اما وقتی زمان کامل شد، خدا پسر خود را فرستاد، که از زنی متولد شد، زیر شریعت متولد شد، تا کسانی را که زیر شریعت بودند، بازخرید کند، تا ما فرزندخواندگی را به عنوان پسران دریافت کنیم. و چون شما پسران هستید، خدا روح پسر خود را به قلب‌های شما فرستاده است، که فریاد می‌زند: «ابا، پدر!» (غلاطیان ۴:۴-۶)
هنگام خرید هدیه برای کسی، می‌خواهیم هدیه مناسب را برای آن شخص بدهیم. وقتی خدا تنها پسر یگانه خود را داد، او هدیه مناسب را برای رفع نیازهای روحانی هر یک از ما داد. او او را کاملاً در یک بدن انسانی پیچید: «قربانی و هدیه را نخواستی، اما بدنی برای من آماده کردی» (عبرانیان ۱۰:۵). «و کلمه جسم شد و در میان ما ساکن شد» (یوحنا ۱:۱۴).
همانطور که این آیات را می‌خوانیم، یکی از اولین چیزهایی که برجسته می‌شود این است که هر سه عضو تثلیث در دادن این هدیه نجات دخیل هستند: خدای پدر، خدای پسر و خدای روح‌القدس.
پسر از جانب پدر در ابدیت به عنوان هدیه فرستاده شد، و او در زمان دقیق، مشخص و کامل فرستاده شد. ما گاهی اوقات می‌خوانیم:
خداوند در رحمت خود پسرش را فرستاد به دنیایی که با گناه تباه شده بود؛ عیسی مسیح مصلوب شد، برای گناهکاران عیسی مرد.
خدای پدر، در حکمت خود، لحظه کامل را برای فرستادن پسر خود به جهان تعیین کرد. خداوند عیسی در زمان کاملمتولد شد. این بدان معناست که خدا او را در لحظه دقیق تاریخ بشر فرستاد. خدا تمام وقایع تاریخ را به سوی همان لحظه هدایت کرده بود.
پسر با اقتدار الهی و مأموریتی روشن برای انجام کاری که پدر به او داده بود، فرستاده شد. تنها در انجیل یوحنا، بیش از چهل بار می‌خوانیم که پدر پسر را فرستاد. پسر واقعاً انسان شد—از زنی متولد شد و زیر شریعت متولد شد. او یک بدن و طبیعت انسانی واقعی داشت، اما بدون گناه (عبرانیان ۴:۱۵).
می‌خوانیم: «زیرا او کسی را که گناه نمی‌شناخت، برای ما گناه ساخت، تا ما در او عدالت خدا شویم» (دوم قرنتیان ۵:۲۱)، و دوباره: «مسیح نیز برای ما رنج کشید، و مثالی برای ما گذاشت، تا شما از قدم‌های او پیروی کنید: کسی که گناهی مرتکب نشد، و فریب در دهانش یافت نشد» (اول پطرس ۲:۲۱-۲۲). یوحنا به ما یادآوری می‌کند: «و شما می‌دانید که او ظاهر شد تا گناهان ما را بردارد، و در او گناهی نیست» (اول یوحنا ۳:۵).
لنگر برای امروز
پدر پسر را فرستاد—او هدیه مناسب را در زمان مناسب داد.
