قضاوت نکنید. مردان و زنان امروز، مانند همه کسانی که قبل از آنها بودند، فکر می‌کنند که بهتر از آنچه هستند، می‌باشند. اما هامپتی دامپتی سقوط بزرگی داشت، که اگر اصلاً از آن دیوار بالا نمی‌رفت، هرگز اتفاق نمی‌افتاد. اما اکنون هامپتی چیزی جز تکه‌های شکسته نیست، زیرا خدا به خاطر نگاه مغرورانه قضاوت خواهد کرد.
پس، اگر به اطرافیان خود با تحقیر نگاه می‌کنید، به یاد داشته باشید که قضاوتی که استفاده می‌کنید، قضاوت خودتان خواهد بود. پس، هم‌نوع خود را قضاوت نکنید، شما شایسته نیستید. هم‌نوع خود را قضاوت نکنید، شما قلب او را نمی‌شناسید. آن چکش قضاوت را که با شماست، به زمین بیندازید. از جایگاه خود خارج شده بودید، هرگز مال شما نبود. فقط به بالا نگاه کنید و بخشش خود را بیابید. از گناه خود برگردید، خدا منتظر است تا شما به خانه بازگردید.
مردان و زنان امروز، مانند کسانی که قبل از آنها بودند، فکر می‌کنند که بهتر از آنچه هستند، می‌باشند. پس، به چپ یا راست خود نگاه نکنید، بلکه فقط به بالای سر خود نگاه کنید، زیرا خدا بر اساس منحنی قضاوت نمی‌کند، پس شما نیز نباید قضاوت کنید. پس، هم‌نوع خود را قضاوت نکنید، شما شایسته نیستید. هم‌نوع خود را قضاوت نکنید، شما قلب او را نمی‌شناسید. آن چکش قضاوت را که با شماست، به زمین بیندازید. و از جایگاه خود پایین بیایید. هرگز مال شما نبود. فقط به بالا نگاه کنید و بخشش خود را بیابید. از گناه خود برگردید، خدا منتظر است تا شما به خانه بازگردید. آمین.
دعا
عصر بخیر. آیا در دعا به خداوند نگاه کنیم؟ خدای مبارک و پدر ما، دوباره این یک امتیاز است، یک افتخار است که کلام تو را امشب باز کنیم. دعا می‌کنیم که با هر یک از قلب‌های ما صحبت کنی، ای خدا. آنچه را که برای شنیدن ما لازم است، به ما بده. این را به نام مسیح دعا می‌کنیم. آمین.
مقدمه‌ای بر متی 7:1-6
خب، ما به مثل‌ها و تمثیل‌های مختلف، تصاویری که خداوند برای کمک به ما در درک حقیقت روحانی استفاده می‌کند، نگاه کرده‌ایم، و امشب یکی دیگر در متی باب 7، آیات 1 تا 6 داریم، و من آنها را خواهم خواند.
متی 7:1-6: «قضاوت نکنید تا قضاوت نشوید. زیرا با هر قضاوتی که قضاوت کنید، قضاوت خواهید شد. و با هر پیمانه‌ای که اندازه بگیرید، دوباره برای شما اندازه گرفته خواهد شد. و چرا خرده یا لکه‌ای را که در چشم برادرت است می‌بینی، اما تیر چوبی را که در چشم خودت است در نظر نمی‌گیری؟ آیه 4. یا چگونه به برادرت خواهی گفت: «بگذار لکه را از چشمت بیرون بیاورم.» و ببین، یک تیر چوبی در چشم خودت است. ای ریاکار. اول تیر چوبی را از چشم خودت بیرون بیاور، و آنگاه به وضوح خواهی توانست خرده را از چشم برادرت بیرون بیاوری. آیه 6. آنچه مقدس است به سگ‌ها ندهید، و مرواریدهای خود را پیش خوک‌ها نیندازید، مبادا آنها را زیر پای خود لگدمال کنند، و برگردند، و شما را پاره کنند.» آمین.
