مراقبت پدر ما
«حتی موهای سر شما همه شمرده شده است.» —لوقا ۱۲:۷ NKJV
این سخن شگفت‌انگیز از خداوند ما عیسی نشان می‌دهد که خدای ما و پدر از فرزندان خود مراقبت می‌کند و او کوچک‌ترین جزئیات را کاملاً کنترل می‌کند. او حتی قدم‌های ما را می‌شمارد (ایوب ۳۱:۴)! با این حال، کنترل کامل خدا مسئولیت ما را کنار نمی‌گذارد. مراقبت و توجه او شگفت‌انگیز است، اما ما را از انجام ندادن کارهایی که باید انجام دهیم یا انجام کارهای اشتباه معاف نمی‌کند.
برخی اطلاعات پیش‌زمینه
زمانی که خداوند عیسی این کلمات را گفت، او قبلاً توسط رهبران قوم خود رد شده بود (یوحنا ۱:۹-۱۱؛ متی ۱۱:۲۰-۲۴، ۱۲:۱۴). در لوقا ۹ می‌خوانیم که خداوند دوازده شاگرد را برای مأموریتی که نماینده او بود، آماده و فرستاد. این امر با فرستادن ۷۰ شاگرد توسط خداوند (۱۰:۱-۱۵) با هشدارهای جدی به کسانی که پیام آنها را رد می‌کردند، دنبال شد. با توجه به رد شدن او (به لوقا ۴:۲۸-۳۰ مراجعه کنید) برای خداوند ما بسیار خاص بوده است که برخی کلام خدا را بشنوند، آن را بپذیرند و حفظ کنند. اینها کسانی هستند که درباره آنها نوشته شده است که او را پذیرفتند و از خدا متولد شدند (یوحنا ۱:۱۲-۱۳). خداوند چنین ایماندارانی را «مبارک» یا خوشحال می‌نامد (لوقا ۱۱:۲۸). کسانی که کلام را می‌شنوند و حفظ می‌کنند، شاگردان واقعی هستند زیرا آنها استاد را دنبال می‌کنند، با وجود اینکه او به طور عمومی رد شده است.
برای تشویق شاگردانش، خداوند به آنها گفت: «هر که مرا در برابر مردم اقرار کند، پسر انسان نیز او را در برابر فرشتگان خدا اقرار خواهد کرد» (۱۲:۸). بنابراین ما با افرادی مانند مریم از بیت‌عنیا و خواهرش مارتا (۱۰:۳۸-۴۲) ملاقات می‌کنیم که به کلام او گوش دادند، به او خدمت کردند و او را پرستیدند، همراه با برادرشان ایلعازر (یوحنا ۱۲:۱-۳) که خداوند او را از مردگان بازگردانده بود (یوحنا ۱۱). آنها از جهات مختلف نمونه‌های بزرگی برای ما هستند.
مخالفت – تعهد واقعی لازم است
اگرچه افرادی که با ریاکاری یا اشکال دیگر مخالفت مشخص شده بودند در اطراف خداوند بودند، گروهی از شاگردان وفادار توسط او «دوستان» (لوقا ۱۲:۴) و «گله کوچک» (آیه ۳۲) نامیده شدند. او به آنها آموخت که به پدر آسمانی تکیه کنند – همانطور که ما نیز باید انجام دهیم – زیرا پدر واقعاً از ما مراقبت می‌کند و او کاملاً می‌داند که ما به چه چیزی نیاز داریم (آیه ۳۰). عیسی همچنین آنها را تشویق کرد که «ملکوت خدا را بجویند» (آیه ۳۱)، و آن را «گنجی در آسمان‌ها که از بین نمی‌رود» (آیه ۳۳) نامید. این جستجو مستلزم تعهد و فداکاری خاصی از سوی پیروان او به او است.
پدر از شاگردانی که اینگونه متعهد هستند مراقبت می‌کند و از اینکه ملکوت را به آنها بدهد خشنود است (آیه ۳۲). از یک سو، شاگردان در ملکوت خدا باید منافع او را بر نگرانی‌ها و خواسته‌های خود مقدم بدارند. از سوی دیگر، او واقعاً از آنها مراقبت می‌کند. ما که به عنوان شاگردان خداوند عیسی در دنیای امروز زندگی می‌کنیم، اعتماد داریم که پدر آسمانی ما از نیازهای ما مراقبت خواهد کرد، در حالی که ما خود را وقف ترویج منافع او می‌کنیم. ایمان لازم است – به این معنی که ما حریص یا خودخواه نیستیم. بلکه ما نسبت به خدا ثروتمند هستیم و ملکوت او را می‌جوییم. ما در همه چیز به او تکیه می‌کنیم، بدون نگرانی، در حالی که منافع او را در اولویت قرار می‌دهیم. در مقابل، مثل احمق ثروتمند (۱۲:۱۶-۲۱) نگرش متضاد را نشان می‌دهد، و به طور غیرمستقیم بر اهمیت حیاتی داشتن اولویت‌های صحیح تأکید می‌کند – قرار دادن منافع خدا قبل از منافع خود بدون اضطراب۱ یا حواس‌پرتی توسط انواع نگرانی‌ها یا دلواپسی‌ها (آیه ۲۵).
