«در یک نام چه چیزی نهفته است؟» این سؤال بیش از ۴۰۰ سال پیش توسط شاعر ویلیام شکسپیر پرسیده شد. نام‌ها برای توصیف و شناسایی یکدیگر استفاده می‌شوند. ما از نام‌ها برای جلب توجه یکدیگر استفاده می‌کنیم.
در کتاب مقدس، نام‌ها برای ثبت جنبه‌ای از تولد یک شخص، برای بیان واکنش والدین به تولد فرزندشان، یا برای تضمین همبستگی روابط خانوادگی استفاده می‌شدند. نام‌ها اغلب برای انتقال پیام خدا، برقراری ارتباط با خدا، ایجاد اقتدار بر دیگری، یا نشان دادن یک آغاز یا جهت جدید در زندگی یک شخص استفاده می‌شدند.
برای بسیاری از افراد نجات‌نیافته، نام عیسی صرفاً یک کلمه ناسزا است، اما برای کسانی که ایمان دارند، آن نام مبارک بسیار گرانبها است. همانطور که سراینده سرود گفت:
نام گرانبها! نام عیسی، پسر خدای متعال، که از روی محبت به گناهکاران مقصر، آمد تا بمیرد. نام گرانبها! داستان تولد فروتنانه او را بازگو می‌کند؛ از مسیر تنهایی او، که در اینجا بر روی زمین پیموده شد. نام گرانبهای او، نجات‌دهنده، برای نجات گمشدگان آمد؛ در فیض خود، برای گناهکاران تباه‌شده همه چیز را داد. نام گرانبهای او که بر روی صلیب شرم‌آور رنج کشید، خود را، قربانی مشتاق، بی‌عیب و نقص داد. نام گرانبها! در آسمان بر تخت نشسته، هنوز آن نام را دارد؛ اکنون تاج جلال را بر پیشانی خود دارد. نام گرانبها، بی‌نظیر عیسی، هیچ کس نمی‌تواند ارزش آن را بگوید؛ شیرین‌ترین نامی که در آسمان یا بر روی زمین وجود دارد.
گرانبهایی نام عیسی
در انجیل لوقا ۱: ۲۶-۳۳ می‌خوانیم: «در ماه ششم، فرشته جبرائیل از جانب خدا به شهری در جلیل به نام ناصره فرستاده شد، نزد باکره‌ای که نامزد مردی به نام یوسف از خاندان داوود بود. نام آن باکره مریم بود. و فرشته نزد او آمد و گفت: «سلام بر تو ای بسیار مورد لطف، خداوند با توست؛ تو در میان زنان مبارک هستی!» اما او از این سخن پریشان شد و با خود اندیشید که این چه نوع سلامی است. سپس فرشته به او گفت: «مریم، نترس، زیرا تو مورد لطف خدا قرار گرفته‌ای. و اینک، تو در رحم خود آبستن خواهی شد و پسری به دنیا خواهی آورد، و نام او را عیسیخواهی گذاشت. او بزرگ خواهد بود و پسر خدای متعال نامیده خواهد شد؛ و خداوند خدا تخت پدرش داوود را به او خواهد داد. و او تا ابد بر خاندان یعقوب سلطنت خواهد کرد، و پادشاهی او پایانی نخواهد داشت.»
نام گرانبها – از آسمان داده شده است:
این نام گرانبها است زیرا نه توسط مریم و نه توسط یوسف به او داده شد. این یک نام خانوادگی موروثی نبود. نام عیسی از آسمان به او داده شد! فرشته ابتدا نام «عیسی» را به مریم داد، سپس در متی ۱: ۲۱ به یوسف. بارها، در انجیل یوحنا، می‌خوانیم که خداوند عیسی می‌گوید او از آسمان نازل شد (یوحنا ۳: ۱۳، ۴: ۳۴، ۶: ۴۱، ۵۱، ۵۸). او از آسمان از جانب پدر نازل شد، و نام گرانبهای او نیز همینطور، و پدر ارزش آن نام را می‌داند!
