در بیشتر دست‌نوشته‌های عبری، نام ایوب ۵۶ (۷×۸) بار در کتابی که نام او را یدک می‌کشد، آمده است، و دو بار در حزقیال. این آخرین بخش، ایوب را در کنار نوح و دانیال قرار می‌دهد، نام‌هایی که به ترتیب به معنای «آرامش» و «خداوند داور من است» می‌باشند.
کار تکمیل شده مسیح یک ویژگی هفتگی در مجله فیض و حقیقت است. در اپریل ۲۰۱۰، مجله فیض و حقیقت، ما به کار روز نگاه می‌کنیم. کار تکمیل شده مسیح کار نهایی مجله فیض و حقیقت است. کار نهایی کار تکمیل شده مسیح است.
این مقاله وظایف کتاب مقدسی را که به تیموتاوس داده شده است، به عنوان دعوتی به خدمت وفادارانه بررسی می‌کند. مفهوم «مرد خدا» در کتاب مقدس را مورد بررسی قرار می‌دهد.
شریران چنین نیستند، بلکه مانند کاهی هستند که باد آن را می‌راند. شریران در داوری نخواهند ایستاد، و نه گناهکاران در جماعت عادلان. زیرا خداوند راه عادلان را می‌شناسد، اما راه شریران هلاک خواهد شد.
خداوند در کلام خود به ما می‌گوید: «خشمگین شوید و گناه نکنید.» خشم خدا همیشه خشم خوب است. او وقتی بت‌پرستی انجام می‌شود، خشمگین می‌شود، زیرا می‌داند که چه آسیبی به قوم او می‌رساند. خدا به اسرائیل در حالی که آنها در شرف ورود به سرزمین موعود بودند، سرکشی می‌کرد.
پولس در روح به خوانندگان خود اطمینان می‌دهد که «پس چون به ایمان عادل شمرده شدیم، نزد خدا به وساطت خداوند ما عیسی مسیح صلح داریم.» کلام خدا این تصور را رد می‌کند که همه در نهایت نجات خواهند یافت. ما باید درک کنیم که این وعده‌ها به شدت محدود به افرادی است که از گناهان خود توبه کرده و انجیل را باور کرده‌اند.
مجله فیض و حقیقت می‌پرسد: چرا کتاب مقدس در اول پادشاهان ۱۵:۵ می‌گوید که داوود آنچه را که در نظر خاوند درست بود، انجام داد؟ ما باید همیشه به یاد داشته باشیم که کتاب مقدس کلام مقدس خداست که توسط روح‌القدس الهام شده است. ما می‌دانیم که هر آنچه او می‌گوید یا انجام می‌دهد کاملاً درست است.
پولس رسول در نامه‌اش به افسسیان اشاره کرد که ایمانداران باید انسان قدیم را «از خود دور کرده باشند». کتاب مقدس همچنین از «انسان قدیم ما» سخن می‌گوید (رومیان ۶:۶). «انسان قدیم، انسانی است تحت سرپرستی آدم، انسان سقوط‌کرده»
آدم و حوا در اوایل سفر پیدایش، از طریق فریب زن و نافرمانی مرد، جهان در گناه فرو رفت. خدا انسان را در محیطی شگفت‌انگیز، باغ عدن، قرار داده بود و تمام نیازهای او را برآورده می‌کرد. او همنشینی تمام حیواناتی را داشت که افتخار نام‌گذاری آنها را داشت
ترس از خداوند آغاز دانش است، اما احمقان حکمت و آموزش را خوار می‌شمارند. نترسیدن از خدا حماقت است. این نشانه جهل است و به تعصب، نافرمانی، بی‌اعتقادی و هرج و مرج منجر می‌شود. این ترس سالم و خدایی تأثیر بسیار عمیقی بر زندگی ما برای خیر دارد و ما را از رفتارهای احمقانه نجات می‌دهد.
