«ورزش» در زندگی روحانی مسیحی به چه معناست؟

سوال:

مسیحیان وقتی کلمه «ورزش» را در اشاره به مسائل روحانی به کار می‌برند، منظورشان چیست؟ این نوع «ورزش» در کتاب مقدس کجا ظاهر می‌شود؟

پاسخ:

چه شیمی باشد، چه کشاورزی، چه پزشکی، چه سیاست، چه موسیقی، چه مهندسی، یا هر زمینه دیگری از دانش، هر کدام واژگان خاص خود را از اصطلاحات فنی دارند. با گذشت زمان، اصطلاحات معنی خود را تغییر می‌دهند، اصطلاحات جدید اضافه می‌شوند، و اصطلاحات قدیمی کاربرد خود را از دست می‌دهند و از صحنه محو می‌شوند. مسائل مذهبی نیز از این قاعده مستثنی نیستند، و همانطور که پرسشگر به درستی استنباط می‌کند، اصطلاحات مربوط به مسائل روحانی معمولاً ریشه در کتاب مقدس دارند.

کلمه «ورزش» تنها چند بار در نسخه مجاز کینگ جیمز کتاب مقدس آمده است. این ترجمه چندین کلمه مختلف در متن اصلی عبری و یونانی کتاب مقدس است. طبق فهرست جامع استرانگ، برخی از این کلمات دامنه وسیعی از معنی دارند در حالی که برخی دیگر کاملاً خاص هستند. «اعمال قدرت» یا «حکومت» یا «قدرت» چندین بار به معنای حکومت کردن یا اعمال سلطه بر دیگران استفاده می‌شود. این هنوز هم یک استفاده نسبتاً کلی از این اصطلاح در زبان ماست. برای خداوند که «مهربانی را اعمال کند» یا برای مردان شریر که «دزدی را اعمال کنند» را می‌توان به عنوان روشی قدیمی‌تر برای گفتن اینکه خداوند مهربانی نشان می‌دهد یا مردان شریر دزدی می‌کنند، درک کرد.

کمی نزدیک‌تر به نحوه استفاده برخی مسیحیان از این اصطلاح، ما داریم: بیان داوود، «و نه خود را در امور بزرگ مشغول می‌کنم» (مزامیر ۱۳۱:۱ KJV)؛ بیان سلیمان، «این رنج سخت را خدا به پسران انسان داده است تا با آن تمرین کنند» (جامعه ۱:۱۳)؛ بیان پولس، «در این کار خود را تمرین می‌دهم تا همیشه وجدانی بی‌عیب در برابر خدا و در برابر انسان‌ها داشته باشم» (اعمال ۲۴:۱۶)؛ بیان پولس، «بلکه خود را برای خداپرستی تمرین ده» (اول تیموتائوس ۴:۷)؛ بیان، «کسانی که به دلیل استفاده حواس خود را برای تشخیص خوب و بد تمرین داده‌اند» (عبرانیان ۵:۱۴)؛ و بیان، «برای کسانی که با آن تمرین کرده‌اند» (عبرانیان ۱۲:۱۱).

نسخه کینگ جیمز جدید کلمه «ورزش» را در بیشتر این آیات حفظ می‌کند، در حالی که نسخه بین‌المللی جدید یا از اصطلاحاتی مانند «تلاش» یا «آموزش» استفاده می‌کند یا این عبارات را به طور کلی حذف می‌کند.

امروزه وقتی مسیحیان – به ویژه مسیحیان مسن‌تر یا کسانی که به روش‌های محافظه‌کارانه‌تر تربیت شده‌اند – از «ورزش کردن» درباره چیزی یا «ورزش کردن» برای انجام کاری صحبت می‌کنند، معمولاً منظورشان این است که نگران چیزی هستند یا احساس روحانی قوی برای انجام کاری دارند. به نوعی کلمات «ورزش» یا «ورزش کرده» به اصطلاحات خوشایند تبدیل می‌شوند؛ در ذهن آنها «من ورزش کرده‌ام» راهی روحانی‌تر برای بیان نگرانی یا میل آنهاست. استفاده از این اصطلاح به طور ظریف نشان می‌دهد که احساس یا میلی که بیان می‌کنند چیزی فراتر از صرفاً احساس یا میل خودشان است – «ورزش» راهی متواضعانه برای تأکید بر این است که فکر از خدا می‌آید.

همانطور که کودکان خردسال معمولاً در مورد احساسات و خواسته‌های خود مستقیم‌تر و صریح‌تر هستند، مسیحیان جدید یا جوان‌تر اغلب فاقد «پیچیدگی روحانی» مرتبط با استفاده از کلمه «ورزش» در مسائل روحانی هستند. به احتمال زیاد، تعداد بسیار کمی از کسانی که از این عبارت استفاده می‌کنند، هرگز به منشأ آن یا آنچه در پشت آن نهفته است فکر کرده‌اند. این عبارتی است که به آن عادت کرده‌اند، عبارتی که مسیحیان مسن‌تر تمایل به استفاده از آن دارند، و عبارتی که در ذهن آنها این تصور را ایجاد نمی‌کند که آنها در تلاش برای تحمیل اراده خود بر کسی هستند.

بیایید به یاد داشته باشیم که پولس رسول، با الهام الهی، به قرنتیان چه نوشت:

مگر اینکه با زبان کلماتی آسان برای فهمیدن بگویید، چگونه معلوم خواهد شد که چه گفته شده است؟ (اول قرنتیان ۱۴:۹ NKJV)

پاسخ توسط یوجین پی. ودر، جونیور.