نام گرانبها – بزرگ در تاریخ:
عیسی شکل یونانی کلمه عبری یشوع است. این همان نام یوشع در عهد عتیق است که به معنای «یهوه نجات است» می‌باشد. حداقل دو مرد در عهد عتیق با نام یوشع برجسته هستند. آنها برجسته هستند زیرا ما را به یاد فیضی می‌اندازند که در خداوند ما عیسی مسیح یافت می‌شود. اول، یوشع، پسر نون، قوم خدا را به سرزمین موعود هدایت کرد. او از موسی، قانون‌گذار، پیروی کرد. یوشع از بسیاری جهات تصویری از فیض خدا در قدرت است. موسی نتوانست وارد سرزمین آرامش شود. به همین ترتیب، قانون نمی‌تواند آرامش را فراهم کند. خداوند عیسی مسیح هر یک از ما را دعوت می‌کند و می‌گوید: «نزد من آیید، ای تمام زحمتکشان و گرانباران، و من به شما آرامش خواهم داد. یوغ مرا بر خود گیرید و از من بیاموزید، زیرا من حلیم و فروتن دل هستم، و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت» (متی ۱۱: ۲۸-۲۹). او می‌توانست این کار را انجام دهد زیرا او پر از فیض و حقیقت بود (یوحنا ۱: ۱۴)، «زیرا شریعت به وسیله موسی داده شد، اما فیض و حقیقت به وسیله عیسی مسیح آمد» (یوحنا ۱: ۱۷).
یوشع دوم در زکریا ۳ یافت می‌شود. او یک کاهن بود. این یوشع از آنچه باید می‌بود کوتاهی کرد و ما را به یاد وضعیت خودمان می‌اندازد. او همچنین ما را به یاد کاهن اعظم بزرگ ما (عبرانیان ۴: ۱۴) و کسی که در دست راست جلال متعال می‌بینیم، می‌اندازد. «ما عیسی را می‌بینیم که اندکی از فرشتگان پایین‌تر ساخته شد، به خاطر رنج مرگ با جلال و عزت تاجگذاری کرد، تا او، به فیض خدا، مرگ را برای هر کس بچشد» (عبرانیان ۲: ۹).
نام گرانبها – با شکوه در افتخار:
پولس این را بدون هیچ ابهامی اعلام کرد:
«مسیح عیسی، که در صورت خدا بود، غارت ندانست که با خدا برابر باشد، بلکه خود را بی‌اعتبار ساخت، صورت بنده را گرفت، و به شباهت انسان‌ها درآمد. و در ظاهر به عنوان یک انسان یافت شد، خود را فروتن ساخت و تا حد مرگ، حتی مرگ صلیب، مطیع شد. بنابراین، خدا نیز او را بسیار سرافراز کرد و نامی به او داد که بالاتر از هر نامی است، تا به نام عیسی هر زانویی خم شود، از کسانی که در آسمان هستند، و از کسانی که بر روی زمین هستند، و از کسانی که زیر زمین هستند، و هر زبانی اعتراف کند که عیسی مسیح خداوند است، برای جلال خدای پدر.» (فیلیپیان ۲: ۵-۱۱)
نام عیسی ممکن است در آن زمان در فرهنگ رایج بوده باشد، اما به دلیل اینکه او کیست و چه کاری انجام داده است، نام عیسی هرگز یکسان نبوده است! خدای پدر صلاح دیده است که نام عیسی را سرافراز، ستایش و جلال دهد!
نام گرانبها – کمک فیض‌آمیز:
بارتیمائوس نابینا آن نام را کمکی فیض‌آمیز یافت و فریاد زد: «عیسی، پسر داوود، بر من رحم کن» (مرقس ۱۰: ۴۷)! امروز، من و شما می‌توانیم به خداوند عیسی مسیح فریاد بزنیم، و در زمان نیاز کمک می‌یابیم! همان رحم (محبت) که بارتیمائوس نابینا یافت، ما در تخت فیض مسیح می‌یابیم.
«زیرا ما کاهن اعظمی نداریم که نتواند با ضعف‌های ما همدردی کند، بلکه در همه چیز مانند ما وسوسه شد، اما بدون گناه. پس، بیایید با جسارت به تخت فیض نزدیک شویم، تا رحمت بیابیم و فیض را برای کمک در زمان نیاز پیدا کنیم.» (عبرانیان ۴: ۱۵-۱۶)
آمرزش در نام عیسی
بازگشت به متی ۱: ۲۱، فرشته به یوسف درباره مریم اطلاع داد: «و او پسری به دنیا خواهد آورد، و تو نام او را عیسی خواهی گذاشت، زیرا او قوم خود را از گناهانشان نجات خواهد داد.» خدای پدر نام عیسی را برای پسر یگانه خود انتخاب کرد زیرا او ما را با پیروزی از قدرت گناه و پادشاهی تاریکی نجات خواهد داد.
