«ترس از خداوند» امروز برای ایماندار چه معنایی دارد؟
عبارت دقیق «ترس از خداوند» – که از زبان عبری به عنوان یراث یهوه – رونویسی شده است، چهارده بار در کتاب مقدس عبری آمده است که ده مورد آن در امثال سلیمان یافت می‌شود. با احتساب اشکال دیگر، ما 14 مورد در امثال سلیمان داریم. قابل توجه است که همین کتاب تنها یک بار به ترس از انسان اشاره می‌کند: «ترس از انسان دام می‌آورد، اما هر که بر خداوند توکل کند، در امان خواهد بود» (29:25). عبری در اینجا از کلمه متفاوتی برای لرزش یا اضطراب به جای ترس واقعی استفاده می‌کند. به طور غیرمستقیم، این آیه کلید مهمی برای درک امثال سلیمان می‌دهد، زیرا ترس از خداوند با ایمان به او و توکل به او مرتبط است.
پس از سقوط، آدم گفت: «ترسیدم» (پیدایش 3:10) – از همان ریشه عبری «ترس». «ترس از خداوند» به معنای ترسیدن از خدا نیست، بلکه به معنای داشتن احترام و هیبت در برابر عظمت اوست. این شامل احترام، اعتماد به نفس، وابستگی، توکل و راه رفتن در مشارکت با خداوند است.
خواندن آیات مربوط به ترس از خداوند آرامش و تشویق زیادی به ارمغان می‌آورد، در حالی که ما را به ادامه راه او بر اساس مثال کامل خداوند مبارکمان به چالش می‌کشد. این نوع ترس در یک رابطه نزدیک بین خدا و فرزندانش نهفته است، یا بخش اساسی آن است. این با احترام، عشق و اطاعت با تمایل به خشنود کردن او مشخص می‌شود.
مزمور 19:9 نشان می‌دهد که ترس از خداوند «پاک» یا «خالص» است، در هماهنگی کامل با خدا و با آنچه درست، واقعی و عادلانه است. این مزمور شگفتی‌های خلقت خدا را به شگفتی‌های کلام مکتوب او پیوند می‌دهد. سپس آنها را به تمایل مزمورنویس برای هماهنگی با خدا – در یک رابطه شخصی و شفاف با خدای بزرگش – متصل می‌کند. ترس از خداوند بخشی از یک رابطه صمیمی بین خدای خالق، که نجات‌دهنده است، و نجات‌یافتگان او که او آنها را دوست دارد، است. کلام خدا پیوندی هماهنگ بین او و فرزندانش ایجاد می‌کند. چنین مشارکتی باید به خوبی پرورش یابد، همانطور که در دعای داوود بیان شده است: «سخنان دهانم و تفکر قلبم در نظر تو مقبول باشد، ای خداوند، قوت من و نجات‌دهنده من» (مزمور 19:14 KJV). به نظر ایوب توجه کنید: «به انسان گفت: «ببین، ترس از خداوند، آن حکمت است، و دوری از شر فهم است»» (ایوب 28:28). مطمئناً این یک نصیحت حکیمانه است، از آنچه احتمالاً قدیمی‌ترین کتاب در کتاب مقدس است!
ترس از خداوند در امثال سلیمان
همانطور که چهارده آیه در امثال سلیمان را در مورد ترس از خداوند بررسی می‌کنیم، می‌بینیم که آنها معمولاً بر مفهوم موازی‌سازی بنا شده‌اند، قسمت دوم قسمت اول آیه را توضیح می‌دهد. «و» نشان‌دهنده شباهت بین قسمت اول و دوم آیه است، در حالی که «اما» نشان‌دهنده تضاد است. گاهی اوقات مقایسه یا ارتباط بین قسمت‌های آیه ماهیت متفاوتی دارد که از طریق وسایل دیگر منتقل می‌شود، به عنوان مثال در امثال 14:27.
1:7 ترس از خداوند آغاز معرفت است، اما احمقان حکمت و تعلیم را خوار می‌شمارند.
1:29 زیرا آنها معرفت را دشمن داشتند و ترس از خداوندرا انتخاب نکردند.
2:5 آنگاه ترس از خداوندرا خواهی فهمید و معرفت خدا را خواهی یافت.
8:13 ترس از خداوند نفرت از شر است؛ غرور و تکبر و راه بد و دهان منحرف را من نفرت دارم.
