دیدن او در طوفان
«... در حدود پاس چهارم شب، او [عیسی] به سوی آنها [شاگردان] میآید که بر روی دریا راه میرفت.» —مرقس 6:48 JND
برخی از شاگردان ماهیگیران باتجربه بودند. آنها طوفانهای زیادی را در این دریای داخلی تجربه کرده بودند، زمانی که سعی میکردند برای امرار معاش ماهی بگیرند. این تصویری از زندگی ما بر روی زمین و طوفانهایی است که میآیند. چه معضل بزرگی که پیروان عیسی در آن گرفتار شده بودند! خداوند به آنها دستور داده بود که به آن سوی دریا بروند در حالی که او برای دعا به کوهی میرفت. اکنون تنها، بدون استادشان در قایق، تمام شب پارو زدند. باد و امواج علیه آنها بود و کسی که معجزه سیر کردن 5000 نفر را انجام داده بود، غایب بود (آیات 31-47).
در مرقس 4:37 میخوانیم که آنها در همان دریاچه در طوفانی احتمالاً شدیدتر بودند. آن زمان آب به داخل قایق میریخت و نزدیک بود غرق شود. با این حال، خداوند آن زمان با آنها بود و در کشتی خوابیده بود. شاگردان او را بیدار کردند و او باد را سرزنش کرد و به دریا گفت که آرام باشد. با وجود بیاعتقادی آنها، نجاتدهنده ما از وضعیت مراقبت کرد.
در حادثه که در مرقس 6 یافت میشود، ما از آب در قایق نمیخوانیم. اغلب ما از امواج و بادی که مخالف ما هستند میترسیم و با خودخواهی فکر میکنیم که در حال نابودی هستیم. اما سپس، صدای دلنشین او را میشنویم، «دل قوی دارید: من هستم؛ نترسید» (آیه 50). آیا تا به حال او را زمانی که پارو زدن زندگی سخت بود، شناختهاید؟ این آرزوی اوست که خود را به شما آشکار کند تا او را بهتر بشناسید. در تاریکی شب، در پاس چهارم، او میخواهد شما را تشویق کند. این خداوند است که همیشه برای ما دعا میکند، و پولس رسول به ایمانداران در تسالونیکی مینویسد که خود خداوند خواهد آمد (اول تسالونیکیان 4:16). سالها پیش، ایوب با تمام مشکلاتش میتوانست بگوید، «که او را برای خود خواهم دید، و چشمانم او را خواهند نگریست» (ایوب 19:27). ما، حتی در طوفانهایمان، میتوانیم او را با چشم ایمان ببینیم (عبرانیان 2:9).





