کلمات آغازین متن امروز بسیار تأثیرگذار است؛ فکر کردن به اینکه یهوه مجبور شد پسرش را مجروح کند. کلمه «مجروح کردن» در اینجا به معنای «له کردن» است. اگرچه قربانی مسیح بوی خوشی برای خدا بود، اما این معنی آیه در اینجا نیست؛ بلکه، این هدف خدا، یا خشنودی اراده او بود که او «او را مجروح کند» و «او را به غم و اندوه برساند.» کلمه «غم و اندوه» به معنای واقعی کلمه «بیماری» است، و در اینجا برای توصیف دردهای عمیق رنجی که مسیح بر روی صلیب تحمل کرد، استفاده می‌شود. «جان» مسیح در اینجا ذکر شده است؛ در واقع، در سه آیه پایانی فصل ذکر شده است. زندگی خود مسیح به عنوان «قربانی» تقدیم شد؛ این قربانی گناه است که در اینجا به آن اشاره می‌شود.
روح‌القدس، از طریق اشعیا، اکنون توجه ما را به رستاخیز مسیح معطوف می‌کند—حقیقتی شگفت‌انگیز! او «مطابق با کتب مقدس» از مردگان برخیزانده خواهد شد (اول قرنتیان 15:4)، و اشعیا 53:10 یکی از آن کتب مقدس است. او «نسل خود را خواهد دید»، کسانی که کار او برای آنها انجام شد. در صبح رستاخیز، او گوسفندان پراکنده خود را که برای آنها مرد، جمع کرد؛ او از آنها بازدید کرد و آنها را دید، و همچنین همه کسانی که از آن زمان به او ایمان آورده‌اند. کار او بی‌اجر یا بی‌ثمر نخواهد ماند.
مسیح «روزهای خود را طولانی خواهد کرد.» در اینجا به ما گفته نشده است که چقدر طولانی، اما می‌دانیم که او «تا ابد باقی می‌ماند» و «همیشه زنده است» به عنوان انسان رستاخیز کرده و کاهن جاودان ما (عبرانیان 7:24-25). «خشنودی» یا هدف خدا در دست او موفق خواهد شد. «پدر پسر را دوست دارد و همه چیز را به دست او داده است» (یوحنا 3:35؛ مقایسه کنید یوحنا 13:3). چقدر دلگرم‌کننده است که بدانیم همه چیز در آسمان و زمین در دستان این رستاخیز کرده است!