درک قضاوت
خب، این آیات اغلب به شدت اشتباه فهمیده و اشتباه به کار برده می‌شوند. آنها صرفاً هشدارهایی برای ما هستند که در جایگاه قضاوت دیگران ننشینیم و انگیزه‌های قلب آنها را قضاوت نکنیم. آیه 1: «قضاوت نکنید مبادا قضاوت شوید.» ما نباید وانمود کنیم که قلب‌ها را می‌خوانیم. این فقط قلمرو خداست. و آیا ما به اندازه کافی برای قضاوت و محکوم کردن در قلب‌های خود نداریم؟ اگر باید دادگاه برگزار کنیم، بگذارید دادگاه وجدان خودمان باشد. آمین.
و سپس آیه 2: «زیرا با هر قضاوتی که قضاوت کنید، قضاوت خواهید شد. و با هر پیمانه‌ای که اندازه بگیرید، دوباره برای شما اندازه گرفته خواهد شد.» خب، این اصل قضاوت با محبت خدا تعدیل می‌شود، همانطور که در کتاب یعقوب آمده است. یعقوب 2:13: «زیرا کسی که رحم نکرده باشد، بدون رحمت قضاوت خواهد شد. و رحمت بر قضاوت پیروز می‌شود.» آمین. این زیباست. از آنجا که خدا در قضاوت عجله نمی‌کند، ما نیز نباید عجله کنیم. اگر خدا در قضاوت عجله می‌کرد، امشب هیچ سخنرانی نداشتیم. و احتمالاً هیچ شنونده‌ای هم نداشتیم.
تیر چوبی در چشم خودمان
آیات 3 و 4: «و چرا خرده یا لکه‌ای را که در چشم برادرت است می‌بینی و تیر چوبی را که در چشم خودت است در نظر نمی‌گیری؟» این تیر چوبی در چشم خودمان است که ما را نسبت به اشتباهاتمان کور می‌کند. اما تیر چوبی فقط ما را از دیدن درون باز می‌دارد. ما را از دیدن و قضاوت کردن لکه هوا در چشم برادرمان باز نمی‌دارد. و در نظر بگیرید که همه ما بینایی معیوب داریم، چه به دلیل تیر چوبی و چه به دلیل لکه.
مثال داوود پادشاه
حال، داوود پادشاه مثالی از تیر چوبی یا کنده در چشم به ما می‌دهد. داوود با بت‌شبع زنا کرده بود. وقتی فهمید که او باردار شده است، داوود اوریا، شوهر او را به قتل رساند تا گناهان خود را بپوشاند. این بسیار غم‌انگیز است. خدا نبی ناتان را فرستاد تا داوود را از طریق یک مثل روبرو کند. دوم سموئیل 12:1-7: «دو مرد در یک شهر بودند. یکی ثروتمند و دیگری فقیر. مرد ثروتمند گله‌ها و رمه‌های بسیار زیادی داشت، اما مرد فقیر چیزی جز یک بره ماده کوچک نداشت که آن را بزرگ کرده و پرورش داده بود و با او و فرزندانش بزرگ شده بود. از غذای خودش می‌خورد، از جام خودش می‌نوشید و در آغوش او می‌خوابید و برای او مانند یک دختر بود. و مسافری نزد مرد ثروتمند آمد، و او از گرفتن از گله و رمه خود برای آماده کردن برای مسافری که نزد او آمده بود، دریغ نکرد، اما بره مرد فقیر را گرفت و آن را برای مردی که نزد او آمده بود، آماده کرد. و خشم داوود به شدت بر آن مرد برافروخته شد، و او به ناتان گفت: «به حیات خداوند، مردی که این کار را کرده است، قطعاً خواهد مرد. و او بره را چهار برابر بازگرداند، زیرا این کار را کرده و رحم نکرده است.» و ناتان به داوود گفت: «تو آن مرد هستی.»»
داوود در این مثل به عنوان مرد ثروتمند و اوریا به عنوان مرد فقیر به تصویر کشیده شده بود. مسافر شهوت است. داوود بره کوچک اوریا، بت‌شبع را گرفت تا شهوت داوود را ارضا کند. داوود، البته، چون یک کنده در چشم داشت، متوجه نشد که این مثل درباره گناه خودش است. بنابراین، در قضاوت مرد ثروتمند، خود را قضاوت و محکوم کرد.
