مادری تماشا می‌کرد که فرزند کوچکش برای حمل یک جعبه سنگین در اتاق تلاش می‌کرد. به کودک گفت: «مواظب باش.» حوادث به راحتی اتفاق می‌افتند و او نمی‌خواست فرزندش در حین حمل چنین باری سقوط کند.
همه ما نیاز به احتیاط را درک می‌کنیم. عاقلانه است که از قبل فکر کنیم تا از یک حادثه احتمالی جلوگیری کنیم. با این حال، پر از نگرانی بودن، چیزی کاملاً متفاوت است! مارتا به این معنا «مواظب» (لوقا ۱۰:۴۱ KJV) بود که پر از نگرانی بود. می‌توانیم اصطلاح «پر از نگرانی» را برای توصیف او به کار ببریم. خداوند عیسی به آرامی او را سرزنش کرد زیرا او زیبایی یک زندگی بدون بار را نشان نمی‌داد.
همانطور که او در جاده از اورشلیم به عمواس راه می‌رفت، خداوند قیام کرده با دو شاگرد که چهره‌هایشان غمگین بود، ملاقات کرد. چیزی آنها را آزار می‌داد و او آنها را تشویق کرد که به او بگویند چه چیزی باعث غمگینی آنها شده است (لوقا ۲۴:۱۷). بسیاری از مردم امروز نیز همینطور هستند. آنها در «راه» خود در این دنیا بار سنگینی دارند و چهره‌هایشان غمگین است. دلایل متعددی وجود دارد که قلب یک نفر ممکن است آشفته باشد و چند سؤال دقیق اغلب می‌تواند منبع مشکل را به سطح بیاورد. جالب است که کشف کنیم کتاب مقدس تعدادی از بارهای مختلف را شناسایی می‌کند.
پنج بار واقعی
۱. رنج جسمانی.
در یک روز سبت در کنیسه، خداوند عیسی با زنی با پشت خمیده ملاقات کرد. او هجده سال به این شکل مبتلا بود و نمی‌توانست راست بایستد (لوقا ۱۳:۱۱). او هیچ درمانی و تسکینی برای وضعیت خود پیدا نکرده بود. ناتوانی جسمی او باعث شده بود که به جلو خم شود و دائماً او را مجبور می‌کرد که به پایین نگاه کند. چه تصویری از یک روح باردار! امروز می‌توانیم موارد مشابه بسیاری از رنج را ببینیم. برخی از مردم در خانه‌های خود محبوس هستند یا نمی‌توانند از تخت خود خارج شوند. دیگران بدون ویلچر نمی‌توانند حرکت کنند. در بخش‌های بیمارستان با کسانی روبرو می‌شویم که بیماری‌های لاعلاج را تحمل می‌کنند. مانند زن در کنیسه، آنها از نظر جسمی رنج می‌برند و بسیاری از وضعیت خود بار سنگینی دارند.
۲. محیط دشوار.
برای افراد دیگر، بار مستقیماً با محیط آنها مرتبط است. مردم اسرائیل که تحت ستم ستمگران ظالم در مصر زندگی می‌کردند، رنج می‌بردند (خروج ۱:۱۱). همانطور که موسی بزرگ شد، از بردگی مردم خود آگاه شد «و به بارهای آنها نگاه کرد» (خروج ۲:۱۱). به همین ترتیب امروز، محیط اطراف ما می‌تواند باعث شود که ما بار سنگینی داشته باشیم. میلیون‌ها نفر هنوز تحت یک رژیم ستمگر زندگی می‌کنند و از آزادی مذهبی و عدالت مناسب محروم هستند. یک وضعیت خانگی نیز می‌تواند مشکلات خاص خود را به همراه داشته باشد زمانی که تنش‌ها در خانه ایجاد می‌شود. مسئولیت‌های روزانه می‌توانند ما را تحت فشار قرار دهند. یک شوهر ظالم، یک همسر شکایت‌کننده، مراقبت مداوم از یک خویشاوند بیمار، یا حتی یک کودک معلول می‌تواند باعث شود که یک فرد بار سنگینی داشته باشد.
۳. مسئولیت.
در سال‌های بعد، خود موسی بار مسئولیت را تجربه کرد. در یک موقعیت، او به خداوند شکایت کرد که دیگر نمی‌تواند کنار بیاید. به عنوان رهبر اسرائیلیان، او احساس می‌کرد که «بار تمام این مردم» بیش از آن است که بتواند تحمل کند (اعداد ۱۱:۱۱). رهبری مسئولیت‌های عظیمی را به همراه دارد و موسی تنها کسی نیست که کشف کرده است که برای «در اوج بودن» باید بهایی پرداخت. بسیاری از مردم امروز یا به دلیل استرس از کار مرخصی گرفته‌اند یا کلاً کار را رها کرده‌اند. فشار رهبری آنها را به جایی رسانده است که گفته‌اند: «دیگر نمی‌توانم کنار بیایم.» استرس به راحتی در محل کار ایجاد می‌شود و می‌تواند منجر به فروپاشی جسمی، روانی یا هر دو شود.
۴. خودت.
