فقط پرستش
«عیسی این سخنان را گفت، چشمان خود را به آسمان بلند کرد و گفت: «پدر، ساعت فرا رسیده است. پسر خود را جلال ده، تا پسر تو نیز تو را جلال دهد.» – یوحنا ۱۷:۱ NKJV
با این دعا، که یوحنا در فصل ۱۷ انجیل خود ثبت کرده است، ما در زمین مقدس هستیم. این ما را شاهدان نزدیک رابطه صمیمی بین پدر (ابدی) و پسر (ابدی) قرار می‌دهد. در این دعا، خداوند عیسی نیز به عنوان یک انسان با پدر صحبت می‌کند، که مقدس و عادل است (آیات ۱۱، ۲۵). بنابراین، یوحنا ۱۷ ما را با راز شخص مسیح – خدا و انسان در یک، اما متمایز – و با راز تثلیث الهی (یک در سه و سه در یک) آشنا می‌کند. همه اینها علاوه بر راز الهام الهی کتاب مقدس است، چیزی که در یوحنا ۱۷ ضمنی است. در حالی که ما هرگز این رازها را به طور کامل درک نخواهیم کرد، آنها به ما آشکار شده‌اند تا ما را به پرستش پدر و پسر تحریک کنند: فقط پرستش!
با نگاه دقیق‌تر به این فصل شگفت‌انگیز، یوحنا ۱۷، چندین سری از هفت نکته را مشاهده می‌کنیم؛ این برای مطالعه و تأمل بیشتر شما باقی می‌ماند. در کتاب مقدس، عدد هفت معمولاً نشان‌دهنده کمال و بی‌نقصی است. در حال حاضر، نکته من این است که این را قطعاً می‌توان در مورد این دعا گفت: کمال آن دلیل دیگری برای پرستش خداوند، و خدای ما و پدر است.
با توجه به شرایطی که خداوند در آن قرار داشت – در راه باغ جتسیمانی، یا شاید در آن – متوجه می‌شویم که او تحت شرایط دشوار در انتظار صلیبی که پیش روی اوست، خرد نشده است. اعتماد مطلق به پدر، مشارکت کامل با او، رابطه هماهنگ با او و وابستگی واقعی به او، برخی از ویژگی‌هایی هستند که این دعا را مشخص می‌کنند. این را از همان ابتدا می‌بینیم، زیرا می‌خوانیم که او چشمان خود را به سوی آسمان بلند کرد. ای نجات‌دهنده دوست‌داشتنی، باشد که ما از مثال تو پیروی کنیم!
در سن دوازده سالگی، خداوند عیسی گفت: «من باید به کارهای پدرم مشغول باشم» (لوقا ۲:۴۹). سپس، در آغاز خدمت عمومی خود، خود را کاملاً متعهد به منافع خدا نشان داد (لوقا ۴). شیطان نتوانست او را از این هدف منحرف کند، حتی با اینکه مسیح توسط قوم خود رد شد – از همان ابتدا (یوحنا ۱:۱۱). اکنون، در اواخر خدمت زمینی خود، خداوند، در روح خود، خود را پس از کار صلیب قرار می‌دهد، و می‌تواند درخواست کند که پدر پسر را جلال دهد، همانطور که پسر پدر را جلال داده بود (یوحنا ۱۷:۱). وقتی این درخواست را با آیه ۵ مقایسه می‌کنیم، ممکن است نگاهی اجمالی به عظمت او بیندازیم. در آنجا او درخواست می‌کند که به عنوان یک انسان، در حضور پدر، با جلالی که از قبل از بنیاد جهان داشت، جلال یابد! به عنوان انسان، اینها چیزهایی هستند که برای ما «گیج‌کننده» هستند. اما، به جای انتقاد از کتاب مقدس، چنین مسائلی ما را به پرستش سوق می‌دهد.
با نگاهی به زندگی خود بر روی زمین، خداوند می‌توانست به درستی و صادقانه بگوید: «من تو را بر روی زمین جلال دادم. کاری را که به من دادی تا انجام دهم، به پایان رساندم» (آیه ۴). کلمات شگفت‌انگیز، حقایق شگفت‌انگیز! در اینجا دلیل دیگری برای پرستش او وجود دارد، در حالی که در عین حال، این کلمات برای تشویق ما نوشته شده‌اند، تا ما از او پیروی کنیم و خود را متعهد به انجام اراده خدا در زندگی خود کنیم. همچنین با کمک خداوند، کارهایی را که شروع می‌کنیم به پایان برسانیم؛ و نه تنها آنها را شروع کنیم، بلکه به پایان برسانیم ...