مثال یهودا
در پیدایش 38، مثال دیگری از تیر چوبی در چشم داریم، هرچند تصویری غم‌انگیز و کثیف. چهارمین پسر یعقوب، یهودا بود. یهودا سه پسر داشت. اولین پسر با تامار ازدواج کرد، اما به دلیل شرارتش، توسط خدا زده شد و مرد. سپس پسر دوم یهودا قرار بود با تامار ازدواج کند تا پسری به نام برادرش به دنیا بیاورد. این برای این بود که نام او فراموش نشود و میراث خانوادگی او در اسرائیل از بین نرود، و ما می‌توانیم این را در تثنیه 25:5-10 بخوانیم. چقدر فرد برای خدا مهم است. او نمی‌خواهد هیچ کس فراموش شود. اما، به دلیل شرارت این پسر دوم، خدا او را نیز زد و او مرد.
سپس یهودا به تامار گفت که صبر کند تا پسر سومش، شیلح، بزرگ شود، و سپس شیلح را به عنوان شوهر خود داشته باشد. اما، وقتی شیلح بزرگ شد، یهودا تامار را به او به همسری نداد. بنابراین، تامار خودش دست به کار شد. او صورت خود را با حجاب پوشاند و وانمود کرد که یک فاحشه است. یهودا با او رابطه داشت و او باردار شد. حال، وقتی یهودا می‌شنود که تامار از طریق فاحشگی باردار شده است، این پاسخ اوست. و یهودا گفت: «او را بیرون بیاورید. بگذارید او سوزانده شود.» آیه 24. اما، لحن یهودا تغییر می‌کند وقتی تامار اثبات می‌کند که خود یهودا پدر است. و او اعتراف می‌کند: «او از من عادل‌تر بوده است، زیرا من او را به شیلح، پسرم، ندادم.» البته، در اعتراف خود، یهودا اشاره نمی‌کند که به دنبال یک فاحشه بوده است. و توجه کنید که چگونه مردی با تیر چوبی در چشم خود هنوز خود را عادل می‌داند. «او از من عادل‌تر بوده است.» هم داوود پادشاه و هم یهودا با یک کنده در چشم خود به قضاوت عجله کردند. آنها دیگران را محکوم کردند در حالی که محکومیت واقعی خودشان بود. باشد که خدا ما را از چنین قضاوت گناهکارانه‌ای نسبت به دیگران حفظ کند.
بیرون انداختن تیر چوبی
آیه 5: «ای ریاکار، اول تیر چوبی را از چشم خودت بیرون بیاور، و آنگاه به وضوح خواهی دید که خرده را از چشم برادرت بیرون بیاوری.» فریسیان در ابداع کارهای مذهبی بی‌معنی بسیار ماهر بودند. با چنین کارهایی مردان و زنان را بار سنگین می‌کردند. اما در مسائل مهم‌تر حقیقت شکست خوردند. و برای نمایش صحیح شخصیت خدا، این مسئله مهم‌تر حقیقت است. متی 23:23، خداوند این فریسیان را سرزنش می‌کند: «وای بر شما، کاتبان و فریسیان، ریاکاران! زیرا شما از نعناع و شوید و زیره ده یک می‌دهید، و مسائل مهم‌تر شریعت، یعنی عدالت و رحمت و ایمان را نادیده گرفته‌اید.» چقدر مهم است که ابتدا تیر چوبی را از چشم خود بیرون بیاوریم، تا بتوانیم به وضوح ببینیم، دید واضحی داشته باشیم، تا به برادرمان در مورد لکه او کمک کنیم. ما قطعاً نمی‌خواهیم قضاوت خداوند در مورد فریسیان، قضاوت خودمان باشد. «ای ریاکار.»
پس، ما نباید قلب‌های دیگران را قضاوت کنیم، اما نباید بدون قضاوت باشیم. آیه 16 این فصل: «آنها را از میوه‌هایشان خواهید شناخت.» ما باید بازرس میوه باشیم. و این فکر بازرسان میوه به ما در درک آیه بعدی، آیه شش، بسیار کمک می‌کند.