9:10 ترس از خداوند آغاز حکمت است و معرفت قدوس فهم است.
10:27 ترس از خداوند روزها را طولانی می‌کند، اما سال‌های شریران کوتاه خواهد شد.
14:26 در ترس از خداوند اعتماد قوی وجود دارد و فرزندان او پناهگاهی خواهند داشت.
14:27 ترس از خداوند چشمه حیات است تا انسان را از دام‌های مرگ دور کند.
15:16 اندکی با ترس از خداوندبهتر است تا گنج بزرگ با مشکل.
15:33 ترس از خداوند تعلیم حکمت است و پیش از عزت فروتنی است.
16:6 در رحمت و راستی کفاره برای گناه فراهم شده است؛ و با ترس از خداوند انسان از شر دوری می‌کند.
19:23 ترس از خداوند به زندگی منجر می‌شود و کسی که آن را دارد در رضایت خواهد ماند؛ او با شر ملاقات نخواهد کرد.
22:4 با فروتنی و ترس از خداوند ثروت و عزت و زندگی است.
23:17 دلت به گناهکاران حسادت نکند، بلکه تمام روز برای ترس از خداوند غیرت داشته باش.
ترس از خداوند در امثال سلیمان
فعل «ترسیدن» از همان ریشه عبری اسم «ترس» گرفته شده است و هشت بار در امثال سلیمان آمده است:
3:7 در چشمان خود حکیم مباش؛ از خداوند بترس و از شر دوری کن.
3:25 از وحشت ناگهانی نترس و نه از مشکل از شریران وقتی که می‌آید.
13:13 کسی که کلام را خوار می‌شمارد نابود خواهد شد، اما کسی که از فرمان می‌ترسد پاداش خواهد گرفت.
14:2 کسی که در راستی خود راه می‌رود از خداوند می‌ترسد، اما کسی که در راه‌های خود منحرف است او را خوار می‌شمارد.
14:16 مرد حکیم می‌ترسد و از شر دوری می‌کند، اما احمق خشمگین می‌شود و خود مطمئن است.
24:21 پسرم، از خداوند بترس و از پادشاه؛ با کسانی که به تغییر متمایل هستند معاشرت نکن.
31:21 او از برف نمی‌ترسد زیرا تمام خانواده‌اش با لباس قرمز پوشیده شده‌اند.
31:30 جذابیت فریبنده است و زیبایی گذرا، اما زنی که از خداوند می‌ترسد، او ستایش خواهد شد.
باید توجه داشته باشیم که عبارت «نترس» یا «ترس نداشته باش» از همان ریشه عبری است و 40 بار در حالت مفرد، خطاب به یک فرد یا گروه، آمده است. 38 بار دیگر در حالت جمع، خطاب به دو یا چند فرد، یافت می‌شود. تمام اشکال مختلف، برگرفته از همان ریشه عبری، 437 بار در عهد عتیق آمده است، علاوه بر کلمات و اصطلاحات دیگری که در این مقاله مورد بحث قرار نگرفته‌اند. در عهد جدید یونانی، اسم معادل فوبوس و اشکال فعلی مرتبط با آن 77 بار در انجیل‌ها، 21 بار در اعمال رسولان و 60 بار در سایر کتاب‌ها آمده است. از این مجموع 158 مورد، حدود 47 مورد با نصیحت «نترس» مرتبط است.
چند نمونه از ترس از خداوند در عهد جدید
«روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت، روح حکمت و فهم، روح مشورت و قدرت، روح معرفت و ترس از خداوند. لذت او در ترس از خداوند است، و او با دید چشمانش داوری نخواهد کرد، و با شنیدن گوش‌هایش تصمیم نخواهد گرفت» (اشعیا 11:2-3). این پیشگویی عهد عتیق در خداوند عیسی هنگامی که او بر روی زمین راه می‌رفت، حتی پس از مرگ و رستاخیزش، محقق شد. ما این کیفیت را در بسیاری از نجات‌یافتگان، که از میان یهودیان و غیریهودیان گرفته شده‌اند، می‌بینیم که اکنون او را در این صحنه نمایندگی می‌کنند و منتظر بازگشت او هستند (اول تسالونیکیان 4:14-18). عهد جدید ابتدا در رابطه با خداوند عیسی، همانطور که در نقل قول از اشعیا آمده است، و ثانیاً در ارتباط با ایماندارانی که از ردپای مسیح پیروی می‌کنند، از ترس از خداوند سخن می‌گوید. با وجود مخالفت‌های شدید از جوانب مختلف، کار هدایت شده توسط خداوند عیسی جلال یافته و متعال در آسمان به طور مقاومت‌ناپذیری ادامه یافت – و امروز نیز چنین است.
