تفاوت بین زمان و ابدیت
باید بین ابدیت و زمان تفاوت قائل شد. زمان با خلقت آغاز شد؛ آن آغاز و پایانی دارد. بنابراین، آینده، حال و گذشته وجود دارد. تنها بخشی از زمان که واقعاً وجود دارد، حال است؛ گذشته رفته است و آینده هنوز نرسیده است. کتاب مقدس از «بازخرید زمان» (افسسیان 5:15 KJV) سخن می‌گوید. عدم انجام این کار – یعنی استفاده حداکثری از حال – به معنای از دست دادن آن است.
در مقابل، همه چیز در ابدیت بی‌زمان است. زمان حضور گذرا است، در حالی که ابدیت حضور پایدار است. زمان مدت اندازه‌گیری شده است، اما ابدیت بی‌اندازه است. از آنجا که زمان در حال حاضر با ابدیت همزیستی دارد، انسان در تمایز بین این دو مشکل دارد. ما به عنوان موجودات زمان، می‌خواهیم زمان را با صحبت از «ابدیت گذشته» و «ابدیت آینده» وارد ابدیت کنیم، اما این اظهارات به معنای واقعی کلمه صحیح نیستند.
هدایای ابدی خدا
همانطور که خدا ابدی است، هدایای او به ما از زندگی ابدی، نجات ابدی، رستگاری ابدی، میراث ابدی و جلال ابدی نیز ابدی هستند.
زندگی ابدی هدیه‌ای است که حداقل دوازده بار در انجیل یوحنا ذکر شده است، کتابی که ابدیت مسیح را بزرگ می‌دارد. می‌گوید که کلمات مسیح «کلمات زندگی ابدی» هستند (یوحنا 6:68). یوحنا همچنین از مسیح نقل می‌کند که می‌گوید: «من به آنها زندگی ابدی خواهم داد؛ و آنها هرگز هلاک نخواهند شد، و هیچ کس آنها را از دست من نخواهد ربود» (یوحنا 10:28). زندگی ابدی به معنای بسیار بیشتر از صرفاً برای همیشه وجود داشتن است؛ حتی گمشدگان نیز این کار را خواهند کرد. زندگی ابدی به معنای سهیم شدن در زندگی خدا اکنون، و برای اعصار بی‌انتهای ابدیت است!
نجات ابدی هدیه مسیح است که «مؤلف نجات ابدی برای همه کسانی است که از او اطاعت می‌کنند» (عبرانیان 5:9).
رستگاری ابدی: با ریختن خون خود، عیسی «رستگاری ابدی را برای ما به دست آورد» (عبرانیان 9:12).
میراث ابدی: عیسی مرد تا «کسانی که خوانده شده‌اند، وعده میراث ابدی را دریافت کنند» (عبرانیان 9:15). پطرس این میراث را «فاسدنشدنی، و بی‌عیب، و ناپدیدنشدنی، که در آسمان برای شما محفوظ است» توصیف کرد (1 پطرس 1:4).
جلال ابدی: «خدای همه فیض ... ما را به جلال ابدی توسط مسیح عیسی خوانده است» (1 پطرس 5:10).
اشارات به وجود ابدی خدا
در حالی که اشارات غیرمستقیم زیادی به وجود ابدی خدا وجود دارد، سه اشاره مستقیم زیر چشمان ما را به برخی جزئیات در مورد خدای پدر و خداوند عیسی مسیح باز می‌کند.
من هستم که هستم
نام‌های زیادی برای خدا در کتاب مقدس وجود دارد که هر یک جنبه‌ای از شخصیت الهی او را برجسته می‌کند. یکی از آنها که از وجود ابدی او سخن می‌گوید، توسط خود خدا گفته شده است: «و خدا به موسی گفت، «من هستم که هستم» (خروج 3:14). اگر خدا گفته بود، «من بودم»، معنایش این بود که «من اکنون آنچه بودم نیستم.» اگر او گفته بود، «من خواهم بود»، معنایش این بود که «من هنوز آنچه خواهم بود نیستم.» اما خدا «از ازل تا ابد» است (مزامیر 90:2)؛ او نه آغاز دارد و نه پایان.
خدایی که در ابدیت ساکن است
اشعیا به خدا به عنوان «آن بلندمرتبه و متعالی که در ابدیت ساکن است» اشاره می‌کند (اشعیا 57:15). با سکونت در ابدیت، خدا فراتر از محدودیت‌های زمان است و از محدودیت‌های فضا آزاد است. خدا از زمان نیست، بلکه زمان از خداست.
