فروتنی و تواضع مسیح در مراحل مختلف زندگی او نیز آشکار شد. ما هرگز نباید فراموش کنیم که او پسر ابدی خدا بود که با میل و اراده تمام مراحل زندگی زمینی خود را انتخاب کرد.
نسب‌نامه او
اگر ما حق انتخاب داشتیم که در چه نسب‌نامه‌ای متولد شویم، انتخاب ما چه بود؟ دوست داشتیم با چه نوع افرادی شناخته شویم؟ به احتمال زیاد بسیاری از ما افراد بزرگ و مهمی را انتخاب می‌کردیم که کارهای بزرگی در تاریخ بشر انجام داده‌اند. اما با خداوند اینطور نبود. اگر نسب‌نامه مسیح را در متی ۱ بخوانید، خواهید دید که از ۴ زن نام برده شده است. این برای آداب و رسوم یهودیان غیرمعمول است، زیرا معمولاً فقط از مردان نام برده می‌شود. اما آنچه حتی بیشتر قابل توجه است، نوع زنانی است که در آنجا ذکر شده‌اند. آنها قهرمانان ایمان مانند ربکا یا سارا نبودند. بلکه کتاب مقدس در زندگی ۳ نفر از آنها به گناه زنا اشاره می‌کند. یکی از آنها فاحشه بود و چهارمی حتی به قوم اسرائیل تعلق نداشت و هیچ حقی برای حضور در این نسب‌نامه نداشت. نسب‌نامه مسیح یک تصویر عملی از آنچه در ۱ قرنتیان ۱:۲۸ می‌خوانیم است که می‌گوید:
«چیزهای بی‌ارزش جهان، و چیزهای خوار شده را خدا برگزیده است.»
نام‌های آنها عبارتند از: تامار، راحاب، روت و همسر اوریا.
مسیح با میل و اراده انتخاب کرد که در نسب‌نامه خود با این زنان شناخته شود. این نشان‌دهنده ذهن فروتن اوست.
در عهد جدید به ما توصیه شده است که به چیزهای بلندپروازانه فکر نکنیم، بلکه با فروتنان همراه شویم (رومیان ۱۲:۱۶).
زادگاه او
اگر ما حق انتخاب داشتیم که در کدام شهر متولد شویم، انتخاب ما چه بود؟ احتمالاً برخی اورشلیم را انتخاب می‌کردند که شهری بسیار معروف است. اما خداوند جلال به گونه‌ای دیگر انتخاب کرد. به جای هدف قرار دادن ارتباط با چیزهای بزرگ و معروف، او انتخاب کرد که در بیت‌لحم متولد شود. اشعیا نبی می‌گوید:
«(و تو، بیت‌لحم افراته، کوچک برای بودن در میان هزاران یهودا، از تو کسی برای من بیرون خواهد آمد که حاکم در اسرائیل باشد: که خروج‌های او از قدیم، از روزهای ابدیت است.)» (میکاه ۵:۲)
پادشاه اسرائیل و خدای ابدی در کاخ متولد نمی‌شود، بلکه در آخوری در بیت‌لحم قرار داده می‌شود زیرا جایی برای او در مهمانخانه نبود.
خانواده او
اگر می‌توانستیم خانواده‌ای را که در آن متولد می‌شدیم انتخاب کنیم، احتمالاً یک خانواده معروف و ثروتمند را انتخاب می‌کردیم. اما با خداوند عیسی اینطور نبود. او انتخاب کرد که در یک خانواده فقیر متولد شود. یوسف و مریم حتی پول کافی برای آوردن یک گوسفند برای روزهای تطهیر مریم پس از تولد نداشتند. در عوض، آنها مجبور بودند دو قمری بیاورند—چیزی که فقط برای افراد فقیر مجاز بود (لاویان ۱۲:۷-۸؛ لوقا ۲:۲۲-۲۴).
شهری که او در آن بزرگ شد
شهری که مسیح در آن بزرگ شد چه بود؟ مکانی با شهرت خوب نبود. این شهر ناصره نام داشت که در جلیل واقع شده بود—منطقه‌ای که کاتبان در مورد آن می‌گفتند: «جستجو کن و ببین که هیچ پیامبری از جلیل برنمی‌خیزد» (یوحنا ۷:۵۲). اما به نظر می‌رسد ناصره حتی بدتر از این بود زیرا ناتانیل گفت: «آیا چیزی خوب می‌تواند از ناصره بیاید؟» (یوحنا ۱:۴۶) این مکانی بود که مسیح در آن بزرگ شد. بعدها او را عیسی ناصری نامیدند. عنوانی که به ما نشان می‌دهد او در چشمان مردم چقدر خوار شمرده می‌شد. او واقعاً با چیزهای بی‌ارزش و خوار شده جهان شناخته می‌شد.
آیا ما مایل به پیروی از نمونه او هستیم یا به دنبال شناخته شدن با چیزهایی هستیم که شهرت خوبی دارند و ما را در چشمان جهان در نور خوبی قرار می‌دهند؟ در اشعیا نبی خدا می‌گوید:
«و آیا برای خود چیزهای بزرگ می‌جویی؟ آنها را مجوی» (ارمیا ۴۵:۵).
«این طرز فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود» (فیلیپیان ۲:۵).
