خداوند مددگار من است
«زیرا خود او گفته است: «من هرگز تو را ترک نخواهم کرد و تو را تنها نخواهم گذاشت.» پس ما می‌توانیم با جرأت بگوییم: «خداوند مددگار من است؛ من نخواهم ترسید. انسان به من چه می‌تواند بکند؟»» —عبرانیان ۱۳:۵-۶ NKJV
«در مورد این موضوع، من سه بار از خداوند التماس کردم،» پولس در دوم قرنتیان ۱۲:۷-۱۰ می‌گوید. به همین ترتیب ما باید مسائل خود را در برابر خدا بگسترانیم، با او در مورد همه چیز صحبت کنیم – نه فقط در مورد آزمایش‌های بزرگ، بلکه حتی در مورد آزمایش‌های کوچک، مشکلات کوچک. ما خداوند را در آسمان داریم. او مددگار ماست و لذت او در برکت دادن ماست. همچنین، پدر از کمک به هر یک از فرزندان خود لذت می‌برد. آه، برکت روزافزون آن جسارت که فقط در هر شرایطی هر روز به او اعتماد می‌کند!
ما پاسخ را می‌شنویم: «فیض من برای تو کافی است.» این به این معنی است: «کفایت کامل من برای توست و تو هدف محبت من هستی. تمام رفتارهای من با تو بهترین رفتارهایی است که می‌تواند باشد؛ و تو در آسمان کسی را داری که گفت: «من هرگز تو را ترک نخواهم کرد و تو را تنها نخواهم گذاشت» (عبرانیان ۱۳:۵). تو مرا همیشه به عنوان مددگار خود داری؛ و در تمام مشکلاتت، هر چه که باشند، فرصت داری که مرا جلال دهی.»
اگر ما وارد معنای آن شویم که شریک فیض باشیم، می‌توانیم همیشه و تحت هر شرایطی از رفتارهای خدا با خود کاملاً راضی باشیم. چه شادی یا غم، بیماری یا سلامتی، رفاه یا سختی – همه چیز بدون یک استثنا تحت فرمان خداست. «و می‌دانیم که همه چیز برای خیریت کسانی که خدا را دوست دارند، برای کسانی که بر حسب اراده او خوانده شده‌اند، با هم کار می‌کنند» (رومیان ۸:۲۸).
این باید هدف بزرگ زندگی ما پس از ایمان آوردن باشد: که هر ساعت از روز بتوانیم خدا را در موقعیت و شرایطی که او مایل بوده ما را قرار دهد، جلال دهیم. نتیجه آن صلح و شادی در تمام طول روز خواهد بود. جام‌های ما لبریز خواهد شد (مزمور ۲۳:۵). و حتی با وجود اینکه هنوز روی زمین هستیم، همیشه در خداوند شاد خواهیم بود.
«زیرا وقتی ضعیف هستم، آنگاه قوی هستم.» ضعف ما فرصتی برای آشکار شدن قدرت خداوند عیسی مسیح می‌دهد. آن مبارک هرگز مال خود را ترک نمی‌کند و هرگز تنها نمی‌گذارد. هر چه ضعف ما بیشتر باشد، او بیشتر از آشکار کردن قدرت خود لذت می‌برد اگر ما فقط خود را به او بسپاریم. هر چه نیازهای ما بیشتر باشد، دلایل بیشتری برای تکیه بر او داریم. کمک او نزدیک است – او دور نیست. او خود را همچنان مددگار ما ثابت خواهد کرد. آه، چه آرامش و تسلی برای قلب!
از مجله فیض و حقیقت، آوریل ۱۹۳۴، تنظیم شده
ای خدا، مددگار ما ای خدا، مددگار ما در دوران گذشته، امید ما برای سال‌های آینده، پناهگاه ما از طوفان شدید، و خانه ابدی ما!
زیر سایه تخت تو، مقدسین تو در امان زیسته‌اند؛ بازوی تو به تنهایی کافی است، و دفاع ما مطمئن است.
پیش از آنکه کوه‌ها به ترتیب بایستند، یا زمین شکل خود را بگیرد، از ازل تو خدا هستی، تا سال‌های بی‌شمار همان.
هزاران سال در نظر تو مانند یک شب گذشته است، کوتاه مانند نگهبانی که شب را پیش از طلوع خورشید به پایان می‌رساند.
ای خدا، مددگار ما در دوران گذشته، امید ما برای سال‌های آینده؛ راهنمای ما باش تا زندگی باقی است، و خانه ابدی ما. — آیزاک واتس (۱۶۴۷-۱۷۴۸)
