کولسیان 2:4 NIV: «مواظب باشید که کسی شما را با فلسفه‌های پوچ و فریبنده اسیر نکند» «نگذارید کسی شما را در مورد خوردن یا نوشیدن، یا در مورد جشن مذهبی، جشن ماه نو یا روز سبت داوری کند»
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
کلمه «دوره» در افسسیان ۱:۱۰ (KJV) ظاهر می‌شود و به اداره خدا یا نظم او در زندگی و رویدادها اشاره دارد. بسیاری از محققان کتاب مقدس ۷ دوره یا دوره اداره را از پیدایش تا مکاشفه ردیابی می‌کنند که تاریخ بشر را از خلقت تا ابدیت پوشش می‌دهد.
بسیاری از مسیحیان از مطالعه سیستماتیک آموزه‌های کتاب مقدس دوری می‌کنند. چرا باید با این همه آموزه سنگین درگیر شد؟ به یک دلیل بسیار خوب! آموزه، طبق تعریف، آن چیزی است که کتاب مقدس تعلیم می‌دهد. شناخت خداوند عیسی به عنوان نجات‌دهنده و دوست ما فوق‌العاده است، اما چیزهای بسیار بیشتری برای یادگیری در مورد زندگی جدید ما در
این رساله مسیحیان را بخشی از یک خانواده می‌بیند. یوحنا سه دلیل برای نوشتن رسالۀ اول خود داشت. در خواندن این رساله، اگر یکی از این اهداف را از دست بدهیم، باید فرض کنیم که آنچه یوحنا می‌گوید را کاملاً درک نکرده‌ایم. این رساله مسیحیان را به عنوان یک خانواده می‌بیند.
این فصل اغلب به عنوان «فهرست افتخار ایمان» توصیف شده است. موعظه‌های زیادی از این فصل ایراد شده است. برخی از شخصیت‌های توصیف شده در عبرانیان ۱۱، مانند ابراهیم و موسی، توجه قابل توجهی به آنها شده است. دیگران مانند نوح و اسحاق فقط به طور گذرا ذکر شده‌اند.
خود جدید و تأثیر عملی آن انسان جدید را بپوشید، که مطابق با خدا در راستی و قدوسیت حقیقی آفریده شده است. عنوان ما از آیه تازه نقل شده گرفته شده است و موضوعی را که می‌خواهیم در این مقاله مورد بحث قرار دهیم، معرفی می‌کند. این در مورد چیزی است که خدا برای همه ایماندارانی که به �
پولس احتمالاً از خانواده‌ای مرفه و با جایگاه اجتماعی خوب بود. طرسوس به ثروت و مکاتب خود که با آتن و اسکندریه رقابت می‌کردند، مشهور بود. خانواده پولس باید مذهبی بوده باشند، زیرا او را برای تحصیل زیر نظر گامالئیل به اورشلیم فرستادند. او در اواسط نوجوانی خود بود
یعقوب و پولس می‌گویند که انسان بدون اعمال شریعت، تنها با ایمان عادل شمرده می‌شود. اما برای کسی که کار نمی‌کند، بلکه به او که بی‌دینان را عادل می‌شمارد، ایمان می‌آورد، ایمانش به عنوان عدالت محسوب می‌شود. در تمام کتب مقدس احتمالاً هیچ دو نویسنده‌ای بیشتر از یعقوب و
عبارات «مملو از روح‌القدس» و «پر شده از روح‌القدس» هیچ ربطی به سکونت روح در ایمانداران ندارد. از زمان پنطیکاست، او در هر ایماندار ساکن است؛ همچنین ما گروه‌های کاملی را می‌بینیم که از روح پر شده‌اند.
در متی 16:13-17، عیسی پرسید: «مردم مرا، پسر انسان را، که می‌گویند؟» شاگردان انواع پاسخ‌ها را دادند، از یحیی تعمیددهنده تا پیامبران مختلف. عیسی گفت که این پاسخ صحیح است و پطرس را به خاطر دانستن آن «مبارک» خواند.
