هر شخصی که تا به حال زندگی کرده و مرده است، رستاخیز خواهد کرد. مرجع این گفته کسی نیست جز خود خداوند عیسی مسیح. برخی که «برای رستاخیز حیات» بیرون می‌آیند خبر خوب است، و دیگران که «برای رستاخیز داوری» بیرون می‌آیند خبر بد است.
فرهنگ لغت کتاب مقدس لکسام ارتداد را «انکار عمومی یک باور مذهبی قبلی و فاصله گرفتن از جامعه‌ای که به آن باور دارد» تعریف می‌کند. ارتداد در یهودیت نشان‌دهنده رد موسی و آنچه خدا از طریق او داده است، همانطور که در انبیا و مزامیر تأیید شده است.
پولس رسول در نامه‌اش به افسسیان اشاره کرد که ایمانداران باید انسان قدیم را «از خود دور کرده باشند». کتاب مقدس همچنین از «انسان قدیم ما» سخن می‌گوید (رومیان ۶:۶). «انسان قدیم، انسانی است تحت سرپرستی آدم، انسان سقوط‌کرده»
قلب داوود پادشاه برای خدا و میراث ستایش او را از طریق مزامیر کشف کنید. بیاموزید که چگونه مثال او مسیحیان را تشویق می‌کند تا روزانه خداوند را پرستش کنند.
نه سؤال و مراجع کتاب مقدس را کشف کنید تا به مسیحیان کمک کند تصمیم بگیرند که آیا در فعالیت‌هایی که به صراحت در کتاب مقدس ممنوع نشده‌اند، شرکت کنند یا خیر.
او که از آرتروز شدید رنج می‌برد، روز به روز در کنار پنجره جلویی خانه‌اش روی یک چوکی می‌نشست. او خیاطی می‌کرد، قلاب‌بافی می‌کرد، می‌بافت و قالی‌های بافته‌شده می‌ساخت تا بفروشد و پول آن را به مأموریت‌های مختلف بدهد. او آرزو داشت که مبلغان به سرزمین‌های خارجی بروند و جان‌ها را برای مسیح به دست آورند.
غزل غزل‌های سلیمان در مورد عشق و عاشقی است. کتاب مقدس حرف‌های زیادی در مورد عشق بین دو جنس، از جمله «عشق‌های در حال جوانه زدن» دارد. غزل غزل‌های سلیمان زمانی از سال است که همه چیز به شکوفه می‌نشیند. نسیم‌های گرم و شکوفه‌های رنگارنگ از راه می‌رسند.
مغز ما تجربیات ما را با آنچه می‌بینیم، می‌شنویم، بو می‌کنیم، می‌چشیم و احساس می‌کنیم، به افکار تبدیل می‌کند. این طبیعت ماست که تعیین می‌کند چگونه به افکار و تحریکات عاطفی بدنمان واکنش نشان دهیم. کتاب مقدس به ما می‌آموزد که طبیعت جسمانی آدم هنگامی که گناه کرد، فاسد شد.
دو واقعه خاص در عهد عتیق وجود دارد که هر بار که آنها را می‌خوانم، اشک از چشمانم سرازیر می‌شود. گمان می‌کنم این به این دلیل است که من موسی را، کسی که موضوع آیات ثبت شده است، دوست داشته‌ام. اولین دلیل این اشک‌ها هنگام خواندن تثنیه ۳:۲۳-۲۶ رخ می‌دهد.
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
در بخش ۲ این سلسله، ما افسسیان را بررسی می‌کنیم که حاوی برخی از عالی‌ترین حقایق در مورد مسیحیان است. در آن می‌یابیم که باید «در محبت... همچون فرزندان نور... با دقت» گام برداریم (افسسیان ۵:۲،۸،۱۵ NKJV)
نویسنده، لکومته دو نوی، با تمثیل پیشنهاد می‌کند که عیسی یک جهش روحانی است که از طریق نوعی انتخاب طبیعی روحانی، در نهایت انسان‌های برتر روحانی تولید خواهد کرد. این ممکن است یک سناریوی جذاب باشد، اما کاملاً غیرکتاب‌مقدسی و نادرست است! در ابتدا انسان، که به صورت خدا آفریده شده بود،
