اما خدا!
«اما خدا، که در رحمت غنی است، به خاطر محبت عظیم خود که با آن ما را دوست داشت، حتی زمانی که در گناهان مرده بودیم، ما را با مسیح زنده کرد (به فیض نجات یافتهاید)، و ما را با هم برخیزانید، و ما را با هم در جایهای آسمانی در مسیح عیسی نشاند، تا در اعصار آینده غنای بیحد فیض خود را در مهربانی خود نسبت به ما در مسیح عیسی نشان دهد.» (افسسیان ۲: ۴–۷)
افسسیان ۲ با تصویری زنده از وضعیت ما قبل از نجات آغاز میشود. پولس مینویسد: «شما را که در گناهان و خطایا مرده بودید، او زنده کرد، که در آنها زمانی بر طبق جریان این دنیا، بر طبق رئیس قدرت هوا، روحی که اکنون در پسران نافرمانی کار میکند، راه میرفتید، که در میان آنها همه ما نیز زمانی خود را در شهوات جسم خود، با انجام خواستههای جسم و ذهن، رفتار میکردیم، و ذاتاً فرزندان غضب بودیم، درست مانند دیگران» (افسسیان ۲: ۱–۳).
با وجود اینکه ما در وضعیتی ناامیدکننده و بیچاره در برابر خدای قدوس و عادل بودیم، او نجات را از طریق کار تمامشده پسر محبوبش فراهم کرد. مهم نیست چقدر گناهکار بودیم یا چه کارهایی کرده بودیم – یک «اما خدا!» وجود دارد.
در این قسمت، چهار کلمه خدایی را توصیف میکنند که تفاوت ایجاد میکند:
- او در رحمت غنی است. رحمت خدا را میتوان به عنوان خودداری او از آنچه که ما به حق سزاوارش هستیم، توصیف کرد. همچنین نمایش محبت و مهربانی او نسبت به ماست. وقتی پولس کلمه غنی– به معنای «فراوان در ثروت» – را اضافه میکند، ما حسی از فراوانی بیاندازه رحمت او پیدا میکنیم.
- محبت عظیم او. کلمه عظیم در اینجا به معنای «فراوان» یا «بیاندازه» است. محبت او نسبت به ما لبریز است – فراتر از اندازه، فراتر از حد.
- مهربانی او نسبت به ما. این کلمه فکر نیکویی، برتری و راستی را در خود دارد. مهربانی خدا، نیکویی او در عمل است – نگرش ملایم و فیضبخش او نسبت به کسانی که سزاوار داوری هستند.
- فیض شگفتانگیز او. فیض اغلب به عنوان «ثروتهای خدا به بهای مسیح» توصیف شده است. این به نفع بیشایستگی و بیسزاواری او نسبت به ما – هدیه رایگان نجات او که از طریق مسیح ممکن شده است – اشاره دارد.
همه این برکات – رحمت، محبت، مهربانی و فیض او – در مسیح یافت میشوند و میتوانند توسط هر کسی که ایمان و اعتماد خود را به کار تمامشده او بر صلیب گذاشته است، مورد استفاده قرار گیرند.
با وجود اینکه ما از خط عبور کردیم (تجاوز کردیم) و هدف را از دست دادیم (گناه کردیم)، اما خدا!
لنگر برای امروز
امروز لحظهای را به شکرگزاری برای «اما خدا» و برای همه آنچه از آن سرچشمه میگیرد، اختصاص دهید!





