برای سیر کردن هزاران نفر کافی بود! آن ناهار، که با اعتماد به عیسی داده شد، بیش از اندازه کافی بود.
بلافاصله پس از این، شاگردان عیسی در حالی که از دریای جلیل عبور می‌کردند، در طوفان شدیدی قرار گرفتند. تاریک بود و آنها از ساحل دور بودند. شاگردان کسی (عیسی) را دیدند که روی آب به سمت آنها می‌آمد. آنها وحشت کردند! سپس عیسی به آنها گفت که شجاع باشند و نترسند. پطرس، در ترکیبی شگفت‌انگیز از شک و ایمان گفت: «خداوندا، اگر تو هستی ... به من بگو که روی آب به سوی تو بیایم.» عیسی گفت: «بیا» – و پطرس آمد!
عیسی مجبور شد پطرس را نجات دهد وقتی ایمانش شروع به لرزیدن کرد. من از پطرس انتقاد نمی‌کنم؛ من اصلاً از قایق بیرون نمی‌آمدم! من امروز به روش‌های دیگری توسط عیسی به چالش کشیده می‌شوم. آیا ایمانم را در حال کشش می‌بینم؟ آیا نجات‌دهنده‌ام هر روز بیشتر و بیشتر خود را به من ثابت می‌کند؟ (متی ۱۴:۱۳-۲۱، ۲۲-۳۶). من به این وقایع ثبت شده مانند آینه نگاه می‌کنم. آیا من به عنوان نور او در جهان زندگی می‌کنم؟ آیا خدا را در جایی که راه می‌روم، جایی که کار می‌کنم و جایی که زندگی می‌کنم منعکس می‌کنم؟ آیا من در تاریکی تأثیری برای خدا و برای خیر هستم؟
دیدن دعای مستجاب شده
پس از مصلوب شدن و رستاخیز عیسی، کلیسای جوان مسیحی شروع به رشد کرد. در اعمال ۱۲:۱-۱۹ می‌خوانیم که پادشاه هیرودیس آنقدر از این پیروان عیسی تهدید شده بود که برخی از رهبران آنها را دستگیر کرد، یعقوب را اعدام کرد و قصد داشت همین کار را با پطرس نیز انجام دهد: «اما کلیسا با جدیت برای او به خدا دعا می‌کرد» (اعمال ۱۲:۵). اینکه آیا این مسیحیان واقعاً انتظار داشتند خدا پطرس را از سرنوشت خود آزاد کند، نمی‌دانیم. کتاب‌مقدس می‌گوید که گروهی که در خانه مریم (مادر یوحنا مرقس) دعا می‌کردند، نه گوش‌های خود را باور کردند و نه چشمان خود را وقتی پطرس در شب قبل از محاکمه‌اش در را می‌کوبید. آنها رودا، دختر خدمتکار که در را باز کرد، را متهم کردند که «عقلت را از دست داده‌ای.» اما او پطرس بود! و «آنها متحیر شدند» (اعمال ۱۲:۱۵-۱۶).
گاهی اوقات داشتن نور خدا در درون ما ایمان ما را به چالش می‌کشد. خدا می‌خواهد ما فقط یک قدم فراتر برویم. او ما را با آنچه می‌تواند انجام دهد غافلگیر می‌کند. در این مورد حتی پطرس، در حالی که توسط یک فرشته از زندان آزاد می‌شد، متوجه نشد که این چیزی جز یک رویا است. شناخت نور جهان به این معنی نیست که ما همه چیز را در مورد او و راه‌های او می‌دانیم. ما هرگز به مرحله‌ای نمی‌رسیم که بتوانیم بگوییم: «من همه چیز را که باید در مورد او بدانم یاد گرفته‌ام!»
نجات یافته برای درخشش
سرانجام، در اعمال ۲۷ از پولس، یکی دیگر از خادمان اولیه کلیسا که اسیر شده و تحت نگهبانی در کشتی‌ای به مقصد روم قرار گرفته بود، می‌آموزیم. در طوفانی با نیروی گردباد گرفتار شد، برای روزها از مسیر خود منحرف شد. پس از دو هفته متوجه شدند که بی‌هدف به سمت خشکی در حال حرکت هستند. جالب است که خدمه «برای نور روز دعا کردند.» این نور روز نبود که آنها نیاز داشتند – این کلامی از یک مرد روشن‌بین بود!
پولس گفت: «هیچ یک از شما از بین نخواهد رفت؛ فقط کشتی نابود خواهد شد. دیشب فرشته خدایی که من از آن او هستم و به او خدمت می‌کنم، در کنار من ایستاد» (اعمال ۲۷:۲۲-۲۳). پولس اعتماد خود را به خدا تأیید کرد، حتی اگر می‌دانست که آنها باید از یک کشتی‌شکستگی ویرانگر در یک شن‌زار در سواحل مالت رنج ببرند. وقایع دقیقاً همانطور که پولس پیش‌بینی کرده بود اتفاق افتاد. چون او نور جهان را می‌شناخت، تأثیر عیسی را بر اطرافیان خود تاباند. نگهبانان رومی، سایر مسافران، خدمه و مردم مالت که با مهربانی از آنها استقبال کردند، همه شواهدی از عیسی مسیح را از طریق نور، زندگی و تعالیم پولس دیدند (اعمال ۲۷).
بیایید به تعریف خود از یک شخص خدا-محور برگردیم: «یک مسیحی روشن‌بین نه تنها از نظر حقایق آگاه و نسبت به نظرات جایگزین بردبار است، بلکه توسط روح‌القدس هدایت می‌شود تا حقیقت کلام خدا را با دقت به مسائل دنیای امروز اعمال کند.» الیشع، شمعون و حنا، شاگردان عیسی، رودا دختر خدمتکار، و پولس زندانی همه با این تعریف مطابقت دارند.
نور او در زندگی شما
حالا از خودم چند سوال می‌پرسم و شما را نیز به همین کار دعوت می‌کنم: آیا نور عیسی مسیح از زندگی من ساطع می‌شود؟ آیا مردم با زندگی در نزدیکی من تحت تأثیر قرار می‌گیرند تا عیسی را به عنوان نجات‌دهنده خود بپذیرند؟ آیا من اعضای خانواده‌ام را برای مسیح تحت تأثیر قرار داده‌ام؟ آیا زندگی شخصی من دعوتی برای افراد با ایمان متفاوت (یا بدون هیچ ایمانی) برای در نظر گرفتن نجات‌دهنده ارائه می‌دهد؟ وقتی به پایان زندگی می‌رسم، آیا در مورد من گفته خواهد شد: «او در هر جنبه‌ای از زندگی خود از عیسی مسیح پیروی کرد»؟ امیدوارم چنین باشد. و من همین امید را برای شما دارم، زیرا پطرس به ما می‌گوید که ما بخشی از «قومی برگزیده، کاهنان سلطنتی، ملتی مقدس، مردمی متعلق به خدا هستیم، تا ستایش‌های او را که ما را از تاریکی به نور شگفت‌انگیز خود فراخوانده است، اعلام کنیم» (اول پطرس ۲:۹).
نور خدا در کوزه‌های گلی
«زیرا خدایی که گفت: «بگذار نور از تاریکی بتابد،» نور خود را در دل‌های ما تاباند تا نور معرفت جلال خدا را که در چهره مسیح نمایان است، به ما بدهد. اما ما این گنج را در کوزه‌های گلی داریم تا نشان دهیم که این قدرت بی‌نظیر از خداست و نه از ما.» (دوم قرنتیان ۴:۶-۷)