مراقبت پدری مهربان
کتاب مقدس مراقبت خدا از ما و تعهد ما به او را متعادل می‌کند. خداوند عیسی مراقبت خدا از کلاغ‌ها را توصیف کرد، زیرا او برای آنها غذا فراهم می‌کند (آیه ۲۴؛ ایوب ۳۸:۴۱؛ مزمور ۱۴۷:۹). او همچنین از کلاغ‌های ناپاک برای تغذیه الیاس نبی استفاده کرد و از او مراقبت کرد (اول پادشاهان ۱۷:۶). اگر خدا می‌توانست چنین کاری را در آن روزهای دشوار انجام دهد، آیا امروز از فرزندان خود مراقبت نخواهد کرد؟ این مراقبت الهی دلیل کافی برای نگرانی نکردن است.
او همچنین از گل‌های صحرا، سوسن‌ها (لوقا ۱۲:۲۷) مراقبت می‌کند و زیبایی‌ای به آنها می‌بخشد که از شکوه سلیمان نیز بیشتر است، حتی اگر این گل‌ها تا روز بعد از بین بروند. پس چقدر بیشتر از فرزندان خود مراقبت خواهد کرد! عیسی تأیید می‌کند که پدر می‌داند فرزندانش به چه چیزی نیاز دارند و او واقعاً از آنها مراقبت می‌کند، اما آنها باید منافع خدا را در دل داشته باشند (آیه ۳۱). وظیفه ماست که حقوق او را در دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم – دنیایی که او را رد می‌کند – بجوییم.
گله کوچک
«نترسید، ای گله کوچک، زیرا پدر شما خشنود است که ملکوت را به شما بدهد» (آیه ۳۲). دستور خداوند برای شاگردان در این آیه این است که آنها باید درک کنند که همه آنها گوسفندان او هستند و به یک گله تعلق دارند (یوحنا ۱۰)، حتی اگر این یک «گله کوچک» باشد. برخلاف اکثریت ملتی که مسیح را رد کردند – و هنوز هم این کار را می‌کنند – پیروان او گوسفندانی هستند که کاملاً با شبان همذات‌پنداری می‌کنند، کسی که تمام قدرت و اقتدار در آسمان و زمین به او داده شده است (متی ۲۸:۱۸). به همین دلیل آنها نباید بترسند یا وحشت کنند. این «گله کوچک» گله اوست و به هیچ کس دیگری تعلق ندارد (اعمال ۲۰:۲۸)، حتی اگر او از خادمان خود برای مراقبت از آن (اول پطرس ۵:۲) در دنیایی پر از خطرات، وسوسه‌ها و مخالفت‌ها استفاده کند. این «گله کوچک» از همه ایمانداران دوباره متولد شده از میان یهودیان و غیریهودیان تشکیل شده است (یوحنا ۱۰:۱۴-۱۸؛ افسسیان ۲:۱۱-۲۲، ۳:۱-۱۱). این در میان چیزی است که «حرفه مسیحی» نامیده می‌شود، احاطه شده توسط انواع خطرات و تقلیدها.
در جهان آینده، مسیح به عنوان شبان واقعی تمام ملت اسرائیل شناخته خواهد شد (مزمور ۸۰:۱)، پس از آنکه شبان دروغین برداشته شود (زکریا ۱۱:۱۵-۱۷؛ دوم تسالونیکیان ۲:۷-۱۲). مسیح همچنین شبان برتر ملت‌ها خواهد بود (متی ۲۵:۳۲-۴۰؛ اشعیا ۲:۳؛ مکاشفه ۷:۹-۱۷). ایمانداران امروز او را به عنوان شبان نیکو (یوحنا ۱۰) و به عنوان شبان بزرگ گوسفندان (عبرانیان ۱۳:۲۰) می‌شناسند. آنها از رهبری او بهره‌مند می‌شوند (آیه ۲۱) زیرا او با وفاداری از آنها مراقبت می‌کند – زیرا مراقبت پدر نیز مراقبت خداوند است. در تعهد به او، شاگردان این گله در کار او مشغول هستند، کاری که بر اساس اصول متفاوتی نسبت به حرفه یهودی-مسیحی اداره می‌شود.
«گله کوچک» بر مسیح در آسمان تمرکز دارد، و حتی اگر به عنوان گوسفندان این گله هنوز بر روی زمین هستند، او را به عنوان گنج خود در دل‌هایشان دارند (لوقا ۱۲:۳۴). در عین حال، آنها در انتظار او برای عروسی هستند (آیات ۳۵-۳۷) و او آنها را دو بار «مبارک» می‌نامد. یک بار دیگر او آنها را مبارک می‌نامد، به شرطی که خادمان وفادار و حکیم باشند (آیات ۳۷،۴۳). آیات بعدی (۴۴-۴۸) مسئولیت جدی ما را در طول غیبت خداوند از این صحنه نشان می‌دهد، که چیزی از برکت عظیم مراقبت پدر کم نمی‌کند.
