«زیرا در او تمام کمال الوهیت به صورت جسمانی ساکن است» کولسیان 2:9 (KJV)
از همان آغاز تا به امروز، جاه‌طلبی شیطان و بشر این بوده است که مانند خدا باشند. در اشعیا 14:12-14 (KJV) می‌بینیم:
چگونه از آسمان افتادی، ای لوسیفر، پسر صبح! چگونه به زمین بریده شدی، که ملت‌ها را ضعیف کردی! زیرا در دل خود گفتی، به آسمان صعود خواهم کرد، تخت خود را بالاتر از ستارگان خدا قرار خواهم داد: بر کوه جماعت، در جوانب شمال خواهم نشست: بالاتر از ارتفاعات ابرها صعود خواهم کرد؛ مانند متعال خواهم بود. (اشعیا 14:12-14)
این مار به حوا گفت: «شما مانند خدایان خواهید شد» (پیدایش 3:5).
شیطان نه توبه کرده و نه از این جاه‌طلبی شیطانی خود دست کشیده است؛ او همچنان به آموزش شورش در میان بشر ادامه می‌دهد، حتی با وجود اینکه خدا:
- او را سرنگون کرد (اشعیا 14:12)،
- ارتش فرعون را در دریای سرخ غرق کرد (خروج 14:26-28)،
- نبوکدنصر را فرستاد تا هفت سال علف بخورد (دانیال 4:32-33)، و
- باعث شد هیرودیس توسط کرم‌ها خورده شود (اعمال 12:23).
در روزی که می‌آید، خدا شیطان را به چاه بی‌انتها برای 1000 سال و سپس به دریاچه آتش برای همیشه خواهد انداخت (مکاشفه 20:1-3، 10). مانند شیطان، مردان مذهبی و سیاسی در سراسر جهان در حماقت خود برای جابجایی خدا و اشغال تخت او پافشاری می‌کنند. چه حماقت محض!
از سوی دیگر، شگفتی شگفتی‌ها، خدا، خالق آسمان‌ها و زمین، انتخاب کرد که انسان شود. در واقع، «کلمه جسم شد و در میان ما ساکن شد» (یوحنا 1:14). «بدون شک بزرگ است راز خداپرستی: خدا در جسم آشکار شد، در روح تبرئه شد، توسط فرشتگان دیده شد، در میان امت‌ها موعظه شد، در جهان به او ایمان آورده شد، در جلال بالا برده شد» (1 تیموتائوس 3:16). همه اینها را او به عنوان انسان به صورت جسمانی انجام داد.
منظور از کمال الوهیت چیست؟
اول از همه، «الوهیت» به معنای طبیعت الهی یا خدایی است. این به تثلیث – متشکل از پدر، پسر و روح‌القدس – اطلاق می‌شود. به زبان ساده، هر آنچه در الوهیت است، در خداوند عیسی مسیح است. طبیعت یا شخصیت الوهیت – حیات، نور و محبت – در خداوند عیسی مسیح به تمام کمال خود است. صفات الوهیت – چیزهایی که فقط به خدا نسبت داده می‌شوند، مانند «قادر مطلق» (همه قدرتمند)، «حاضر مطلق» (همه جا حاضر)، و «عالم مطلق» (همه چیزدان) – صفات مسیح هستند. همچنین تمام صفات دیگر خدا، از جمله تغییرناپذیری، ابدی بودن، کاملاً مقدس و راستگو بودن. از ازل، تمام کمال در پسر ساکن بوده است. هنگامی که او به زمین آمد و در جسم به عنوان خداوند عیسی ظاهر شد، تمام کمال در او باقی ماند. او در آمدن به زمین چیزی را کنار نگذاشت؛ همه چیز در جسم انسانی پوشیده بود.
بله، او جسم گرفت، زیرا او «عمانوئیل است، که تفسیر آن، خدا با ماست» (متی 1:23). تمام نشانه‌هایی که او در انجیل یوحنا انجام داد، گواهی بر این حقیقت بود که او عمانوئیل است (همچنین «ایمانوئیل» نیز نوشته می‌شود). این همانطور بود که اشعیا نبی اعلام کرد: «بنابراین خود خداوند به شما نشانه‌ای خواهد داد؛ اینک، باکره‌ای آبستن خواهد شد و پسری خواهد زایید، و نام او را عمانوئیل خواهد خواند» (اشعیا 7:14). همان نبی همچنین گفت: «به شهرهای یهودا بگویید، اینک خدای شما» (اشعیا 40:9). بنابراین، می‌توانیم بگوییم وقتی خداوند عیسی:
- آب را به شراب تبدیل کرد (یوحنا 2)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
- پسر نجیب‌زاده را از فاصله دور شفا داد (یوحنا 4)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
- مرد را در حوض بیت‌حسدا شفا داد (یوحنا 5)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
- جمعیت بیش از 5000 مرد، علاوه بر زنان و کودکان، را با پنج نان و دو ماهی کوچک سیر کرد (یوحنا 6)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
- بر روی دریا راه رفت (یوحنا 6)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
- چشمان مرد نابینا را باز کرد (یوحنا 9)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
- لازاروس، مردی که چهار روز پیش مرده بود، را از مردگان برخیزانید (یوحنا 11)، می‌توانستیم این ترجیع‌بند را بشنویم: «اینک خدای شما».
او در یک اتحاد مبارک، همزمان کاملاً خدا و کاملاً انسان بود و هست. شگفتی همه شگفتی‌ها، خدا برای همیشه انسان شد!