مرواریدها پیش خوک‌ها
«آنچه مقدس است به سگ‌ها ندهید، و مرواریدهای خود را پیش خوک‌ها نیندازید، مبادا آنها را زیر پا لگدمال کنند، و برگردند، و شما را پاره کنند.» ما نباید مردی را سگ یا خوک بشماریم. باید اجازه دهیم رفتار او این را تعیین کند. خداوند عیسی گفت: «هر درختی از میوه خودش شناخته می‌شود.» لوقا 6:44. اما در اینجا خداوند درباره شهادت دادن به خود به دیگران صحبت می‌کند. ما باید در آنچه می‌گوییم و به چه کسی می‌گوییم، حکمت و تشخیص الهی داشته باشیم. در غیر این صورت، می‌توانیم یک حمله بی‌مورد به خودمان یا به پیام انجیل تحریک کنیم.
سگ‌ها در اینجا حیوانات خانگی نیستند، آنطور که ما فکر می‌کنیم. بلکه سگ‌های خیابانی وحشی بودند که در دسته‌ها حرکت می‌کردند. اول پادشاهان 14:11: «هر که از یربعام در شهر بمیرد، سگ‌ها او را خواهند خورد.» اول پادشاهان 21:23: «و خداوند درباره ایزابل نیز فرمود: «سگ‌ها ایزابل را در کنار دیوار یزرعیل خواهند خورد.»» مکاشفه 22:15: «زیرا بیرون از پادشاهی خدا سگ‌ها و جادوگران و زناکاران و قاتلان و بت‌پرستان و هر که دروغ را دوست دارد و می‌سازد، هستند.» بنابراین، سگ‌ها نشان‌دهنده افراد بی‌دین هستند که ضد خدا، ضد مسیح، ضد کتاب مقدس و ضد نیکی هستند.
و سپس ما تصویر گرافیکی سگی را داریم که استفراغ خود را می‌خورد. اول پطرس 2:22: «اما بر آنها طبق مثل واقعی اتفاق افتاد، سگ دوباره به استفراغ خود بازگشت.» آیا خدا سگ را طوری آفرید که اینگونه رفتار کند؟ یا خوردن استفراغش محصول سقوط است؟ در هر صورت، خدا از رفتار سگ برای به تصویر کشیدن مردان بی‌خدا استفاده می‌کند که به کثیفی‌های غیراخلاقی قبلی خود بازگشتند. و خدا آنها را احمق می‌نامد. امثال 26:11: «همانطور که سگ به استفراغ خود بازمی‌گردد، احمق نیز به حماقت خود بازمی‌گردد.» پطرس اینها را به عنوان معلمان دروغین توصیف می‌کند که ادعا می‌کنند مسیحی هستند. اما، در واقع، پطرس آنها را به عنوان خادمان فساد و در بستر با شیطان توصیف می‌کند. چه فاجعه ابدی‌ای.
و پطرس در آیه 22 ادامه می‌دهد و اینها را به عنوان خوکی که شسته شده بود و به غلتیدن در گل و لای خود بازمی‌گردد، توصیف می‌کند. یک خوک آراسته فقط همین است، یک خوک. بنابراین، یک مرد ممکن است راه‌های شیطانی بیرونی خود را برای مدتی بشوید، اما در نهایت، زندگی پاک برای او بسیار ناراحت‌کننده است که تحمل کند. و به لانه خوک بازمی‌گردد. در آموزش لوقا 15، برادر مک‌گی این داستان پیت، خوک ولگرد را تعریف می‌کند. به نظر می‌رسد پسر ولگرد، پیت خوک را زمانی که خوک‌ها را تغذیه می‌کرد، ملاقات کرد و او را دعوت کرد که با او به خانه پدرش بازگردد. بنابراین، پیت خوک خود را شست و با پسر به خانه بازگشت. و پسر، برای احترام به دوست خوکی خود، گردنبند مروارید مادرش را گرفت و آن را به گردن پیت خوک انداخت. اما، برای پیت خوک، همه چیز در خانه پدر خیلی خوب و خیلی تمیز بود. و پیت خوک از استفاده از چنگال و پاک کردن دهانش با دستمال خوشش نمی‌آمد، و از گردنبند مروارید خوشش نمی‌آمد زیرا گردنش را نیشگون می‌گرفت. بنابراین، با یک خرخر، پیت خوک از سر میز شام پرید و به بیرون به یک گودال گل و لای نزدیک دوید. همانطور که می‌گویند، می‌توانید خوک را از لانه خوک بیرون بیاورید، اما نمی‌توانید لانه خوک را از خوک بیرون بیاورید. یا چیزی شبیه به آن.