پدر ابدی که پسر است
اشعیا 9:6 پنج نام عیسی را ذکر می‌کند: «مشاور شگفت‌انگیز، خدای توانا، پدر ابدی، شاهزاده صلح.» اینکه عیسی، پسر خدا، «پدر ابدی» («پدر ابدیت» JND) نامیده شود، گیج‌کننده به نظر می‌رسد. اگر او پسر است، نمی‌تواند پدر نیز باشد، زیرا هر شخص از تثلیث الهی از دیگران جدا است، اما به همان اندازه خداست. این اشاره را می‌توان با استفاده یهودیان از کلمه «پدر» توضیح داد، که به معنای «منشأ» یا «نویسنده» است. عیسی شیطان را «پدر دروغ‌ها» نامید (یوحنا 8:44)، به این معنی که او منشأ یا نویسنده دروغ‌ها بود. اشاره به عیسی به عنوان «پدر ابدی» به این معنی است که او نویسنده یا منشأ ابدیت است، آنچه ابدی است!
با فرستادن پسرش به زمین، خدا باعث شد که ابدیت به زمان حمله کند. این یک بازدید موقت نبود. وقتی عیسی به زمین آمد، خاک و الوهیت، زمان و ابدیت را در یک واحد پیوند داد. وقتی عیسی در بیت‌لحم متولد شد، زمان و ابدیت در یک آخور به هم رسیدند. وقتی او در جلجتا مرد، زمان و ابدیت در صلیب به هم رسیدند. وقتی شما به عیسی به عنوان نجات‌دهنده خود اعتماد می‌کنید، بخشی از ابدیت می‌شوید! او ابدیت را در زندگی شما «پدر» می‌کند، که شامل بیش از بخشش گناهان شماست. شما بخشی از خود زندگی روحانی خدا می‌شوید.
عیسی مسیح به روش دیگری نیز «پدر ابدیت» است: او اکنون زندگی می‌کند تا به کسانی که او را در قلب خود می‌پذیرند، هدف و کیفیت ابدی ببخشد. افراد نجات‌نیافته صرفاً وجود دارند، نه زندگی می‌کنند. و آنچه برای آن وجود دارند، نه راضی‌کننده خواهد بود و نه برای همیشه دوام خواهد آورد. به جای سرمایه‌گذاری زمان در ابدیت و لذت بردن از سود آن در اینجا و اکنون، آنها زمان را هدر می‌دهند.
فرامین ابدی که در زمان اجرا می‌شوند
هدف خدا در ابدیت و دستاوردهای او در زمان به یک اندازه است. از این رو، هدف او – که بر حاکمیت بنا شده، با حکمت بی‌نهایت نظم یافته، با قدرت مطلق تأیید شده، و با تغییرناپذیری محکم شده است – هرگز شکست نخواهد خورد. فرامین خدا به همه چیزهای آینده بدون استثنا مربوط می‌شود؛ هر آنچه در زمان انجام می‌شود، در ابدیت، قبل از آغاز زمان، از پیش تعیین شده بود.
کتاب مقدس به هشت چیز اشاره می‌کند که در ابدیت مقرر شده و در زمان اجرا می‌شوند. استفاده از عبارت «قبل از بنیاد جهان» – یا معادل آن، «قبل از آغاز جهان» – در هر هشت مورد نشان می‌دهد که همه آنها قبل از آغاز زمان از پیش تعیین شده بودند. این فرامین را می‌توان به دو گروه زیر تقسیم کرد:
چهار فرمان ابدی در مورد عیسی مسیح
- جلال پسر از ازل با پدر بود: «و اکنون، ای پدر، مرا با خودت با جلالی که قبل از وجود جهان با تو داشتم، جلال ده» (یوحنا 17:5).
- محبت پدر به پسر از ازل بود: «پدر، می‌خواهم که آنها نیز که به من داده‌ای، با من باشند در جایی که من هستم؛ تا جلال مرا که به من داده‌ای، ببینند؛ زیرا تو مرا قبل از بنیاد جهان دوست داشتی» (یوحنا 17:24).
- اولین ظهور مسیح یک فرمان ابدی بود: «که واقعاً قبل از بنیاد جهان از پیش تعیین شده بود، اما در این زمان‌های آخر برای شما آشکار شد» (1 پطرس 1:29).
- بره قبل از آغاز زمان قربانی شد: «و همه ساکنان زمین او را پرستش خواهند کرد، کسانی که نامشان در کتاب زندگی بره قربانی شده از بنیاد جهان نوشته نشده است» (مکاشفه 13:8).
