کسی که توبه می‌کند، گناهان خود را اعتراف می‌کند، به خدا اعتماد می‌کند و پیام مژده نیکوی خدا را باور می‌کند، نجات می‌یابد. کسی که این هدیه را دریافت کرده است، پیامی از امید را برای مردان، زنان و کودکان به ارمغان می‌آورد، زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند.
کلام خدا می‌گوید رنج یک تصادف نیست بلکه هدیه‌ای است که باید گرامی داشته شود. وقتی به درستی در اینجا پذیرفته شود، به رتبه بالاتری در اعصار آینده منجر می‌شود. تمام مصیبت‌ها برای سوق دادن ما به سوی خدا در نظر گرفته شده‌اند. هدف آن کار کردن یک تسلیم کامل‌تر، یک فداکاری مطلق‌تر، ابعاد بزرگ‌تری از محبت آگاپه است.
بررسی کنید که چرا پولس در تیطس تسلی یافت و چگونه خدا از ایمانداران برای تسلی دل‌شکستگان استفاده می‌کند. امروز بیاموزید که یک تسلی‌دهنده «مانند تیطس» باشید.
نجار به عنوان پسر خدا، مُهرهای عهد عتیق را شکست و پرده‌ای را که جلال خدا را از چشمان انسان پنهان کرده بود، برداشت. او پدر خود را در خود آشکار کرد و به فیلیپ گفت: «هر که مرا دیده، پدرِ پدر را دیده است» (یوحنا ۱۴:۹).
زندگی پولس با پیامش مطابقت داشت؛ او به طور مداوم زندگی می‌کرد و ریاکار نبود. پولس به تسالونیکیان رفتار خود را در زمانی که با آنها بود یادآوری کرد. پولس این کار را برای دفاع از خود در برابر انتقاداتی که مخالفانش پس از ترک تسالونیکی مطرح کرده بودند، انجام داد. بیایید بیشتر در مورد نمونه‌ای که پولس ارائه داد، بیاموزیم.
پولس یک مبلغ بود که کلیساهایی را در اطراف دریای مدیترانه تأسیس کرد. دومین سفر تبلیغی او او را به یونان، که آن زمان به مقدونیه و آخایا معروف بود، برد. او تیموتاوس را فرستاد تا از ایمانداران تسالونیکی خبر بگیرد (اول تسالونیکیان ۲: ۱۷-۳: ۳) در حالی که او به قرنتس رفت.