حکمت در شهادت
پس، آیه شش می‌گوید که در شهادت دادن بدون هدایت روح خطر وجود دارد. ما باید در مورد زمان باز کردن دهانمان برای شهادت و زمان بستن آن عاقل باشیم. در اینجا دو ضرب‌المثل وجود دارد که شاید بتوانند به ما در درک معنی این موضوع کمک کنند. امثال 26:4: «به احمق طبق حماقتش پاسخ نده، مبادا تو نیز مانند او شوی.» به احمق با عصبانیت یا بی‌ادبی یا تمسخر پاسخ ندهید. خود را به سطح احمق پایین نیاورید. پس، مثال خداوند را در نظر بگیرید وقتی در برابر هیرودیس، قاتل یحیی تعمیددهنده، بود. لوقا 23:8 و 9: «و وقتی هیرودیس عیسی را دید، بسیار خوشحال شد. و امیدوار بود که معجزه‌ای از او ببیند. او با کلمات زیادی از او سؤال کرد، اما او، خداوند عیسی، به او هیچ پاسخی نداد.» ممکن است زمان‌هایی برای ما باشد که بهترین شهادت در سکوت باشد.
اما اکنون در طرف دیگر آن ضرب‌المثل، در آیه 5 می‌گوید: «به احمق طبق حماقتش پاسخ بده، مبادا در نظر خودش دانا باشد.» اجازه ندهید احمق با این فکر که واقعاً حقیقت را دارد و شما با او موافق هستید، برود. دوباره، خداوند عیسی مثالی از این را می‌دهد وقتی فریسیان او را در مورد پرداخت مالیات‌های رومی به چالش کشیدند. متی 22:18: «اما عیسی شرارت آنها را درک کرد و گفت: «چرا مرا امتحان می‌کنید، ای ریاکاران؟ پول مالیات را به من نشان دهید.» و آنها یک دینار به او آوردند. آیه 20: «و او به آنها گفت: «این تصویر و نوشته از کیست؟» و آنها به او گفتند: «از قیصر.» سپس او به آنها گفت: «پس آنچه از قیصر است به قیصر بدهید و آنچه از خداست به خدا.»» این مردان با تلاش برای امتحان خداوند، خود را احمق نشان دادند. و خداوند آنها را با احساس حماقت خودشان فرستاد.
نتیجه‌گیری و دعا
پس، در پایان، کلام خدا همه ایمانداران را تشویق می‌کند که قلب‌های خود را قضاوت کنند و از نگرش قضاوتی نسبت به دیگران برحذر باشند. اما، وقتی اعمال مردم نشان می‌دهد که آنها ضد خدا، و ضد مسیح، و ضد کتاب مقدس، و ضد نیکی هستند، فقط گرد و غبار را از پاهای خود بتکانید و دور شوید.
بیایید دعا کنیم. ای خدا، امشب تو را برای کلامت شکر می‌کنیم. تو را برای دستورالعمل‌هایی که به ما می‌دهی شکر می‌کنیم، و ای خدا، به ما کمک کن تا قلب‌های خود را بیش از هر چیز دیگری که باید محافظت شود، اول قلب خودم را محافظت کنیم. تا روحیه قضاوتی نسبت به هیچ کس نداشته باشیم، ای خدا. و مراقب باشیم وقتی شهادت می‌دهیم، هدایت روح را داشته باشیم تا بدانیم چه زمانی صحبت کنیم و چه زمانی صحبت نکنیم. تو را به نام عیسی شکر می‌کنیم. آمین. آمین.
