خادمی که در اینجا ذکر شده است، مسیح است؛ این نبوتی در مورد عیسی خداوند است. در واقع، کل بخش اشعیا ۵۲:۱۳-۱۵ در واقع مقدمه یا پیش‌گفتاری بر نبوت بزرگ مسیحایی اشعیا ۵۳ است که خادم رنج‌کشیده یهوه را معرفی می‌کند. این چهارمین از چهار «سرود خادم» در اشعیا است (۴۲:۱-۴؛ ۴۹:۱-۷؛ ۵۰:۴-۷؛ ۵۲:۱۳-۵۳:۱۲). و چه سرودی است!
این خادم، وقتی بر روی زمین بود، «عاقلانه» یا «محتاطانه» عمل می‌کرد. در انجیل‌ها می‌بینیم که او در بیابان این دنیای شرور، بی‌عیب و نقص، قدم می‌زد، هر قدم و هر کلام او با حکمت الهی مشخص شده بود. چقدر شگفت‌انگیز است که چنین زندگی‌ای را دنبال کنیم!
بخش اصلی نبوت (۵۳:۱-۱۲) با رنج‌های او آغاز می‌شود. او «مرد غم‌ها» بود و گناهان را بر دوش می‌کشید. این بخش با رستاخیز او و تقسیم غنایم پیروزی‌اش با کسانی که او را عادل شمرد، به پایان می‌رسد. اما مقدمه (۵۲:۱۳-۱۵) دقیقاً برعکس است. با تعالی مسیح آغاز می‌شود: «او بلند و برافراشته خواهد شد»؛ و سپس رنج‌های او: «ظاهر او چنان مخدوش بود که فراتر از شباهت انسانی، و شکل او فراتر از فرزندان بشر بود» (آیه ۱۴). نجات‌دهنده مبارک!
پیروزی مسیح از همان ابتدا تضمین شده است؛ نبوت از پایان آغاز می‌شود: «او بلند و برافراشته خواهد شد و متعال خواهد گشت.» زمان آینده به کار رفته است—این نبوت است—اما هیچ شکی در مورد پیروزی او وجود ندارد. او می‌توانست در غروب دستگیری‌اش به پدر بگوید: «کاری را که به من دادی تا انجام دهم، به پایان رسانده‌ام» (یوحنا ۱۷:۴ nkjv). ما او را اکنون در دست راست «عظمت در بالا» می‌بینیم (عبرانیان ۱:۳ jnd). هیچ جایگاهی بالاتر از آن نیست! اگر بود، او آنجا می‌بود.
