«هنگامی که عیسی تعمید یافت، بلافاصله از آب بالا آمد، و ناگهان آسمان‌ها بر او گشوده شد، و او روح خدا را دید که مانند کبوتری فرود آمد و بر او آرام گرفت.» (متی 3:16) روح‌القدس مدت‌ها بود که به دنبال مکانی برای آرامش بر روی زمین می‌گشت، درست مانند کبوتری که در روزهای نوح پس از سیل بزرگ بود. پس از 4000 سال تاریخ بشر، او سرانجام آن را در انسان آسمانی یافت (رجوع کنید به اول قرنتیان 15:47). اشعیا، با نگاه به مسیح، می‌نویسد: «روح خداوند بر او آرام خواهد گرفت» (اشعیا 11:2).
خادم خدا همیشه «مقدس، بی‌گناه، بی‌عیب، جدا شده از گناهکاران» بود (عبرانیان 7:26). در او پاکی، بی‌گناهی، فروتنی و تواضع به راستی و به صورت جسمانی در برابر چشمان مردم ارائه شد. این همچنین در مورد 30 سال اولی که او در برابر چشمان خدا زندگی کرد، صدق می‌کند.
او در این مدت حتی یک بار هم روح‌القدس را غمگین نکرد. هر آنچه او فکر می‌کرد، می‌گفت و انجام می‌داد، تحت هدایت او اتفاق می‌افتاد و خدا را جلال می‌داد. خداوند عیسی تنها انسانی است که روح در او دائماً آزادی داشت تا بر هر حرکت زندگی تأثیر بگذارد!
چرا روح‌القدس به شکل فیزیکی، مانند کبوتری، بر پسر خدا فرود آمد، در حالی که او در پنتیکاست به شکل زبان‌های تقسیم شده مانند آتش بر شاگردان ظاهر شد (رجوع کنید به اعمال رسولان 2:3)؟ زیرا با او چیزی برای قضاوت با آتش وجود نداشت. قربانی غله بدون خمیرمایه بود (رجوع کنید به لاویان 2:11) و مسیح بدون گناه بود. یوحنا می‌نویسد: «در او گناهی نیست» (اول یوحنا 3:5). شاگردان، از سوی دیگر، اگرچه قبلاً نجات یافته بودند، هنوز گوشت گناهکار را در خود داشتند که همیشه با روح می‌جنگد (رجوع کنید به غلاطیان 5:17). این پس از ریخته شدن روح‌القدس تغییر نکرد.
پولس افسسیان را نصیحت می‌کند: «روح‌القدس خدا را غمگین نکنید، که با او برای روز رستگاری مهر شده‌اید.» (افسسیان 4:30). این به طور عملی برای زندگی شما چه معنایی دارد؟ از آنجا که روح خدا مقدس است، اگر شما گناه را در زندگی خود تحمل کنید، او غمگین خواهد شد. او تصاویری و فیلم‌هایی را که تماشا می‌کنید می‌بیند، و او همچنین موسیقی‌ای را که گوش می‌دهید می‌شنود. او همچنین هر فکری را که پرورش می‌دهید، هر کلمه‌ای را که می‌گویید، و هر کاری را که در ملاء عام یا پنهان انجام می‌دهید، یادداشت می‌کند.
به همین دلیل بسیار مهم است که شما به طور منظم زندگی خود را بررسی کنید و خود را قضاوت کنید، همانطور که پولس می‌نویسد: «بیایید خود را از هر آلودگی جسم و روح پاک کنیم، و تقدس را در ترس از خدا به کمال برسانیم» (دوم قرنتیان 7:1).
هیچ کلام بیهوده‌ای نباید از دهان یک مسیحی بیرون بیاید. کفر، خشم و هر رفتار شیطانی روح‌القدس را غمگین می‌کند و کار او را در ما کند می‌کند (رجوع کنید به افسسیان 4:29-31). چقدر سریع چنین چیزهایی برای ما اتفاق می‌افتد وقتی به جسم فضا می‌دهیم! اما راه دیگری نیز وجود دارد: خداوند عیسی هرگز در مورد دیگران بد صحبت نکرد.
او هرگز عصبانی نشد و با فریسیان بحث نکرد وقتی آنها به او حمله کردند و او را توهین کردند. در عوض، همانطور که اشعیا در مورد او می‌نویسد: «روح خود را بر او خواهم نهاد... او نزاع نخواهد کرد و فریاد نخواهد زد، و هیچ کس صدای او را در خیابان‌ها نخواهد شنید» (متی 12:18-19).
آیا آگاه هستید که کلماتی که می‌گویید و چیزهایی که به آنها نگاه می‌کنید می‌توانند تأثیر منفی بسیار مشخصی بر کار روح در شما داشته باشند؟ چند بار صادقانه زندگی خود را در برابر خدا بررسی می‌کنید و خود را قضاوت می‌کنید؟