«زیرا پسر انسان نیامد تا جان‌های انسان‌ها را نابود کند بلکه تا آنها را نجات دهد.» (لوقا ۹: ۵۶)
«این سخنی امین و شایسته هر قبولی است که مسیح عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات دهد، که من سرآمد آنها هستم.» (اول تیموتائوس ۱: ۱۵)
«و ما دیده‌ایم و شهادت می‌دهیم که پدر پسر را به عنوان نجات‌دهنده جهان فرستاده است.» (اول یوحنا ۴: ۱۴)
بر روی صلیب، کتیبه‌ای را بالای سر خداوند عیسی آویزان کردند. کسی گفته است که این اولین رساله انجیل بود که تا به حال نوشته شده است، و اگر تمام گزارش‌های انجیل را ترکیب کنیم، می‌خوانیم: «این عیسی ناصری، پادشاه یهودیان است.» این به زبان عبری برای یهودیان (دنیای مذهبی)، به زبان یونانی (دنیای تجارت و فرهنگ)، و به زبان لاتین (دنیای سیاسی) نوشته شده بود. انسان با تمسخر نام عیسی را بالا برد، اما در همان لحظه، خدا آن را به عنوان نجات‌دهنده جهان بالا برد!
در روز پنطیکاست، پطرس اعلام کرد: «که هر کس نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت» (اعمال ۲: ۲۱). او با جسارت ادامه داد و اعلام کرد: «پس تمام خاندان اسرائیل به یقین بدانند که خدا این عیسی را که شما مصلوب کردید، هم خداوند و هم مسیح ساخته است» (اعمال ۲: ۳۶). پولس همان پیام نجات را که پطرس داد، اعلام کرد: «زیرا «هر کس نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» (رومیان ۱۰: ۱۳).
عیسی خداوند است، و آمرزش یافت می‌شود «اگر با دهان خود خداوند عیسی را اعتراف کنی و در قلب خود ایمان داشته باشی که خدا او را از مردگان برخیزانده است، نجات خواهی یافت. زیرا با قلب است که شخص به سوی عدالت ایمان می‌آورد، و با دهان است که اعتراف برای نجات انجام می‌شود» (رومیان ۱۰: ۹-۱۰). اعمال ۴: ۱۲ آن را بسیار روشن می‌کند: «و نجات در هیچ کس دیگری نیست، زیرا هیچ نام دیگری زیر آسمان در میان انسان‌ها داده نشده است که به وسیله آن باید نجات یابیم.» نام عیسی یک نام آمرزنده است!
قدرت در نام عیسی
ما قبلاً قدرت نجات را در آن نام دیده‌ایم، اما در چند فصل اول تاریخ کلیسای اولیه در اعمال رسولان، منبع این قدرت را مشاهده می‌کنیم.
قدرت انکارناپذیر در آن نام:
در اعمال ۳: ۱-۱۰ حادثه‌ای را می‌بینیم که فصل‌های ۳ و ۴ را به خود اختصاص می‌دهد. این مرد از بدو تولد فلج بود. او مجبور بود برای بقا در بیرون معبد گدایی کند. با دیدن پطرس و یوحنا که می‌آمدند، مقداری پول خواست. پطرس به قدرت نام خداوند عیسی ایمان داشت و آن منبع شگفت‌انگیز، نام قدرتمند عیسی مسیح را فراخواند! مردی که از بدو تولد لنگ بود، در مچ پاهایش قدرت دریافت کرد و برخاست، راه رفت و خدا را ستایش کرد!
پطرس می‌دانست وقتی گفت: «به نام عیسی ناصری برخیز و راه برو»، که این نام نشان‌دهنده شخصیت، قدرت و اقتدار خداوند عیسی است. این به او جسارت داد. جسارت حداقل ۴۲ بار در کتاب اعمال رسولان ذکر شده است. جسارت به معنای داشتن اعتماد آشکار است. ایمان آنها شجاعانه بود، ایمان آنها مطمئن بود، و ایمان آنها مسری بود زیرا در نام عیسی قدرت وجود دارد!
آزار و اذیت اجتناب‌ناپذیر به خاطر نام عیسی:
در اعمال ۴، می‌بینیم که رسولان از نام عیسی دفاع می‌کنند (۴: ۵-۱۴)، شورا با نام عیسی مخالفت می‌کند (۴: ۱۵-۲۲)، و جماعت نام عیسی را می‌خواند (۴: ۲۳-۳۱). این مردان در مأموریتی برای موعظه نام عیسی مسیح بودند! آنها تسلیم آزار و اذیت کسانی که سکوت آنها را می‌خواستند، نشدند. به جای سکوت، ما اعلام بی‌وقفه و قدرت پویای نامرئی آنها را می‌بینیم.
