مزمور ۸۹ عهدی را که یهوه با داوود در ۲ سموئیل ۷:۴-۱۷ بست، بیان می‌کند. آیات ۳-۴ سوگند را تکرار می‌کنند که پادشاهی مسیح برای همیشه برقرار خواهد شد. در آیات ۷-۹، مسیح، به عنوان پسر، میراث وعده داده شده توسط خدا را اعلام کرد.
یوسف به عنوان یک «نماد» استثنایی بر این اصل است، اما شخص و کار مسیح به وضوح در یوسف پیش‌بینی شده است. شاید تنها شخصیت‌های دیگر عهد عتیق که می‌توانستند با نمادشناسی شخصی یوسف از مسیح رقابت کنند، اسحاق و یوشع باشند. سی. اچ. مکینتاش، نوشت: «در
فیض عمیق خدا را کاوش کنید، همانطور که او افراد را در سراسر کتاب مقدس، از ابراهیم تا شائول، فرا می‌خواند و ماهیت و حضور تغییرناپذیر خود را آشکار می‌سازد.
مردی که بی‌گناه شناخته می‌شد می‌توانست تا زمانی که لازم بود با خیال راحت در شهر پناهگاه بماند، اما با مرگ کاهن اعظم، او آزاد بود که به خانه خود بازگردد. کسانی که به قتل محکوم می‌شدند، برای مجازات فوری – مرگ! – به خویشاوندان قربانی بازگردانده می‌شدند.
قوم خدا اسرائیل تحت رهبری موسی از مصر رهایی یافتند و تحت رهبری یوشع سرزمین موعود را تصرف کردند. آنها پادشاهی مانند ملت‌های اطراف خود خواستند (اول سموئیل ۸:۵) خدا قصد داشت پادشاه منتخب خود را به آنها بدهد (تثنیه ۱۷:۱۴-۲۰) که همچنین یک نبی نیز می‌بود (۱۸:۱۵
عیسی خداوند به این سؤال پاسخ داد وقتی که فرمود: «کتب را تفتیش کنید، زیرا شما گمان می‌برید که در آنها حیات جاودانی دارید و آنها بر من شهادت می‌دهند.» «اینک می‌آیم – در طومار کتاب درباره من نوشته شده است – تا اراده تو را ای خدا به جا آورم.»
مسیح در خیمه عبادت یک موضوع شگفت‌انگیز، با دامنه وسیع و مضامین بسیار است. در این مقاله خود را به چند نکته مقدماتی برای تشویق خود محدود می‌کنیم. به عبارت دیگر، قبل از اینکه خدای قدوس و عادل بتواند با مردم در این دنیا سروکار داشته باشد، ریختن خون بی‌گناه لازم بود.
ریشه‌های یونانی «کلیسای» (اِک‌کلسیا) به معنای «فراخوانده‌شدگان» و «گرد هم آمدن به سوی» (اِپی‌سون‌آگوگِه) به معنای جمع شدن تنها برای مسیح را بررسی کنید.
این ملت، همانطور که پیشگویی شده بود، ۴۰۰ سال را در بردگی در مصر گذراند (۱۵:۱۳-۱۴) قبل از اینکه خدا آنها را تحت رهبری دو مرد – موسی و هارون – نجات دهد. موسی ترسو و فاقد اعتماد به نفس بود، اما خدا او را با فرستادن برادرش هارون برای کمک تشویق کرد. موسی کسی بود که انتخاب شده بود
