شیطان نه توبه کرده و نه از این جاه‌طلبی شیطانی خود دست کشیده است. او همچنان به آموزش شورش در میان بشر ادامه می‌دهد، حتی با اینکه خدا: او را سرنگون کرد (اشعیا ۱۴:۱۲)، ارتش فرعون را در بحر احمر غرق کرد (خروج ۱۴:۲۶-۲۸) نبوکدنصر را فرستاد تا علف بخورد
کتاب‌مقدس کلام خداست – الهام‌شده، معتبر، بدون خطا و کاملاً قابل اعتماد. این کتاب در برابر هر حمله‌ای، آزمون تاریخ و معیارهای اثبات تاریخی مانند هیچ ادبیات دیگری در تاریخ مقاومت کرده است. کتاب‌مقدس به وضوح و مکرراً الوهیت عیسی را تأیید می‌کند؛ او با خالق بی‌نهایت یکی است.
پسر خدا به انسانیت آمده است، اما به عنوان پسر، تولد اصلاً مطرح نیست. مسیح از خدا متولد نشده بود آنگونه که ایمانداران هستند، نویسنده می‌گوید. او در انسانیت واقعاً فرزند مریم بود، زیرا «فرزند» مستلزم تولد است، اما «فرزند» مستلزم تولد است.
پولس، خادم عیسی مسیح، که به رسولی دعوت شده و برای انجیل خدا جدا گشته بود. در این روزها ما انجیل را آنقدر رقیق کرده‌ایم تا آن را ساده کنیم، حتی برای ذهن تجدیدنایافته، که به کلی از درک عظمت معنای آن بازمانده‌ایم.
خدا خلقت نیست، همانطور که برخی تعلیم می‌دهند، زیرا خلقت پس از خدای ازلی به وجود آمد. اگر او آفریده شده بود، تابع قوانین علت و معلولی یک موجود برتر می‌بود، و بنابراین تغییرپذیر و نه ازلی می‌بود. اما خدا تمام خلقت خود را فرا گرفته است (مزامیر ۱۳۹:۷؛ اعمال رسولان ۱۷:۲۷
خدمت تسلی‌دهنده این است که پسر را جلال دهد، تا گنج‌های محبت او را بگیرد و همه را از آن ما سازد: جلال بر تو باد، ای خدای بی‌نهایت، و ستایش در پایین – در بالا؛ لشکرهای فرشته‌ای قدرت تو را اعلام می‌کنند، نجات‌یافتگان محبت تو را می‌سرایند.
مجله فیض و حقیقت می‌پرسد: آیا تعمید دادن یک شخص به نام عیسی مسیح به جای نام‌های پدر، پسر و روح‌القدس بدعت است؟ خدای ما خدای واحد است، اما او به عنوان سه شخص الهی وجود دارد: پدر و پسر. ما خوب است که اشخاص را جدا نگه داریم.
این سؤال الهیاتی را بررسی کنید که آیا خدای پدر، عیسی را بر صلیب ترک کرد. کتاب مقدس نشان می‌دهد که خدا عیسی را به عنوان گناه ترک کرد، اما پدر او را ترک نکرد.
