کشف کنید که عدالت به چه معناست: خداوند ایمانداران را از طریق ایمان به عیسی مسیح عادل می‌شمارد. این صلح با خدا را به ارمغان می‌آورد و به اعمال نیکو منجر می‌شود.
نام یعقوب، از عبری یعقوب (Ya’aqov)، از ریشه کلمه «دنبال کردن، پشت سر بودن» می‌آید. همچنین به معنای «جایگزین کردن، دور زدن، فریب دادن، از حد خود تجاوز کردن» یا «پاشنه» است.
کتاب ایوب مطالعه‌ای در مورد صبر و راز رنج است. این کتاب نشان می‌دهد که چگونه یک مرد صالح می‌تواند آزمایش‌ها را تحمل کند در حالی که به ایمان خود چسبیده است.
در سال ۱۸۰۷، پادشاه جورج سوم به قانونی که تجارت برده را لغو می‌کرد، تأیید سلطنتی خود را داد. خود بردگی تا سال ۱۸۳۳ در سراسر امپراتوری لغو نشد. در سال ۱۷۹۳، در کانادای علیا، ستوان ژنرال سیمکو قانون لغو را تصویب کرد و بدین ترتیب این مستعمره اولین مستعمره‌ای شد که به بردگان خود آزادی داد.
ممکن است در دام استفاده از اصطلاحات تخصصی در وعظ بیفتیم، با این فرض که دیگران چیزهایی را که ما به راحتی بدیهی می‌دانیم، درک خواهند کرد. کلید گشودن معنای این عبارت در یوحنا ۱۹:۳۰ یافت می‌شود. پس از تحمل شش ساعت عذاب بر صلیب – سه ساعت آخر در تاریکی مطلق سپری شد – عیسی
داستان «واقعی» کریسمس درباره زنجیره‌ای از وقایع در کتاب مقدس است که آنچه مردم درباره لقاح، تولد و کودکی عیسی مسیح ناصری به یاد داشتند را ثبت می‌کند. این داستان تخیلی نیست. این بزرگترین داستان واقعی تمام دوران است. کلمه جسم شد و در میان ما ساکن شد... یگانه
یهودا همیشه دوست یهودای اسخریوطی بود، حتی اگر یهودا دوست او نبود. یهودا درس‌های هشداردهنده‌ای برای ما دارد که می‌تواند ما را به درک عمیق‌تر از کسی که به او خیانت کرد، سوق دهد. او از جمله دوازده نفری بود که عیسی به آنها قدرت داد تا ارواح ناپاک را بیرون کنند.
کلمات این سرود ستایش حقیقت اساسی اینکه چرا بهشت مکانی شگفت‌انگیز است را به تصویر می‌کشند – زیرا ما نجات‌دهنده خود را رو در رو خواهیم دید و برای همیشه با او خواهیم بود! این امید مطمئن هر ایماندار است. بهشت مکانی عالی است، پر از جلال و فیض. من می‌خواهم نجات‌دهنده‌ام را ببینم.
خداوند قرار بود بمیرد، و مریم بیت‌عنیا این را می‌دانست زیرا او در پای خداوند نشسته و تعلیم او را دریافت کرده بود. مریم یک پوند روغن سنبل بسیار گران‌قیمت را گرفت و پاهای عیسیٰ را مسح کرد و پاهای او را با موهای خود پاک کرد.
دو واقعه خاص در عهد عتیق وجود دارد که هر بار که آنها را می‌خوانم، اشک از چشمانم سرازیر می‌شود. گمان می‌کنم این به این دلیل است که من موسی را، کسی که موضوع آیات ثبت شده است، دوست داشته‌ام. اولین دلیل این اشک‌ها هنگام خواندن تثنیه ۳:۲۳-۲۶ رخ می‌دهد.
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