این دعای شگفت‌انگیز ما را به لذت بیشتر از رابطه خود با پدر و پسر نیز معرفی می‌کند (آیه ۳). لحظه‌ای که ایمان آوردیم، حیات ابدی را دریافت کردیم (یوحنا ۳:۱۶؛ یوحنا ۳:۳۶الف)، و خداوند عیسی «حیات ابدی» است (اول یوحنا ۵:۲۰). آرزوی خداوند این است که ما این رابطه را با او و با پدر پرورش دهیم، و بدین ترتیب از حیات ابدی که او به ما داده است لذت ببریم. آیات ۳-۴ یوحنا ۱۷ مأموریت مسیح را خلاصه می‌کند، کسی که بر تمام جسم قدرت (اقتدار) دارد (آیه ۲) و آن را به پایان رساند. ما واقعاً می‌توانیم بگوییم: مأموریت انجام شد.
موضوع شگفت‌انگیز دیگر، هدف یا دلیل این مأموریت است. این بود – و هنوز هم هست – که ما با پدر و پسر مشارکت داشته باشیم و از شادی کامل برخوردار باشیم (اول یوحنا ۱:۳-۴ را بخوانید). خدا همه اینها را به گونه‌ای طراحی کرد که ما پرستندگان واقعی باشیم، «زیرا پدر چنین کسانی را می‌جوید که او را پرستش کنند» (یوحنا ۴:۲۳). فقط پرستش!
برای مطالعه و تأمل بیشتر شما
چند هفت در یوحنا ۱۷ (شماره آیات در زیر ذکر شده است.) ۷ پاراگراف ۱-۵ ۶-۸ ۹-۱۲ ۱۳-۱۹ ۲۰-۲۱ ۲۲-۲۳ ۲۴-۲۶ ۷ جزئیات با «من دارم» ۴ ۴ ۶ ۸ ۱۲ ۱۴ ۱۸ ۷ درخواست توسط عیسی به پدرش ۱ ۵ ۹ ۱۳ ۲۰ ۲۱-۲۳ ۲۴ ۷ بار ایمانداران «داده شده» به پسر ۲ ۶ ۶ ۹ ۱۱ ۱۲ ۲۴ ۷ بار «جلال دادن» یا «برای جلال دادن» ۱ ۱ ۴ ۵ ۵ ۲۲ ۲۴ ۷ بار پسر با خودی‌هایش شناخته شده ۲ ۱۱ ۱۴-۱۶ ۱۸ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۷ بار فعل «فرستادن» ۳ ۸ ۱۸ ۱۸ ۲۱ ۲۳ ۲۵ ۷ بار «تا آنها باشند» یک ۱۱ تقدیس شده ۱۹ یک ۲۱ یک در ما ۲۱ یک ۲۲ کامل شده ۲۳ با من ۲۴
۷ پاراگراف ۱-۵ ۶-۸ ۹-۱۲ ۱۳-۱۹ ۲۰-۲۱ ۲۲-۲۳ ۲۴-۲۶
۷ جزئیات با «من دارم» ۴ ۴ ۶ ۸ ۱۲ ۱۴ ۱۸
۷ درخواست توسط عیسی به پدرش ۱ ۵ ۹ ۱۳ ۲۰ ۲۱-۲۳ ۲۴
۷ بار ایمانداران «داده شده» به پسر ۲ ۶ ۶ ۹ ۱۱ ۱۲ ۲۴
۷ بار «جلال دادن» یا «برای جلال دادن» ۱ ۱ ۴ ۵ ۵ ۲۲ ۲۴
۷ بار پسر با خودی‌هایش شناخته شده ۲ ۱۱ ۱۴-۱۶ ۱۸ ۲۱ ۲۲ ۲۳
۷ بار فعل «فرستادن» ۳ ۸ ۱۸ ۱۸ ۲۱ ۲۳ ۲۵
۷ بار «تا آنها باشند» یک ۱۱ تقدیس شده ۱۹ یک ۲۱ یک در ما ۲۱ یک ۲۲ کامل شده ۲۳ با من ۲۴
هفت
هفت نماد کمال است – البته گاهی اوقات به معنای بد، هرچند عمدتاً خوب ... [در مکاشفه] هفت خطاب به کلیساها به همین ترتیب تاریخ کامل الهام شده کلیسا را ارائه می‌دهد. هفت مهر کتاب را به طور کامل ایمن می‌کنند. در هفت جام [کاسه] «غضب خدا پر شده است.» هفت روح شریرتر که روح ناپاک با خود همراه می‌کند (متی ۱۲:۴۵) نمونه‌ای از معنای بد است؛ و هفت سر حیوان ... کمال الهی ما می‌توانیم این عدد را به معنای خوب در نظر بگیریم. – کتاب مقدس عددی،