ارجاعات بسیار دیگری به قدرت نام عیسی وجود دارد: اعمال ۵: ۴۰، ۹: ۲۷، ۱۵: ۲۶، ۱۶: ۱۸، و ۱۹: ۱۷.
ایمانداران از طریق دعا به نام عیسی به این قدرت دسترسی بی‌وقفه دارند.
«و هر چه به نام من بخواهید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد. اگر چیزی به نام منبخواهید، من آن را انجام خواهم داد» (یوحنا ۱۴: ۱۳-۱۴).
«اما تسلی‌دهنده، روح‌القدس، که پدر به نام منخواهد فرستاد، او همه چیز را به شما خواهد آموخت، و همه چیزهایی را که به شما گفتم به یاد شما خواهد آورد» (یوحنا ۱۴: ۲۶).
«شما مرا انتخاب نکردید، بلکه من شما را انتخاب کردم و شما را منصوب کردم تا بروید و میوه بیاورید، و میوه شما باقی بماند، تا هر چه از پدر به نام من بخواهید، او به شما بدهد» (یوحنا ۱۵: ۱۶).
«و در آن روز، شما از من چیزی نخواهید پرسید. به یقین به شما می‌گویم، هر چه از پدر به نام من بخواهید، او به شما خواهد داد. تا کنون چیزی به نام مننخواسته‌اید. بخواهید، و دریافت خواهید کرد، تا شادی شما کامل شود» (یوحنا ۱۶: ۲۳-۲۴).
دعا کردن به نام عیسی صرفاً چیزی نیست که ما به انتهای دعاهایمان اضافه کنیم. این اقتدار و قدرتی است که ما می‌توانیم از طریق آن به تخت فیض دسترسی پیدا کنیم! این شخصیتی است که ما با آن، مطابق با اهداف الهی او، نزدیک می‌شویم! وقتی به نام او دعا می‌کنیم، ورشکستگی خود را اعتراف می‌کنیم، و با تمام آنچه خداوند ماست، همذات‌پنداری می‌کنیم. دعا کردن به نام او به این معنی است که ما مایل به تسلیم شدن به اراده او، نمایندگی او، و انتظار مشتاقانه برای پاسخ او در زمان خودش هستیم.
- ما به نام پدر، پسر و روح‌القدس تعمید می‌یابیم – متی ۲۸: ۱۹
- ما با ایمان به نام او عادل شمرده می‌شویم – اول قرنتیان ۶: ۱۱
- هر کاری که می‌کنیم باید به نام خداوند عیسی انجام شود – کولسیان ۳: ۱۷
- ما به نام مبارک او گرد هم می‌آییم – متی ۱۸: ۲۰؛ اول قرنتیان ۵: ۴
- ما از بیان وحدت در آن نام شگفت‌انگیز عیسی لذت می‌بریم – اول قرنتیان ۱: ۱۰
باشد که قلب‌های ما به سوی کسی که آن نام گرانبها را دارد، کشیده شود، و باشد که بتوانیم با سراینده سرود بخوانیم:
ای خداوند عیسی، ما تو را دوست داریم، و با شادی می‌ریزیم ستایش قلب‌های پرستنده را بر پاهای تو؛ ای خداوند عیسی، ما تو را دوست داریم؛ ما دوست داریم و می‌پرستیم نامی که برای خدا و برای ما بسیار شیرین است.
نام تو، ای خداوند مبارک، مانند روغنی است که ریخته شده است؛ و حتی همین که آن را بر زبان می‌آوریم، عطر آن برمی‌خیزد به سوی پدر، که تنها ارزش عالی آن را، کمال بی‌نظیر آن را، به طور کامل می‌تواند ارزیابی کند.
ای نام با عطر شیرین، عطری از آرامش، نام قربانی، بره‌ای که ذبح شد! ای نام محبوب خدا که در او مبارک هستیم! ای نامی که همیشه شایسته هر احترامی است!
ای خداوند مبارک، به نام تو تمام روز افتخار می‌کنیم، و ستایش می‌کنیم تا به تو در ساحل روشن آسمان برسیم؛ تو تا ابد شادی و سرود ما خواهی بود؛ ای خداوند عیسی، ما تو را دوست داریم، ما دوست داریم و می‌پرستیم.