سپردن نگرانی‌هایمان به او
تمام نگرانی‌های خود را بر او بیفکنید، زیرا او از شما مراقبت می‌کند (اول پطرس ۵:۷ NASB).
این ترجمه تفاوت‌ها در معنای کلمه «مراقبت» را در مقایسه با «تمام نگرانی‌های خود را بر او بیفکنید، زیرا او از شما مراقبت می‌کند» (NKJV) نشان می‌دهد. هر ترجمه‌ای که استفاده کنیم، این نمونه دیگری از آنچه تاکنون دیده‌ایم است، یعنی اینکه مراقبت شگفت‌انگیز پدر ما مسئولیت خود ما را کنار نمی‌گذارد. پطرس به ما نشان می‌دهد که باید خود را فروتن کنیم و تمام اضطراب خود (آیات ۶-۷)، از جمله نگرانی‌ها، دلواپسی‌ها در مورد نیازهایمان و تشویش‌ها را بر خدای خود بیفکنیم. سپس باید به او اجازه دهیم که کنترل را به دست گیرد، زیرا او از این موقعیت‌های دشوار و حواس‌پرت‌کننده برای رسیدن به نتیجه صحیح در فیض خود استفاده می‌کند. این مراقبت پدر است!
پولس رسول آموخت که آنچه پطرس نوشت را انجام دهد؛ هر دو برای ما نمونه هستند. پولس با فیضی که خدا به او داده بود، از سلول زندان خود به چیزها نگاه می‌کرد و توانست درس‌های مشابهی را به ایمانداران در فیلیپی و به ما امروز بیاموزد. رسول به خاطر مسیح زندانی روم بود. او در آن زندان، دور از اورشلیم، نوشت:
برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید؛ و آرامش خدا، که فراتر از هر فهمی است، دل‌ها و ذهن‌های شما را در مسیح عیسی حفظ خواهد کرد (فیلیپیان ۴:۶-۷).
اینها اظهارات شگفت‌انگیزی از کسی است که واقعاً به مراقبت پدر آسمانی خود اعتماد داشت، به دلیل تجربیات خود در «مدرسه» خدا (۱:۱۲-۱۸). پولس تجربه یادگیری خود را به اشتراک گذاشت و آن را با ایمانداران در فیلیپی به کار برد، با اطمینان زیاد به وفاداری خدا، یعنی اینکه آنچه او خود آموخته بود، چیزی بود که آنها نیز یاد می‌گرفتند (پایان فیلیپیان ۴:۱۲ را در نظر بگیرید).
در این اطمینان پولس افزود:
و خدای من تمام نیاز شما را بر اساس غنای خود در جلال به وسیله مسیح عیسی تأمین خواهد کرد (آیه ۱۹).
به عبارت دیگر، او مراقبت خدا را برای نیازهای خود دیده بود، و اطمینان داشت که ایمانداران در فیلیپی همان درس‌ها را خواهند آموخت و مراقبت پدر را در شرایط خود تجربه خواهند کرد. با به کار بردن این چیزها برای ما، می‌توانیم بگوییم که فراوانی تدارکات با او برای ما در دسترس است وقتی که به خدای شگفت‌انگیز و پدرمان و به محبت خداوند عیسی مسیح اعتماد کنیم. پولس این اظهار شگفت‌انگیز را مانند یک تضمین بیان کرد.
ستایش باد بر پدر و بر پسر که همیشه برای خیر ما با هم کار می‌کنند، تا در قدرت روح‌القدس از آرامش خدا لذت ببریم، آرامشی که فراتر از هر فهمی است و دل‌ها و ذهن‌های ما را حفظ خواهد کرد (آیه ۷).
اکنون خود خداوند عیسی مسیح، و خدای و پدر ما، که ما را دوست داشته و به ما تسلی ابدی و امید نیکو به فیض داده است، دل‌های شما را تسلی دهد و شما را در هر کلام و عمل نیکو استوار سازد (دوم تسالونیکیان ۲:۱۶).
یادداشت‌های پایانی
- اصطلاحات «مراقبت»، «نگرانی‌ها»، «مضطرب» و «دلواپسی» از یک ریشه یونانی به معنای «پاره شدن یا کشیده شدن به جهات مختلف» گرفته شده‌اند. این گروه از کلمات شامل افعال، اسم‌ها، صفت‌ها یا ترکیبات مرتبط با همان ریشه است. هفت بار در انجیل لوقا (۸:۱۴، ۱۰:۴۱، ۱۲:۱۱،۲۲،۲۵،۲۶، ۲۱:۳۴) و ۲۱ بار (۳x۷) در بقیه عهد جدید به آن اشاره شده است. آخرین مورد در اول پطرس ۵:۷ است.
- «نترسید» (یونانی: me phobou) هفت بار در نوشته‌های لوقا آمده است (لوقا ۱:۱۳،۳۰، ۵:۱۰، ۸:۵۰، ۱۲:۳۲؛ اعمال ۱۸:۹، ۲۷:۲۴).
