یهودا همیشه دوست یهودای اسخریوطی بود، حتی اگر یهودا دوست او نبود. یهودا درس‌های هشداردهنده‌ای برای ما دارد که می‌تواند ما را به درک عمیق‌تر از کسی که به او خیانت کرد، سوق دهد. او از جمله دوازده نفری بود که عیسی به آنها قدرت داد تا ارواح ناپاک را بیرون کنند.
او که از آرتروز شدید رنج می‌برد، روز به روز در کنار پنجره جلویی خانه‌اش روی یک چوکی می‌نشست. او خیاطی می‌کرد، قلاب‌بافی می‌کرد، می‌بافت و قالی‌های بافته‌شده می‌ساخت تا بفروشد و پول آن را به مأموریت‌های مختلف بدهد. او آرزو داشت که مبلغان به سرزمین‌های خارجی بروند و جان‌ها را برای مسیح به دست آورند.
دو واقعه خاص در عهد عتیق وجود دارد که هر بار که آنها را می‌خوانم، اشک از چشمانم سرازیر می‌شود. گمان می‌کنم این به این دلیل است که من موسی را، کسی که موضوع آیات ثبت شده است، دوست داشته‌ام. اولین دلیل این اشک‌ها هنگام خواندن تثنیه ۳:۲۳-۲۶ رخ می‌دهد.
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
نویسنده، لکومته دو نوی، با تمثیل پیشنهاد می‌کند که عیسی یک جهش روحانی است که از طریق نوعی انتخاب طبیعی روحانی، در نهایت انسان‌های برتر روحانی تولید خواهد کرد. این ممکن است یک سناریوی جذاب باشد، اما کاملاً غیرکتاب‌مقدسی و نادرست است! در ابتدا انسان، که به صورت خدا آفریده شده بود،
ایده پشت «نان آسمانی، اکنون و همیشه مرا سیر کن» از کتاب مقدس است. آواز خواندن به آنها روحیه می‌دهد و این تنها چیزی است که برایشان مهم است. این یک تراژدی است که جهان انگلیسی‌زبان تا حد زیادی صخره‌ای را که آن را به وجود آورد، فراموش کرده است (تثنیه ۳۲:۱۸؛ اشعیا.
هر ایماندار حقیقی به خداوند عیسی مسیح شریک دعوت آسمانی است. این جوهر مسیحیت و چیزی است که او را به عنوان یک مسیحی متمایز می‌کند. این را نمی‌توان در مورد هیچ ایماندار عهد عتیق، صرف نظر از اینکه چقدر فداکار یا وفادار بوده باشد، گفت. این زمانی است که هنوز در آینده است و جهان
خدای پدر و خدای پسر، خداوند عیسی مسیح، خدا و اولین انسان، آدم، پدر و ایمانداران امروز، و پدران و پسران و دخترانشان. ما تمایل داریم که پدرمان در آسمان را بر اساس تجربه یا مشاهداتمان از پدران انسانی تصور کنیم. اما مهم نیست که درک ما چیست، واقعیت این است که خدای ما
سکه‌های رومی اصیل که توسط باستان‌شناسان در حفاری‌هایشان از سکونتگاه‌های رومی کشف شده‌اند، ارزش زیادی دارند و نمایشگاه‌های موزه‌ای بسیار مفیدی را تشکیل می‌دهند. «آنچه را که از آن سزار است به سزار بدهید» «آنچه را که از آن سزار است به سزار بدهید»
مسیحی به عنوان یک نگهبان، شب را چه شده است، از اعماق است. چشم‌انداز – جولای-آگوست ۲۰۲۱ — مجله فیض و حقیقت، نگهبان. مسیحی به عنوان یک نگهبان در اعماق عمیق‌ترین اعماق قلب خود است. او می‌نویسد: «نزد تو آمرزش هست، تا تو را بترسند»
