رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
در رساله اول خود، پطرس به رنج‌های مسیح برای ما (اول پطرس ۲:۲۱) و معنای رنج کشیدن به عنوان یک مسیحی (۴:۱۶) اشاره کرد. او به خوانندگان خود هشدار داد که به دلیل اشتباه رنج نبرند: به دلیل قتل، دزدی، بدکاری، یا حتی فضولی.
کتاب مقدس به ما می‌گوید که در روزی که می‌آید حتی «آسمان‌ها با صدای مهیب از بین خواهند رفت و عناصر با حرارت شدید ذوب خواهند شد و هم زمین و هم کارهایی که در آن است سوخته خواهند شد.» این داوری عادلانه خدا علیه بی‌دینی است (آیه.
آیا تا به حال فکر کرده‌اید که آیا خدا به شما اهمیت می‌دهد؟ کتاب مقدس ما را از مراقبت مداوم و محبت‌آمیز و دانش بی‌نهایت او از نیازها و غم‌های ما مطمئن می‌سازد.
کنترل کامل خدا مسئولیت ما را کنار نمی‌گذارد. مراقبت و توجه او شگفت‌انگیز است، اما ما را از انجام ندادن کارهایی که باید انجام دهیم یا انجام دادن کارهای اشتباه معاف نمی‌کند. زمانی که خداوند عیسی این کلمات را گفت، او قبلاً توسط رهبران قوم خود رد شده بود.
بی‌دینی یعنی زندگی کردن بدون هیچ اشاره‌ای به خدا، گویی او وجود ندارد. ناراستی به سادگی انجام ندادن آنچه مطابق با خدا و معیار او درست است. کسانی که «حقیقت را در ناراستی نگه می‌دارند» چیزی از خدا و حقیقت او می‌دانند.
برخی از شاگردان ماهیگیران باتجربه بودند. آنها طوفان‌های زیادی را در این دریای داخلی تجربه کرده بودند، زمانی که سعی می‌کردند ماهی بگیرند. این تصویری از زندگی ما بر روی زمین و طوفان‌هایی است که می‌آیند. خداوند به آنها دستور داده بود که به آن سوی دریا بروند در حالی که او برای دعا به کوهی می‌رفت.
قابله‌هایی که خداترس بودند و عمداً از دستور فرعون برای کشتن نوزادان پسر در میان قوم خدا سرپیچی کردند. در فصل اول، قابله‌هایی را می‌یابیم که خداترس هستند و بنابراین از دستور فرعون برای کشتن مردان در میان قوم خدا سرپیچی کردند.
نوح یکی از قهرمانان بزرگ ایمان در کتاب مقدس است. او و خانواده‌اش از سیل نجات یافتند که تمام دنیای باستانی بی‌دینان را نابود کرد. ایوب مرد دیگری از گذشته است که زندگی‌اش برای هر کسی که در زمان حزقیال کتب مقدس را می‌خواند، شناخته شده بود.
