چرا زمین مرکز خلقت و محبت خداست

«دیدگاه من از سیاره ما، نگاهی اجمالی به الوهیت بود.» — ادگار میچل، ایالات متحده آمریکا، آپولو ۱۴

بسیاری از فضانوردان در مورد شور و شعفی که هنگام نگاه کردن به سیاره‌ای که آن را خانه می‌نامیم، احساس می‌کنند، اظهار نظر کرده‌اند. بسیاری از ما تصاویری از زمین را که از فضا مخابره شده‌اند، دیده‌ایم، و این منظره همیشه توجه ما را به خود جلب می‌کند تا به دنبال قاره یا منطقه خاصی که در آن زندگی می‌کنیم، بگردیم. اگر منظره این کره منحصر به فرد به ما احساس خاصی می‌دهد، به نظر شما برای سازنده آن چه می‌کند؟

خداوند پس از اتمام کارهای شگفت‌انگیز پیدایش ۱ در شش روز، هر آنچه را که ساخته بود دید و آن را «بسیار خوب» اعلام کرد (پیدایش ۱:۳۱). و در حالی که زمین ممکن است به دور خورشید بچرخد، می‌توان با اطمینان گفت که این کره کوچک به ظاهر ناچیز (در مقایسه با اندازه سایر اجرام زمینی)، در چشمان خدا، مرکز واقعی جهانی است که او آفریده است.

چرا اینقدر خاص است؟

اول از همه، کتاب مقدس به ما می‌گوید که توسط خداوند عیسی مسیح برای لذت او ساخته شده است (کولسیان ۱:۱۶). سپس، در لذت بردن ما از خلقت (مانند یک طلوع زیبای خورشید)، یا مطالعه عمیق‌تر شگفتی‌های زمین (مانند پیچیدگی‌های یک گل رز یا اتم)، خدا خشنود است که خود را در شکوه کارهای خلاقانه دست خود آشکار کند (مزمور ۱۹:۱). او دوست دارد خود را به ما آشکار کند؛ همانطور که گفته شده است، «اگر او را بجویی، او را خواهی یافت» (اول تواریخ ۲۸:۹ NIV).

زمین سیاره‌ای است که خدا صمیمی‌ترین موجودات خود را در آن قرار داد. هنگامی که او اولین انسان را از خاک زمین شکل داد و نفس حیات را در او دمید، او به یک روح زنده تبدیل شد که به تصویر خود خدا ساخته شده بود (پیدایش ۱:۲۷؛ ۲:۷).

و زمین صحنه بزرگترین درام رازآلود جهان است. اول تیموتائوس ۳:۱۶ این را اینگونه بیان می‌کند: «بی‌شک، رازی که از آن تقوای واقعی سرچشمه می‌گیرد، بزرگ است: او در جسم ظاهر شد، توسط روح تأیید شد، توسط فرشتگان دیده شد، در میان ملت‌ها موعظه شد، در جهان به او ایمان آورده شد، در جلال بالا برده شد.»

آیا می‌دانید این شهادت شگفت‌انگیز به چه معناست؟ در هیچ جای دیگری از جهان خدا در جسم ظاهر نشد! در هیچ جای دیگری میزبانان فرشته‌ای هرگز نمی‌توانستند خالق خود را ببینند تا زمانی که او خشنود شد که شباهت انسان‌ها را به خود بگیرد (فیلیپیان ۲:۷). هیچ جای دیگری وجود ندارد که نجات بتواند موعظه شود و هیچ جای دیگری وجود ندارد که خدا شخصی مناسب برای ایمان آوردن برای آن نجات فراهم کرده باشد (یوحنا ۳:۱۶). و هیچ جای دیگری در جهان به این نزدیکی با آسمان مرتبط نیست، با مردی در جلال، منتظر عروس خود که هنوز روی زمین است، که از آنجا منتظر آن روز آینده است که خداوندش بازگردد تا او را به خانه ابدی خود ببرد (اول تسالونیکیان ۴:۱۶،۱۷).

این سیاره خاص است زیرا توسط او و برای او ساخته شده و صحنه بزرگترین داستان عاشقانه تاریخ شده است. اما چرا فقط به کارهای زیبای دست او نگاه کنیم وقتی می‌توانیم اکنون با ایمان و به زودی با دیدن به خالق نگاه کنیم؟ به هر حال، آیا استاد سازنده خانه بیشتر از خانه افتخار ندارد (عبرانیان ۳:۳)؟ آیا او شگفت‌انگیزتر از هر چیزی که تا به حال ساخته است نیست؟ چشم ایمان و قلب مؤمن هر دو می‌گویند «بله! ... حتی چنین، بیا خداوند عیسی» (مکاشفه ۲۲:۲۰). و آیا این دلیلی برای پرستش نیست؟

«نگاه کردن به این نوع خلقت در اینجا و باور نکردن به خدا برای من غیرممکن است. این فقط ایمان من را تقویت می‌کند. ای کاش کلماتی برای توصیف آن وجود داشت.» — جان گلن، اولین فضانورد آمریکایی در فضا