بنا کردن زندگی‌تان بر مسیح: معماران دانا و نادان

دو معمار

درسی در مورد دو معمار در پایان چیزی است که معمولاً «موعظه سر کوه» خداوند ما نامیده می‌شود، که در متی ۵-۷ یافت می‌شود. خداوند در ابتدا به ما گفت که چه باید باشیم، و در پایان چه باید بکنیم.

«پس هر که این سخنان مرا بشنود و به آنها عمل کند، او را به مرد دانایی تشبیه می‌کنم که خانه‌اش را بر صخره بنا کرد: و باران بارید، سیل‌ها آمدند، و بادها وزیدند و بر آن خانه کوبیدند؛ و آن خانه فرو نریخت، زیرا بر صخره بنا شده بود.» (متی ۷:۲۴-۲۵ NKJV)

یک مرد دانا کارهای دانا انجام می‌دهد. او انتخاب‌های دانا بر اساس حقایق شناخته شده انجام می‌دهد. این حقایق در کتاب مقدس ما، کلام خدا یافت می‌شوند. یک مرد دانا آنچه را که خدا در کلام خود می‌گوید انجام خواهد داد. خانه‌ای که این مرد ساخت، خانه خودش بود، برای محافظت و امنیت خودش. او پتانسیل باران را برای باریدن با سیل و باد می‌دانست، بنابراین تصمیم گرفت بر صخره بنا کند.

ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که نیروهای شیطان علیه ما هستند. باد تصویری از نفوذ نادیدنی اوست که باعث هرج و مرج، آشفتگی و مرگ برای بسیاری می‌شود. این شبیه چیزی است که یک پیام‌رسان به ایوب در مورد مرگ فرزندانش گزارش داد: «بادی عظیم از آن سوی بیابان آمد و چهار گوشه خانه را زد، و بر جوانان افتاد، و آنها مردند» (ایوب ۱:۱۹).

شیطان به جوانان ما حمله می‌کند، اما این بدان معنا نیست که او از افراد مسن‌تر دست کشیده است. نه، ما معاف نیستیم. در متی ۱۴:۳۰، پطرس اثر باد را دید وقتی چشمانش را از خداوند عیسی برداشت: «او دید که باد شدید است ... و شروع به غرق شدن کرد و فریاد زد و گفت: «خداوندا، مرا نجات بده!»» جوان یا پیر، ما باید بر خداوند تمرکز کنیم.

فقط خانه‌ای که بر صخره بنا شده باشد می‌تواند در برابر حملات شیطان مقاومت کند و بر آنها غلبه کند. خانه تصویری از زندگی ماست؛ این خانه ماست. صخره نشان‌دهنده خداوند عیسی مسیح است:

«خداوند صخره من و قلعه من و نجات‌دهنده من است» (مزمور ۱۸:۲)

«آن صخره مسیح بود» (اول قرنتیان ۱۰:۴)

خداوند «سنگی برای بنیاد، سنگی آزموده، سنگ گوشه گرانبها، بنیادی مطمئن» است (اشعیا ۲۸:۱۶).

«هیچ بنیاد دیگری را نمی‌توان گذاشت جز آنکه گذاشته شده است، که عیسی مسیح است» (اول قرنتیان ۳:۱۱)

زندگی‌هایی که ایمانشان بر مسیح بنا شده است، نمی‌توانند سرنگون شوند. خانه بر صخره فرو نریخت. امنیت، اطمینان، ثبات و آرامش وجود دارد؛ همه اینها در مسیح یافت می‌شود.

بر مسیح نجات مطمئن است؛ صخره اعصار باید پایدار بماند؛ و آن ایمان نمی‌تواند سرنگون شود که بر «سنگ زنده» استوار است. —ساموئل مدلی (۱۷۳۸–۱۷۹۹)

«اما هر که این سخنان مرا بشنود و به آنها عمل نکند، مانند مرد نادانی خواهد بود که خانه‌اش را بر شن بنا کرد: و باران بارید، سیل‌ها آمدند، و بادها وزیدند و بر آن خانه کوبیدند؛ و آن خانه فرو ریخت. و سقوط آن عظیم بود» (متی ۷:۲۶-۲۷)

شنیدن اما امتناع از انجام آنچه خداوند می‌گوید، نادانی است. صخره در دسترس بود، اما او آگاهانه تصمیم گرفت آن را رد کند و به جای آن بر شن بنا کند. خانه مرد نادان هیچ بنیادی نداشت؛ بر شن‌های متحرک بود. چیزی برای مقاومت در برابر سیل‌ها و بادها وجود نداشت. یک مرد نادان کارهای نادان انجام می‌دهد: این یکی به ابدیت یا آنچه در هنگام طوفان اتفاق می‌افتاد، فکر نکرد. او از پذیرش کلام خدا به عنوان تنها راهنمای خانه‌اش، یعنی زندگی و سرنوشت نهایی‌اش، امتناع ورزید.

اگر کلام خدا را رد کنید، این کار را به خطر خودتان انجام می‌دهید. سقوط شما عظیم خواهد بود زیرا به دریاچه آتش افکنده خواهید شد. شما برای تمام ابدیت در آنجا خواهید بود.

«مواظب باشید که از او که سخن می‌گوید امتناع نکنید» (عبرانیان ۱۲:۲۵)

«امروز، اگر صدای او را بشنوید، دل‌های خود را سخت نکنید، مانند ... شورش» (عبرانیان ۳:۱۵)

مانند مرد نادان نباشید؛ مانند مرد دانا باشید و بر صخره بنا کنید.