لوقا هفت گزارش در اعمال رسولان ارائه داد که این پیشرفت را توصیف و خلاصه می‌کند، که سومین آن در اعمال رسولان 9:31 یافت می‌شود: «آنگاه کلیساها در سراسر یهودیه، جلیل و سامره صلح داشتند و بنا می‌شدند. و در ترس از خداوند و در تسلی روح‌القدس راه می‌رفتند، و تعدادشان زیاد می‌شد.» این نتیجه‌گیری در مورد افزایش قابل توجهی است که با وجود انواع مخالفت‌ها رخ داد، و پس از تغییر دراماتیک شکنجه‌گر شائول طرسوسی است. ذکر ترس از خداوند و راه رفتن ایمانداران در آن نشان می‌دهد که آنها از مثال عیسی به دقت پیروی می‌کردند. همچنین راز پیشرفت آنها را، هم از نظر عددی و هم از نظر روحانی، توضیح می‌دهد. بزرگترین مخالف این پیشرفت، شائول طرسوسی، پیرو فداکار عیسی ناصری مورد تحقیر شد، حتی با وجود اینکه اکثریت یهودیان هنوز عیسی را به عنوان مسیح، پسر خدا – مانند امروز – رد می‌کردند. ایماندارانی که شائول به آنها پیوست، انواع تفاوت‌ها را نمایندگی می‌کردند، اما آنها در وحدت حفظ شدند زیرا در ترس از خداوند راه می‌رفتند. در همان زمان، خدای روح‌القدس در زمین در هماهنگی شاد با خداوند عیسی مسیح کار می‌کرد، که این کار را از آسمان هدایت می‌کرد – کاری که او اکنون نیز ادامه می‌دهد.
بیایید با یعقوب 3 و حکمت از بالا (آیه 17) نتیجه‌گیری کنیم. در یعقوب 1:17 در مورد پدر نورها و منابعی که ایمانداران در رابطه خود با او دارند، هنگامی که در ترس از خداوند راه می‌روند، می‌خوانیم. یعقوب 2 نشان می‌دهد که خداوند عیسی در آسمان، خداوند جلال است و ایمانداران باید او را در اینجا بر روی زمین نمایندگی کنند. ما می‌آموزیم که ابراهیم، که خدا را دوست داشت، آماده بود تا پسر خود را به او بدهد. همین فصل نشان می‌دهد که راحاب بت‌پرستی و فحشا را ترک کرد، زیرا او به دوست داشتن خدا و قوم او رسید. به دلیل این عشق، او آماده بود تا قوم خود را محکوم کند. منابع لازم برای انجام این کار، در ترس از خداوند، در یعقوب 3:17 توصیف شده است: «اما حکمتی که از بالاست، اول پاک است، سپس صلح‌جو، ملایم، مایل به تسلیم، پر از رحمت و میوه‌های نیکو، بدون تبعیض و بدون ریاکاری.» خداوند عیسی از این حکمت استفاده کرد هنگامی که او در اینجا بر روی زمین در ترس از خداوند راه می‌رفت و این هفت کیفیت شگفت‌انگیز را به نمایش می‌گذاشت. کسانی که در ترس از خداوند راه می‌روند می‌توانند آنها را بیاموزند، اما فقط در مکتب خدا. این هفت چیز باید برای خشنودی او در دنیایی که هنوز با او مخالف است – همان دنیایی که او را مصلوب کرد – به نمایش گذاشته شود.
باشد که چشمان ما به خداوند عیسی معطوف شود تا از مثال او پیروی کنیم! در واقع، باشد که ما در ترس از خداوند راه برویم در حالی که منتظر بازگشت وعده داده شده او هستیم.
پاورقی
- در مزمور 19:9، مزمور 34:11، مزمور 111:10؛ امثال 1:7، امثال 2:5، امثال 8:13، امثال 9:10، امثال 10:27، امثال 14:27، امثال 15:33، امثال 19:23، امثال 22:4، امثال 31:30؛ اشعیا 33:6.
