«زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هر که به او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.»
(یوحنا ۳: ۱۶)
در این موقع از سال، مراکز خرید با مردمی که برای عزیزان خود هدیه می‌خرند، شلوغ هستند. در تمام این هیاهو، خوب است که مکث کنیم و خاص‌ترین هدیه را به یاد آوریم - هدیه‌ای که خریده نشد، بلکه آزادانه به ما داده شد و با ما به اشتراک گذاشته شد: هدیهٔ پسر محبوب خدا. پولس اعلام می‌کند: «خدا را شکر باد به جهت عطای بی‌نظیر او!» (دوم قرنتیان ۹: ۱۵).
مکث کردن برای تأمل در این هدیهٔ شگفت‌انگیز می‌تواند به ما کمک کند تا دیدگاه خود را در زندگی روزمرهٔ خود بازیابیم. خوب است که این کلمات را به یاد آوریم:
«پس در این صورت چه گوییم؟ اگر خدا با ماست، کیست که علیه ما باشد؟ او که پسر خود را دریغ نداشت، بلکه او را در راه همهٔ ما تسلیم کرد، چگونه با او همه چیز را نیز به ما نخواهد بخشید؟» (رومیان ۸: ۳۱-۳۲)
اگر خدا از بزرگترین نیاز ما - نجات - از طریق هدیهٔ پسرش مراقبت کرده است، آیا از هر نیاز دیگری نیز مراقبت نخواهد کرد؟ البته که خواهد کرد! اما درست مانند نجات ما، باید به او اعتماد کنیم. جشن تولد نجات‌دهندهٔ ما یادآوری تازه‌ای است برای اعتماد به پدر مهربانمان، که پسرش را فرستاد تا جان خود را به عنوان فدیه برای ما بر روی صلیب بدهد. همان پسر اکنون در دست راست پدر به عنوان کاهن و نجات‌دهندهٔ مهربان ما نشسته است، و روزی به عنوان پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان آشکار خواهد شد.
تأمل در این هدیه به ما کمک می‌کند تا روز به روز در دنیایی تاریک و گیج‌کننده با ایمان زندگی کنیم. پولس آن را به زیبایی بیان می‌کند:
«زیرا فیض خدا که نجات‌بخش است، بر همهٔ انسان‌ها ظاهر شده است، و ما را تعلیم می‌دهد که با انکار بی‌دینی و شهوات دنیوی، در این عصر با خویشتن‌داری، عدالت و خداپرستی زندگی کنیم، در انتظار امید مبارک و ظهور پرجلال خدای بزرگ و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح، که خود را برای ما داد تا ما را از هر عمل بی‌قانونی رهایی بخشد و برای خود قومی خاص و پاکیزه سازد، که مشتاق اعمال نیکو باشند.» (تیطس ۲: ۱۱-۱۴)
به دلیل این هدیه، ما می‌توانیم امروز با امید به فردا زندگی کنیم - امیدی که ما را به بازگشت کسی که ابتدا به عنوان نوزادی در آخور آمد، و دوباره باز خواهد گشت، نه در فروتنی، بلکه در جلال به عنوان پادشاه فاتح، اشاره می‌کند.
لنگر برای امروز:
«خدا را شکر باد به جهت عطای بی‌نظیر او!» دوم قرنتیان ۹: ۱۵
