در این دنیا دو راه وجود دارد. یک راه وسیع و یک راه باریک. راهی که به جهنم می‌رسد و راهی که به بهشت می‌رسد. راه مرگ و راه زندگی.
اگر عیسی مسیح را به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود پذیرفته‌اید، پس می‌توانید بدانید که خدا راه خوبی برای شما دارد. در میان هرج و مرج این دنیا. در میان عدم قطعیت و سردرگمی. در میان ترس‌ها و نگرانی‌ها.
خدا راهی کامل دارد که می‌خواهد شخصاً شما را در آن هدایت کند. می‌توانید با اطمینان کامل به آن اعتماد کنید!
در دوم سموئیل ۲۲:۳۱ داوود می‌گوید:
«خدا - راه او کامل است.»
اما فقط این را نمی‌گوید. دو آیه بعد ادامه می‌دهد:
«او راه مرا کاملاً هموار می‌سازد» (دوم سموئیل ۲۲:۳۳، ترجمه داربی).
داوود این را خودش تجربه کرد - و این دقیقاً همان چیزی است که هر یک از ما امروز نیز می‌توانیم به روشی بسیار واقعی تجربه کنیم. زیرا خدا تغییر نمی‌کند!
اکنون نگاهی دقیق‌تر به این راه و آنچه شامل می‌شود، خواهیم انداخت. راه همیشه امن است، جایی که خدا با ماست. حتی اگر راه او گاهی برای ما غیرقابل درک باشد، باز هم راهی حکیمانه است. این راهی است که در آن بر موانع غلبه می‌کنیم. این راه برکت است که خدا می‌خواهد به ما بیاموزد.
شگفت‌انگیز است که چقدر آیات کتاب مقدس در مورد این راه صحبت می‌کنند. برخی از آنها در اصل به قوم اسرائیل اشاره دارند؛ اما ما می‌توانیم آنها را امروز نیز به خودمان اعمال کنیم و از این طریق در ایمان تقویت شویم و دوباره شجاعت پیدا کنیم!
راهی امن
راه خدا راهی امن است. این راهی است که فقط خداوند دقیقاً آن را می‌داند. در این راه او ما را از شر و از حملات دشمن حفظ می‌کند.
در کتاب ایوب، راه خدا بسیار زیبا توصیف شده است:
«آن راه را هیچ پرنده شکاری نمی‌شناسد، و چشم شاهین آن را ندیده است. حیوانات مغرور بر آن گام نگذاشته‌اند؛ شیر از آن عبور نکرده است.» (ایوب ۲۸:۷، ۸).
امروز می‌توانیم بگوییم: خدا راهی را برای فرزندانش هموار کرده است تا با امنیت و آرامش عمیق در قلب‌هایشان قدم بردارند.
خدا در راه با ماست
علاوه بر این، باید بدانیم که خدا در راهی که ما را هدایت می‌کند، با ماست. ما این راه را تنها نمی‌رویم. یعقوب این را تجربه کرد. او از برادرش عیسو به سرزمینی دور فرار کرد و سال‌ها بعد بازگشت.
با نگاهی به گذشته، او می‌توانست بگوید:
«خدایی که در روز پریشانی‌ام به من پاسخ می‌دهد و هر جا که رفته‌ام با من بوده است» (پیدایش ۳۵:۳).
خدا او را با وفاداری از تمام خطرات حفظ کرده بود.
خداوند همچنین در راه با قوم خود بود وقتی که مصر را ترک کردند. او آنها را در ستون ابر و ستون آتش همراهی کرد. او آنها را حفظ، محافظت و هدایت کرد.
در طول روز آنها را از طریق ستون ابر هدایت می‌کرد و در شب در ستون آتش بر آنها می‌درخشید، تا بتوانند با امنیت راه خود را ادامه دهند (رجوع کنید به خروج ۱۳:۲۱،۲۲).
بعدها، در سفر از طریق بیابان، خدا به موسی وعده شگفت‌انگیزی داد:
«حضور من با تو خواهد رفت، و من به تو آرامش خواهم داد» (خروج ۳۳:۱۴).
این کلمات قبلاً بسیاری را که سفری دشوار در پیش داشتند، تشویق کرده است. وقتی خدا با ما راه می‌رود، نیازی به ترس نداریم! او پیش روی ما می‌رود و دست محافظ خود را بر ما نگه می‌دارد.
همانطور که در اشعیا ۵۲:۱۲ به زیبایی گفته شده است:
«زیرا خداوند پیش روی شما خواهد رفت، و خدای اسرائیل محافظ پشت سر شما خواهد بود» (اشعیا ۵۲:۱۲).
خداوند همچنین ما را حفظ می‌کند وقتی در راه او قدم برمی‌داریم و از او کمک می‌خواهیم. وقتی عزرا و برخی از مردم سفر چالش‌برانگیز از بابل به اورشلیم را آغاز کردند، دعا کردند. آنها روزه گرفتند و خود را در برابر خدا فروتن کردند. آنها این کار را برای درخواست راهی هموار برای خود و فرزندانشان انجام دادند. و خدا به طرز شگفت‌انگیزی پاسخ داد.
عزرا در گذشته می‌نویسد:
«دست خدای ما بر ما بود، و او ما را از دست دشمن و از کمین‌ها در راه نجات داد» (عزرا ۸:۳۱).
در امثال ۲، سلیمان به درستی می‌گوید که خداوند «مراقب راه مقدسین خود است» (رجوع کنید به امثال ۲:۸).
