ارتداد: درک سقوط از ایمان

ارتداد به معنای سقوط است

فرهنگ لغت کتاب مقدس لکسام ارتداد را به عنوان «انکار عمومی یک باور مذهبی قبلی و فاصله گرفتن از جامعه‌ای که به آن باور دارد» تعریف می‌کند. در مسیحیت به معنای شورش علیه خدا و رد کلام اوست. ارتداد در یهودیت نشان‌دهنده رد موسی و آنچه خدا از طریق او داده است، همانطور که در انبیا و مزامیر تأیید شده است – حتی اینکه عیسی مسیح است. در هر دو مورد به معنای روی گرداندن عمدی از آنچه خدا برای رفاه مردم خود داده است، می‌باشد. یوحنا هر دو جنبه را خلاصه کرد: «دروغگو کیست جز آنکه انکار می‌کند که عیسی مسیح است؟ این ضد مسیح است، او که پدر و پسر را انکار می‌کند» (1 یوحنا 2:22 ESV).

سقوط آینده چه زمانی رخ خواهد داد؟

این پس از آمدن خداوند برای کلیسا رخ خواهد داد (2 تسالونیکیان 2:1-3). برای روزگار ما و برای روزهای اولیه کلیسا، هشدارهایی در مورد ارتداد آینده توسط رسولان و انبیای عهد جدید به ما داده شده است – نه تقلیدکنندگان امروزی. پس از ربوده شدن (1 تسالونیکیان 4:16-17؛ نگاه کنید به 1 قرنتیان 15:51-52؛ فیلیپیان 3:20-21)، هنگامی که روح‌القدس از زمین برداشته شود (2 تسالونیکیان 2:7)، یک مسیح دروغین ظاهر خواهد شد. با این حال، در حالی که ما منتظر ربوده شدن هستیم – هرچند شگفت‌انگیز است – شیطان با ایمانداران واقعی و هر آنچه از خداست مخالفت می‌کند (1 یوحنا 4:1-4)، در حالی که خداوند عیسی ما را برای افتخار و جلال خود حفظ می‌کند.

علت ارتداد

این در پیام خداوند به افسس آشکار شد: «من این را علیه شما دارم که عشق اول خود را ترک کرده‌اید [به معنای واقعی کلمه: رها کرده‌اید]» (مکاشفه 2:4 NKJV). خداوند کلیسا را با زنی تازه ازدواج کرده مقایسه کرد که «عشق اول» خود را نسبت به شوهرش رها می‌کند. این علت واقعی ارتداد، یا انحراف از ایمان است: «اکنون روح صریحاً می‌گوید که در زمان‌های آخر برخی از ایمان منحرف خواهند شد، به ارواح فریبنده و تعالیم شیاطین توجه خواهند کرد» (1 تیموتائوس 4:1). پولس به عنوان ویژگی‌ها، ارواح فریبنده، تعالیم شیاطین، دروغگویی ریاکارانه، وجدان سوخته، ممنوعیت ازدواج و برخی غذاها، و شکلی از دینداری بدون قدرت را ذکر کرد (آیات 1-3؛ 2 تیموتائوس 3:5). «ارتداد عمل یک مسیحی مدعی است که آگاهانه و عمداً حقیقت آشکار شده در مورد الوهیت مسیح (1 یوحنا 4:1-3) و رستگاری از طریق قربانی کفاره او (فیلیپیان 3:18؛ 2 پطرس 2:1) را رد می‌کند. این با خطا از روی جهل (اعمال 19:1-6) یا بدعت، نتیجه افتادن در دام شیطان (2 تیموتائوس 2:25-26) متفاوت است،» طبق فرهنگ لغت کتاب مقدس اونگر.

تأثیر امروز

فرهنگ لغت اونگر ادامه می‌دهد و می‌گوید: «خطا و بدعت ممکن است، حداقل تا حدی، با ایمان واقعی سازگار باشد. از سوی دیگر، ارتداد از ایمان منحرف می‌شود اما از اعتراف ظاهری به آن نه (3:5). ارتداد، چه در میان فرشتگان (اشعیا 14:12-14؛ حزقیال 28:15؛ یهودا 6)، در اسرائیل (اشعیا 1:1-6، 5:5-7)، یا در کلیسا (مکاشفه 3:14-16)، غیرقابل جبران است و منتظر داوری است. ارتداد بشر در آدم (پیدایش 3:6-7) تنها از طریق قربانی مسیح قابل درمان است. به نظر می‌رسد مرتدان فقط می‌توانند مدعیان باشند و نه دارندگان نجات واقعی، در غیر این صورت انحراف آنها مجازات شدید یا، اگر این نتوانست آنها را بازگرداند، مرگ فیزیکی نابهنگام (1 قرنتیان 5:5، 11:32؛ 1 یوحنا 5:16) را به دنبال خواهد داشت.»

نیاز به استوار ماندن

«تمام زره خدا را بپوشید تا بتوانید در برابر حیله‌های شیطان بایستید» (افسسیان 6:11).

بسیاری از آیات عهد جدید در مورد لزوم استوار ماندن صحبت می‌کنند تا به دلیل حملات زیرکانه دشمن سست نشویم. زره کامل لازم است (آیات 12-17). سپس، در میدان نبرد باید «همیشه با هر دعا و التماس در روح دعا کنیم، با تمام استقامت و التماس برای همه مقدسین در این راستا هوشیار باشیم» (آیه 18). این تنها راه برای استوار ماندن در برابر حملات زیرکانه مختلفی است که با آنها روبرو هستیم. با توجه به حملات دشمن، پولس به ایمانداران در کولسیه آموخت که دعا کنند «تا در تمام اراده خدا بالغ و کاملاً مطمئن بایستید» (کولسیان 4:12 ESV).