غذای ضروری من
یکی از درس‌های ابتدایی در زندگی مسیحی مربوط به دو عادت حیاتی است که باید پرورش یابند. هنگامی که کسی به اعتماد به مسیح به عنوان نجات‌دهنده هدایت می‌شود، ممکن است به او گفته شود: «برای پیشرفت در زندگی جدید خود باید عادت خواندن کتاب مقدس و دعا کردن به خدا را هر روز پرورش دهید.» این توصیه قطعاً خوب است. واعظان گاهی اوقات بر نیاز به «بازگشت به اصول اولیه» تأکید می‌کنند – به این معنی که داشتن زمانی برای مشارکت با خداوند هر روز حیاتی است. در واقع، اگر کسی نتواند با خداوند ارتباط برقرار کند، نمی‌توان انتظار پیشرفت داشت. اما چرا باید کتاب مقدس را بخوانیم؟
بیایید به چهار دلیل، اگرچه دلایل دیگری نیز وجود دارد، برای اهمیت خواندن روزانه کتاب مقدس نگاه کنیم.
۱. ملاقات با خداوند
با مهمترین دلیل شروع می‌کنیم. خواندن کتاب مقدس حیاتی است زیرا اینجاست که ما با خداوند ملاقات می‌کنیم. کسی ممکن است پاسخ دهد: «من می‌توانم خداوند را در هر جایی ملاقات کنم. وقتی در روستا قدم می‌زنم و از زیبایی خلقت خدا لذت می‌برم، او با من صحبت می‌کند و من از حضور او لذت می‌برم.» در حالی که چنین بیانیه‌ای قابل انکار نیست، چیزهای بیشتری وجود دارد که باید در نظر گرفته شود.
همه ایمانداران باید از شگفتی‌های خلقت لذت ببرند. در مزمور ۱۹ داوود از جلال خدا که در آسمان‌ها در شب نمایش داده می‌شد، شگفت‌زده شد. هنگامی که ما در سکوت مکث می‌کنیم و به وسعت فضا خیره می‌شویم، قطعاً می‌توان «صدایی» را شنید. اما پیامی که دریافت می‌کنیم فقط چیزی از عظمت و شکوه خدا را به ما منتقل می‌کند. از آسمان‌ها و خلقت اطرافمان چیزی از شخصیت، محبت و اهداف خدا را یاد نمی‌گیریم در رستگاری. برای درک اینها، به چیز دیگری نیاز داریم.
در اعصار گذشته خدا پیام خود را از طریق انبیاء خود که با اقتدار او سخن می‌گفتند، اعلام کرد. ملاکی آخرین نبی عهد عتیق بود، و با کتاب او عهد عتیق کامل شد. عبرانیان ۱:۱-۲ به ما می‌گوید که از آن زمان به بعد خدا توسط پسر خود «سخن گفته است». عهد جدید مربوط به خداوند عیسی مسیح است، و هر کتاب در آن بخش از کلام خدا نام او را ذکر می‌کند. کتاب نهایی «مکاشفه عیسی مسیح» است (مکاشفه ۱:۱ KJV). با یک هشدار جدی به پایان می‌رسد. هیچ چیز نباید به کتاب اضافه شود، و هیچ چیز نباید از آن گرفته شود (مکاشفه ۲۲:۱۸-۱۹). کتاب مقدس کامل است: خدا چیزی برای اضافه کردن به آن ندارد.
ارتباط بسیار نزدیکی بین کلام مکتوب و کلام زنده وجود دارد. خداوند عیسی مسیح «کلام» است (یوحنا ۱:۱) که تا ابد زنده است. کلام مکتوب از او سخن می‌گوید. همانطور که ما در دعا با او صحبت می‌کنیم، او نیز از طریق کلام خود با ما صحبت می‌کند. ما باید محتاط باشیم وقتی مردم به ما می‌گویند که صدای خدا را به طور شنیدنی شنیده‌اند. در حالی که نادیده گرفتن چنین ادعاهایی اشتباه است، به همان اندازه ممکن است فریب خورده و تصور کنیم که صدایی شنیده‌ایم و آن صدای خداست. خدا خود را از طریق کلام خود به ما آشکار کرده است. مکاشفه‌ای که او داده است کامل و کافی برای هر شرایط زندگی ما بر روی زمین است. این واقعیت که پیام او چاپی است به ما اطمینان می‌دهد که اشتباه نکرده‌ایم. اگر وسوسه شدیم که شک کنیم، همیشه می‌توانیم به کلام بازگردیم و ببینیم او چه نوشته است! برای شناخت خداوند و نقشه او برای ما، باید با دعا کلام او را بخوانیم.
