اولین باغ در کتاب‌مقدس درست در ابتدای سِفر پیدایش یافت می‌شود: باغ عدن. خدا این باغ را کاشت و آن باغ شخصیت او را به خود گرفت. به آدم، اولین انسان، نقش سرپرست این خلقت زیبا – بدون هیچ عیب و نقصی – با امتیاز خوردن میوه همه
حزقیا در زمانی سلطنت می‌کرد که یک امپراتوری خارجی کنترل خود را بر فلسطین و سوریه تثبیت می‌کرد. پدرش یهودا را در سال ۷۳۵ قبل از میلاد تحت سلطه آشور قرار داده بود (دوم پادشاهان ۱۶: ۷-۸). در زمان به قدرت رسیدن سنحاریب ۷۰۵-۶۸۱ قبل از میلاد، شورش‌هایی درگرفت.
کتاب مقدس دعای برای حکمت را توصیف می‌کند: «اگر کسی از شما محتاج حکمت باشد، از خدا بطلبد که به همه سخاوتمندانه و بدون سرزنش می‌بخشد» (یعقوب ۱:۵ NKJV) وقتی برای حکمت دعا می‌کنیم، گویی خدا از قبل منتظر بوده تا ما درخواست کنیم!
اعمال رسولان ۲: ۴۱-۴۷ به ما می‌گوید که گروهی از ایمانداران پر از روح‌القدس چگونه به نظر می‌رسند و چگونه با هم عمل می‌کنند. آیه ۴۷ به وضوح می‌گوید: «خداوند به کلیسا اضافه کرد.» نه موعظه پطرس و نه کلیسا اعضای جدیدی اضافه نکردند.
هدف برای مسیحی این است که بیشتر شبیه مسیح شود. پدر ما را از پیش مقدر کرده است «تا به صورت پسرش درآییم، تا او نخست‌زاده در میان برادران بسیار باشد» (۸:۲۹). ما در حال آموزش هستیم، اما هدف این نیست که
