خداوند انسان را به شباهت خود و به صورت خود آفرید (پیدایش ۱:۲۶-۲۸). این بدان معناست که او به آنها، و نه به هیچ مخلوق دیگری، توانایی پاسخ دادن به او و وظیفه نمایندگی او را داد. ما با بدن‌های خود با خلقت خدا تعامل می‌کنیم، و از طریق روح خود این کار را می‌کنیم.
یک روز بارانی می‌تواند یک برکت روحانی باشد. این شعر به استفاده از وقت اضافی برای خواندن و دعا کردن، و یافتن شادی در حضور مسیح با وجود آب و هوا تشویق می‌کند.
کتاب امثال توسط پادشاه سلیمان، پسر پادشاه داوود، نوشته شده است. ما باید به یاد داشته باشیم که خداوند عیسی مسیح، خدای پسر، که انسان شد، خود حکمت است. این در امثال ۸، به ویژه در آیات ۲۲-۳۱ نشان داده شده است. یوحنا ۱:۳ و کولسیان ۱:۱۶ به ما می‌گویند
یوحنا ۱۷:۶-۱۹ را بررسی کنید که در آن عیسی برای محافظت، تقدیس و شادی شاگردانش دعا می‌کند، در حالی که او آماده می‌شود تا آنها را در دنیایی خصمانه ترک کند.
اگر احساس می‌کنیم که کمبود حکمت داریم، فقط باید از خدای خود و پدرمان بخواهیم. به عنوان ایمانداران، ما حکمت مصر را نمی‌خواهیم، که نمادی از این دنیای شرور کنونی است. در عوض، ما حکمت خدا را می‌خواهیم. او فراهم خواهد کرد، اگر با اتکا به او بخواهیم.