۲. تغذیه و تقویت شدن
همانطور که بدن ما برای به دست آوردن قدرت فیزیکی لازم به غذای خوب نیاز دارد، روح ما نیز باید توسط خداوند تغذیه شود. تنها کسانی که «منتظر خداوند» هستند، قدرت روحانی خود را تجدید می‌کنند (اشعیا ۴۰:۳۱)، و تغذیه‌ای که قدرت تولید می‌کند روحانی است و از کلام خدا می‌آید. ایوب در آزمایش‌های زندگی خود اعلام کرد: «سخنان دهان او را بیش از غذای ضروری خود گرامی داشته‌ام» (ایوب ۲۳:۱۲). ایوب می‌دانست که غذا برای بدن «ضروری» است – اما مهمتر از این، غذا برای روح است! او ارزش آن را می‌دانست و آرزو داشت آنچه را که او را در ضعفش تقویت می‌کند، دریافت کند. ارمیا چیزی مشابه را بیان کرد: «کلمات تو یافت شد، و من آنها را خوردم؛ و کلام تو برای من شادی و خوشحالی قلبم بود» (ارمیا ۱۵:۱۶).
بدون این غذای روحانی ما ضعیف و بی‌اثر خواهیم شد. بدن تغذیه نشده ضعیف و مستعد بیماری است، و ذهن نیز زمانی که غذای سالم مصرف نشود، تحت تأثیر قرار می‌گیرد. موازی در قلمرو روحانی آشکار است. برای مفید بودن در کار خدا باید روزانه از کلام او تغذیه کنیم. همانطور که ما تمایل نداریم خوردن خود را به یک یا دو وعده غذایی در هفته محدود کنیم، خواندن کتاب مقدس به صورت گاه به گاه نیز کافی نیست. در حالی که گوش دادن به خدمت خوب از یک واعظ ارزشمند است، این باعث نمی‌شود که زمان‌های خودمان با خداوند غیرضروری باشد. برای حفظ یک زندگی روحانی سالم باید روح خود را روزانه از کلام او تغذیه کنیم.
۳. هدایت و راهنمایی شدن
مزمورنویس اعلام کرد: «کلام تو چراغی است برای پاهایم، و نوری است برای راهم» (مزمور ۱۱۹:۱۰۵). همانطور که از مکانی به مکان دیگر سفر می‌کنیم، اغلب به راهنمایی نیاز داریم – به خصوص اگر مسیر ناآشنا باشد. یک مسافر ممکن است به نقشه مراجعه کند یا از ناوبری ماهواره‌ای استفاده کند. با چنین کمکی، یا با دستورالعمل‌های دقیق از کسی که مسیر را می‌شناسد، مسافر قادر است به مقصد خود برسد. به همین ترتیب ما به کمک و راهنمایی
هنگامی که مسیری را نمی‌فهمیم، داشتن حمایت کسی با تجربه بیشتر مفید است. پدر آسمانی ما دانش بسیار بیشتری از ما دارد. کلام او حاوی «احکام» است که می‌تواند به ما کمک کند تا مسیر درست را دنبال کنیم. در واقع، موضوع مزمور ۱۱۹ کلام خداست. آیه اول آن به «راهی» اشاره دارد که پیش روی ماست. آیات دیگر به «راه احکام تو» (آیه ۲۷)، «راه حقیقت» (آیه ۳۰) و «راه فرمان‌های تو» (آیه ۳۲) اشاره می‌کنند. نویسنده آرزوی شدیدی برای پیروی از راه او داشت.
کلام خدا حاوی هشدارهاست تا ما از خطرات موجود آگاه باشیم و از آنها دوری کنیم. همچنین حاوی دستورالعمل‌های مثبت است و به ما می‌گوید که چه کارهایی باید انجام دهیم. اصول را می‌توان در آن یافت تا به ما کمک کند وقتی در زندگی انتخاب‌هایی داریم. دعای ما باید این باشد: «راه خود را به من بیاموز، ای خداوند» (مزمور ۸۶:۱۱). برای کشف راه درست باید کتاب مقدس را به طور منظم بخوانیم.
