مرد مبارک
1. خوشا به حال مردی که در مشورت شریران گام برنمیدارد، و در راه گناهکاران نمیایستد، و در جایگاه ریشخندکنندگان نمینشیند؛ 2. بلکه لذت او در شریعت خداوند است، و در شریعت او شب و روز تفکر میکند. 3. او مانند درختی خواهد بود که کنار نهرهای آب کاشته شده است، که میوه خود را در فصل خود میدهد، و برگ آن نیز پژمرده نمیشود؛ و هر کاری که میکند، موفق خواهد شد. 4. شریران چنین نیستند، بلکه مانند کاهی هستند که باد آن را میراند. 5. بنابراین شریران در داوری نخواهند ایستاد، و نه گناهکاران در جماعت صالحان. 6. زیرا خداوند راه صالحان را میشناسد، اما راه شریران هلاک خواهد شد. — مزمور 1 NKJV
این مزمور با مردی آغاز میشود که مبارک است. بلافاصله سه کاری را میخوانیم که خدا فرموده است مرد مبارک انجام نمیدهد. اولین مورد این است که او در مشورت شریران گام برنمیدارد. امروزه انواع صداها مشورتهای مختلفی میدهند. شما آنها را در همه جا میشنوید که به مردم میگویند چه کاری انجام دهند و چگونه زندگی کنند. ما باید آنها را با دقت بسیار بسنجیم. در نظر بگیرید که چه کسی را میشنویم و چه توصیهای میدهند. شریران کسانی هستند که حکومت خدا را در زندگی خود نمیپذیرند، اما راه رفتن ما به عنوان ایمانداران باید دارای یک شخصیت آسمانی باشد.
مرد مبارک، همانطور که میخوانیم، باید از ایستادن در راه گناهکاران، که راهی است که مردان گناهکار در آن سفر میکنند، خودداری کند. مشاهده این آسان است، زیرا این «مسیر این جهان» است. این را نمیتوان از کسی که «شاهزاده قدرت هوا» (افسسیان 2:2) – خود شیطان – است، جدا کرد. ما نباید در راه گناهکاران بایستیم.
در پایان مزمور 1:1، میبینیم که مرد مبارک «در جایگاه ریشخندکنندگان نمینشیند.» کسانی هستند که نمیخواهند هیچ ارتباطی با راههای خدا داشته باشند. آنها با او با تحقیر و بیاحترامی رفتار میکنند. نشستن در جایگاه آنها به معنای پیوستن به آنها خواهد بود. در عوض، ما باید نگرشی برای دادن تمام افتخار و جلال به خداوند داشته باشیم.
در حالی که مرد مبارک باید از برخی چیزها اجتناب کند، او از مسائل دیگری لذت میبرد. «لذت او در شریعت خداوند است» (آیه 2). این شریعتی است که از طریق موسی برای اسرائیل، از جمله ده فرمان، از جانب خدا داده شده است. به عنوان ایمانداران، ما نباید با آن شریعت مشکلی داشته باشیم. خداوند و نجاتدهنده ما آن را برای ما به انجام رساند (رومیان 8:3-4). در عهد جدید، به مسیحیان شریعت مسیح داده شده است (غلاطیان 6:2). بنابراین، اکنون میتوانیم از آن لذت ببریم. حتی بیشتر، ما باید از تمام کلام خدا، تمام مشورت خدا، لذت ببریم. باشد که همیشه بر آن تفکر کنیم – «شب و روز» (مزمور 1:2).
اگر این شیوه زندگی ما باشد، «مانند درختی خواهیم بود که کنار نهرهای آب کاشته شده است» (آیه 3). ممکن است به «نهرهای آب زنده... روح» (یوحنا 7:38-39) فکر کنیم. برگهای پژمردهای وجود ندارد. در عوض، میوه فراوان است، و هر کاری که انجام دهیم موفق خواهد شد، زیرا در او انجام خواهد شد.
شریران چنین نیستند، و در نظر خدا موفق نمیشوند. هیچ میوهای از آنها نمیآید. شریران به سادگی با کاه مقایسه میشوند. در برداشت، باد آن را میبرد. این افراد – شریران – «در داوری نخواهند ایستاد، و نه گناهکاران در جماعت صالحان» (مزمور 1:5). خدا آنها را در تخت سفید بزرگ داوری خواهد کرد (مکاشفه 20:11-15). مزمور 1 با گفتن اینکه «راه شریران هلاک خواهد شد» (آیه 6) به پایان میرسد. این یک هشدار است. اگر شما در این گروه قرار میگیرید، باید عیسی را به عنوان نجاتدهنده و خداوند خود بپذیرید قبل از اینکه خیلی دیر شود!
با این حال، قبل از آن بیانیه نهایی، یک عبارت بسیار خاص مییابیم: خداوند راه صالحان را میشناسد. کلمه «میشناسد» مانند دانش صمیمی بین یک زوج متاهل در تولید فرزند است، مانند آدم و حوا در پیدایش 4:1. خدا از راه ما، به عنوان کسانی که مبارک هستند، خشنود است، زیرا ما در او دیده میشویم.
برخی گفتهاند که «مرد مبارک» نمونهای، یا تصویری، از خداوند عیسی است. باشد که خداوند را مرکز افکار خود نگه داریم.





