«و او پسر نخستین خود را به دنیا آورد. او را در پارچه‌هایی پیچید و در آخوری گذاشت، زیرا جایی برای آنها در مهمانخانه نبود.»
- — لوقا ۲:۷ NIV
اخیراً با گروهی از مسیحیان هم‌کیش ایستادم و سرود زیبای «او کیست در آن آخور؟» را خواندم. تحت تأثیر این واقعیت قرار گرفتم که هر بند با این سؤال شروع می‌شد: «او کیست؟» همانطور که خود را در حال خواندن پاسخ‌های این سؤال عمیق یافتم، قلبم دوباره از جلال‌های خداوند ما عیسی مسیح پر شد.
در چند سطر کوتاه، نویسنده سرود، بنجامین آر. هانبی، تجسم، زندگی، خدمت، همدردی، رنج، مرگ، رستاخیز و تعالی خداوند ما را به تصویر کشیده بود. در این فصل تعطیلات، بیایید فقط به سه سؤال او نگاه کنیم.
«او کیست در آن آخور، که چوپانان به پایش می‌افتند؟»
نوزادی که در آخور گاو به دنیا آمد، باعث شد فرشتگان قدرتمند آسمان‌ها را با جلال خدا پر کنند، و چوپانان فروتن در برابر آخور زانو بزنند. سرود او را به عنوان کسی توصیف می‌کند «که چوپانان به پایش می‌افتند.» آیا ما به آنها نخواهیم پیوست؟
«او کیست در پریشانی عمیق، روزه در بیابان؟»
پس از ۴۰ روز روزه، خداوند سنگ‌ها را به نان تبدیل نکرد تا گرسنگی خود را برطرف کند؛ با این حال او بعداً پنج نان و دو ماهی کوچک را تکثیر کرد تا جمعیتی را سیر کند. و او امروز نیز به ما برکت می‌دهد.
«او کیست که مردم او را به خاطر کلمات مهربانش برکت می‌دهند؟»
او جماعت را در کنیسه ناصره با خواندن مأموریت مسیح، از اشعیا ۶۱، و سپس گفتن: «امروز این کلام در گوش شما تحقق یافت» به هیجان آورد. در آن مناسبت مردم از کلمات پرفیض او شگفت‌زده شدند. و مردم از آن زمان تاکنون شگفت‌زده شده‌اند.
«او کیست؟ ... او خداوند، پادشاه جلال است!»
فقط یک پاسخ به سؤال «او کیست؟» وجود دارد. و نویسنده سرود آن را ارائه داد: «او خداوند است، ای داستان شگفت‌انگیز! او خداوند، پادشاه جلال است!»
او کیست؟
او کیست در آن آخور که چوپانان به پایش می‌افتند؟ او کیست در پریشانی عمیق روزه در بیابان؟
او خداوند است! ای داستان شگفت‌انگیز! او خداوند است! پادشاه جلال! به پایش فروتنانه می‌افتیم، او را تاجگذاری کنید! او را تاجگذاری کنید، خداوند همه!
او کیست که مردم او را برکت می‌دهند به خاطر کلمات مهربانش؟ او کیست که به او می‌آورند همه بیماران و غمگینان؟ تکرار
او کیست که می‌ایستد و گریه می‌کند بر سر قبری که لازاروس در آن خوابیده است؟ او کیست که جمعیت انبوه با سرود پیروزمندانه بلند او را سلام می‌کنند؟ تکرار
ببین! در نیمه‌شب، او کیست در باغ جتسیمانی تاریک دعا می‌کند؟ او کیست بر آن درخت در غم و عذاب می‌میرد؟ تکرار
او کیست که از قبر می‌آید تا شفا دهد و کمک کند و نجات دهد؟ او کیست که از تخت خود به تنهایی بر تمام جهان حکومت می‌کند؟ تکرار —اثر بنجامین آر. هانبی (۱۸۳۲-۱۸۶۷)