۴. پاک شدن و پاک ماندن
دلیل مهم دیگری که چرا باید کلام خدا را بخوانیم، مربوط به قدوسیت ماست. خداوند عیسی از هدف پدر سخن گفت که پیروان او باید توسط کلام حقیقت تقدیس شوند، یا مقدس شوند (یوحنا ۱۷:۱۷). او به شاگردان خود گفت: «اکنون شما به واسطه کلامی که به شما گفته‌ام پاک هستید» (یوحنا ۱۵:۳). آنها می‌توانستند کلماتی را که از لبان او جاری می‌شد بشنوند زیرا او به طور فیزیکی با آنها حضور داشت. ما امروز می‌توانیم او را از صفحات کتاب مقدس بشنویم. ما همچنین در افسسیان ۵:۲۶ از قدرت پاک‌کننده کلام می‌خوانیم.
کلام نه تنها هنگام خواندن تأثیر پاک‌کننده بر روح ما دارد؛ بلکه وسیله‌ای برای پاک نگه داشتن ما نیز هست. مزمورنویس پرسید: «جوان چگونه راه خود را پاک کند؟» پاسخ این است: «با توجه به آن بر اساس کلام تو» (مزمور ۱۱۹:۹). با دانستن این، نویسنده اعلام کرد: «کلام تو را در قلب خود پنهان کرده‌ام تا علیه تو گناه نکنم» (آیه ۱۱). یک مبشر معروف، دی. ال. مودی، گفت: «گناه شما را از این کتاب دور نگه می‌دارد، اما این کتاب می‌تواند شما را از گناه دور نگه دارد.» چقدر این درست است! اگر در مسیرهای گناهکارانه لذت قدم برداریم، هیچ تمایلی به چالش کشیده شدن توسط قدرت اصلاح‌کننده کلام نخواهیم داشت. با این حال، اگر وقت بگذاریم و کلام خدا را به طور منظم بخوانیم، یاد خواهیم گرفت که چگونه از بسیاری از دام‌های گناه دوری کنیم.
آن را آرزو کنید!
ما به مراتع سبز کلام نیاز داریم (مزمور ۲۳:۲). خداوند آنها را به ما داده است و او می‌خواهد که ما هر روز تحت هدایت روح‌القدس از آنها لذت ببریم. خواندن مهم است – اما تفکر نیز همینطور. ما باید وقت بگذاریم تا در مورد آنچه در کتاب مقدس خوانده‌ایم فکر کنیم. مزمورنویس اعلام کرد: «در احکام تو تفکر خواهم کرد، و به راه‌های تو احترام خواهم گذاشت» (مزمور ۱۱۹:۱۵). ما باید مانند او تفکر کنیم و به راه‌های او «احترام» بگذاریم که همیشه درست هستند.
عهد جدید مکمل عهد عتیق است و کلام کامل خدا را به ما ارائه می‌دهد. پطرس در مورد نیاز به «شیر خالص کلام را با اشتیاق آرزو کنید تا به وسیله آن رشد کنید» (اول پطرس ۲:۲) می‌نویسد. این بلافاصله یک سوال را مطرح می‌کند: «اگر قرار است از نظر روحانی رشد کنیم، باید آرزوی واقعی برای کلام خدا داشته باشیم، اما آیا ما آن آرزو را داریم؟» اگر ما آن را بیش از غذای ضروری خود مانند ایوب ارزش نگذاریم، چیزی به شدت اشتباه است. یک ایماندار بدون آرزو برای کتاب مقدس در وضعیت بسیار ناسالمی قرار دارد. خداوند عیسی بر اهمیت ماندن در او و ماندن کلام او در ما تأکید کرد (یوحنا ۱۵:۴،۷). برای سالم ماندن از نظر روحانی، باید روزانه از کلام او تغذیه کنیم و تعالیم آن را در قلب و ذهن خود ذخیره کنیم.
بسیار بیشتر می‌توان در مورد اهمیت خواندن کلام خدا هر روز گفت. از طریق کتاب مقدس می‌توانیم تغذیه، هدایت و پاک شویم. این یک منبع کامل است که خدا به ما داده است! اگر ما ایماندار هستیم و می‌فهمیم که می‌توانیم خداوند را در صفحات کلام او ملاقات کنیم، می‌خواهیم هر روز زمانی را با یک کتاب مقدس باز در مقابل خود اختصاص دهیم. خواندن با دعا ما را قادر می‌سازد تا نویسنده آن را بهتر بشناسیم.