چهار فرمان ابدی در مورد نجات ما
- حکمتی که طرح نجات انسان‌های گناهکار را تصور کرد، قبل از آغاز جهان مقرر شد: «اما ما حکمت خدا را در یک راز بیان می‌کنیم؛ حتی حکمت پنهان را که خدا قبل از جهان برای جلال ما مقرر کرد» (1 قرنتیان 2:7).
- وعده زندگی ابدی برای برگزیدگان توسط خدا قبل از آغاز زمان داده شد: «به امید زندگی ابدی، که خدایی که نمی‌تواند دروغ بگوید، قبل از آغاز جهان وعده داد» (تیطس 1:2). خدا همچنین قصد داشت که همه برگزیدگان ایمان بیاورند: «هر چند نفر که برای زندگی ابدی مقرر شده بودند، ایمان آوردند» (اعمال 13:48). «مقرر کردن» در ابدیت اتفاق افتاد؛ «ایمان آوردن» در زمان اتفاق می‌افتد.
- انتخاب برای نجات از ازل بود: «همانطور که او ما را در او قبل از بنیاد جهان انتخاب کرد» (افسسیان 1:4).
- هدف خدا برای نجات برگزیدگان از ازل بود: «او که ما را نجات داد، و ما را با یک دعوت مقدس خواند، نه بر اساس اعمال ما، بلکه بر اساس هدف و فیض خود که در مسیح عیسی قبل از آغاز جهان به ما داده شد» (2 تیموتائوس 1:9).
پیامدهای عملی
در حالی که موضوع ابدیت ممکن است تا حدودی دشوار به نظر برسد، سه جنبه از آن پیامدهای مهم و تغییردهنده زندگی دارد: امنیت ابدی، دیدگاه ابدی و سرنوشت ابدی. می‌خواهم اینها را تا حد امکان واضح و مرتبط کنم.
امنیت ابدی: کتاب مقدس امنیت ابدی را آموزش می‌دهد، به این معنی که کسانی که واقعاً به عیسی به عنوان نجات‌دهنده شخصی خود اعتماد می‌کنند، هرگز گم نمی‌شوند. برای کسانی که توسط پدر از ازل انتخاب شده‌اند، با خون بره نجات یافته‌اند، بازتولید شده‌اند، ساکن شده‌اند، مهر و موم شده‌اند و توسط روح‌القدس تعمید یافته‌اند، غیرممکن است که هلاک شوند.
دیدگاه ابدی: فرد نجات‌نیافته‌ای که به این زندگی اهمیت می‌دهد، اما با پذیرش عیسی به عنوان نجات‌دهنده در قلب خود، برای زندگی بعدی آماده نمی‌شود، ممکن است برای لحظه‌ای عاقل باشد اما برای ابدیت احمق است.
برای مسیحی، دیدگاه ابدی یک ضرورت است: «در حالی که ما به چیزهای دیدنی نگاه نمی‌کنیم، بلکه به چیزهای نادیدنی نگاه می‌کنیم؛ زیرا چیزهای دیدنی موقتی هستند، اما چیزهای نادیدنی ابدی هستند» (2 قرنتیان 4:18). زندگی روزمره همیشه باید در پس‌زمینه ابدیت زندگی شود. همه چیز در زندگی وقتی در برابر ابدیت سنجیده می‌شود، دیدگاه متفاوتی پیدا می‌کند. روابط، دستاوردها، ناامیدی‌ها، سختی‌ها و شکست‌ها وقتی دیدگاه ابدی را در نظر می‌گیریم، معانی جدید و مهمی پیدا می‌کنند.
بدون یادآوری منظم اینکه «این دنیا خانه من نیست، من فقط در حال عبور هستم»، راضی بودن دشوار است. ما مجبوریم همه چیزهایی را که برای ما اتفاق می‌افتد با استانداردهای خودسرانه، سطحی و متغیر ارزیابی کنیم. بدون استاندارد ابدی و ثابت، ما با بهترین چیزی که دنیا می‌تواند بدهد رقابت می‌کنیم، نه با بهترین چیزی که در درون ماست. دیدگاه ابدی کاملاً نحوه نگاه ما به مردم، زندگی، پیری، زمان و حتی مرگ را تغییر می‌دهد.
سرنوشت ابدی: بیایید بررسی ابدیت خود را با یک سوال مشخص به پایان برسانیم: ابدیت را کجا سپری خواهید کرد؟ تنها دو مقصد وجود دارد: با خدا در جلال ابدی، یا جدا از او در تاریکی کامل برای همیشه. زمان تصمیم‌گیری اکنون است، و انتخاب شما تنها به یک عامل بستگی دارد، اینکه آیا به مسیح به عنوان نجات‌دهنده خود اعتماد می‌کنید یا خیر.
