و ناگهان با آن فرشته، گروهی کثیر از سپاه آسمانی ظاهر شدند که خدا را ستایش می‌کردند و می‌گفتند: «جلال بر خدا در اعلی‌علیین، و بر زمین صلح و نیک‌خواهی برای آدمیان!» >لوقا ۲: ۱۴
هنگامی که فرشته به شبانان در صحرا اعلام کرد که خداوند عیسی در بیت‌لحم متولد شده است، می‌خوانیم که فرشتگان دیگری به او پیوستند و خدا را ستایش کردند. یک فرشته خبر را آورد، اما گروهی از فرشتگان به این اعلام پرجلال پاسخ دادند. موضوع آنها دوگانه بود: جلال بر خدا و صلح بر زمین. این گروه کثیر از سپاه آسمانی جلال را به خدا در اعلی‌علیین – یعنی در آسمان – نسبت دادند. و بر زمین، در انتهای دیگر طیف، صلح را در میان آدمیان اعلام کردند.
بیایید اولین از این دو موضوع را بررسی کنیم – جلال بر خدا.
تولد خداوند عیسی جلال را به خدا آورد زیرا به زندگی‌ای اشاره داشت که خدای قدوس و عادل را جلال می‌داد. هنگامی که گناه از طریق نافرمانی یک انسان وارد جهان شد، مرگ و گناه به تمام بشریت سرایت کرد، زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند (رومیان ۵: ۱۲؛ ۳: ۲۳). گناه از هر نوعی توهین به قدوسیت و جلال خداست؛ چشمان او آنقدر پاک است که «شرارت را نمی‌تواند ببیند و به بدکاری نمی‌تواند نگاه کند» (حبقوق ۱: ۱۳).
با این حال، در قلب خدا – پیش از آغاز زمان – برنامه‌ای برای مقابله با مشکل گناه وجود داشت. هنگامی که زمان مقرر فرا رسید، خدا پسر خود را فرستاد (غلاطیان ۴: ۴) دقیقاً برای همین منظور. در سن دوازده سالگی، خداوند عیسی می‌توانست بگوید: «آیا نمی‌دانستید که من باید به کارهای پدرم مشغول باشم؟» (لوقا ۲: ۴۹). در چاه سیخار، او به شاگردانش گفت: «خوراک من این است که ارادۀ فرستندۀ خود را به جا آورم و کار او را به پایان رسانم» (یوحنا ۴: ۳۴). در یوحنا ۵: ۳۰ می‌شنویم که او می‌گوید: «من ارادۀ خود را نمی‌جویم بلکه ارادۀ پدری را که مرا فرستاد،» و دوباره در یوحنا ۶: ۳۸: «زیرا من از آسمان فرود آمده‌ام، نه برای انجام ارادۀ خود، بلکه برای انجام ارادۀ فرستندۀ خود.»
سپس، در یوحنا ۱۷: ۴، درست پیش از صلیب، خداوند ما اعلام کرد: «من تو را بر زمین جلال دادم. کاری را که به من دادی تا انجام دهم، به پایان رساندم.» و در حالی که بر صلیب بود، با پیروزی اعلام کرد: «تمام شد!» (یوحنا ۱۹: ۳۰).
با آمدن به این جهان، با زندگی‌ای کامل، و با مرگی کامل، او جلال را به خدا در اعلی‌علیین آورد. «خدا در او جلال یافته است» (یوحنا ۱۳: ۳۱)! جای تعجب نیست که ستایش آسمان‌ها را در هنگام تولد خداوند عیسی مسیح پر کرد!
لنگر امروز: >در میان شلوغی زندگی، باید مکث کنیم و خدا را برای فرستادن پسرش به جهان برای نجات ما و آوردن ما به سوی خود ستایش کنیم.