فرد دیگری که باری را حمل می‌کرد، ایوب بود: «من برای خودم باری هستم،» او شکایت کرد (ایوب ۷:۲۰). مطمئناً، ما به این مرد بیچاره ترحم می‌کنیم! وقتی دراز می‌کشید نمی‌توانست بخوابد، و وقتی بالاخره خواب به سراغش می‌آمد، کابوس‌ها او را آزار می‌دادند (ایوب ۷:۴،۱۴). ایوب، مانند پولس، خود را «مردی بدبخت» می‌دانست (رومیان ۷:۲۴). آیا تا به حال به همین نتیجه رسیده‌اید؟ آیا می‌توانید زمانی را به یاد بیاورید که از رفتار خود آنقدر ناامید شده بودید که از خود پرسیدید: «چرا این کار را کردم؟» گاهی اوقات درک خودمان برایمان دشوار است و مانند ایوب، احساس می‌کنیم که خودمان باری هستیم.
۵. گناه.
در مورد داوود، بار متفاوت بود. او از گناه خود آشفته بود:
زیرا گناهانم از سرم گذشته است: مانند باری سنگین، برایم بسیار سنگین هستند... من آشفته‌ام، بسیار خم شده‌ام (مزمور ۳۸:۴،۶).
گناه قطعاً می‌تواند باری باشد وقتی به کارهایی که در گذشته انجام داده‌ایم فکر می‌کنیم. شکست‌ها و رفتارهای شرم‌آور ما می‌توانند باعث پشیمانی عمیق ما شوند.
دو بار بزرگ
اسرائیلیان و هر فردی که ما در نظر گرفتیم، احساس می‌کردند که زیر بار سنگینی له شده‌اند. خداوند در رحمت خود، راه حلی را فراهم کرده است که می‌تواند نیاز هر یک از این موقعیت‌ها را برآورده کند. هر بار که باشد، درمان یکسان است. کتاب مقدس به ما می‌گوید:
بار خود را بر خداوند بگذار، و او تو را حفظ خواهد کرد (مزمور ۵۵:۲۲).
پنج بار واقعی که ما به تازگی بررسی کردیم، می‌توانند در دو بار بزرگ گروه‌بندی شوند.
۱. بار بزرگ گناه.
اولین باری که باید با آن مقابله شود، آخرین باری است که در بالا ذکر شد، بار گناه یا نافرمانی. مانند داوود در مزمور ۳۸:۴، ما باید اعتراف کنیم که گناهان ما برای حمل کردن بسیار سنگین هستند. چه متوجه باشیم چه نباشیم، گناهان ما وزن سنگینی بر روح ما هستند. در نهایت بار گناه ما را به جهنم خواهد کشاند. بنابراین، حیاتی است که این بار برداشته شود. بر روی صلیب، عیسی برای ما گناهکاران مرد و مجازاتی را که ما سزاوار آن بودیم، متحمل شد. او تنها در تاریکی، خشم عادلانه خدای قدوس را علیه گناه تحمل کرد. ما باید گناه خود را اعتراف کنیم، از آن توبه کنیم و از او بخواهیم که ما را ببخشد. وقتی این کار را انجام دهیم، خدا بار گناه را از روح ما برمی‌دارد. او تمام گناهان ما را به اعماق دریا می‌اندازد، تا هرگز دوباره کشف نشوند (میکاه ۷:۱۹).
برای درک برداشتن آن بار، دوباره به زن خمیده در کنیسه فکر کنید. وقتی خداوند با او ملاقات کرد، دست‌های خود را بر او گذاشت و او را راست کرد. بلافاصله، او خدا را برای آنچه انجام داده بود، جلال داد (لوقا ۱۳:۱۰-۱۳). چیزی بسیار مشابه برای روحی که نجات را در مسیح می‌یابد، اتفاق می‌افتد. وقتی او بار گناه را برمی‌دارد، زندگی‌های کج ما راست می‌شود و ما می‌توانیم خدا را جلال دهیم. آیا بار گناه خود را به او آورده‌اید و رهایی او را تجربه کرده‌اید؟
۲. بار بزرگ اضطراب.
چهار بار دیگری که ذکر کردیم – رنج جسمانی، محیط دشوار، فشار مسئولیت، و خود شخص – می‌توانند ما را به تجربه بار بزرگ اضطراب سوق دهند. مارتا روحی مضطرب بود، «نگران و آشفته در مورد بسیاری از چیزها» (لوقا ۱۰:۴۱ NKJV). او که «با خدمت زیاد حواسش پرت شده بود،» از عیسی پرسید که آیا او اهمیت می‌دهد (لوقا ۱۰:۴۰). البته که اهمیت می‌داد! مارتا بی‌جهت «مواظب» بود. به سادگی، او نیاز داشت که نگرانی‌های خود را تخلیه کند. ما نیز باید همین کار را انجام دهیم،
تمام نگرانی‌های خود را بر او بگذارید؛ زیرا او به شما اهمیت می‌دهد (۱ پطرس ۵:۷ KJV).
جالب است که کلمه «نگرانی» که پطرس در این آیه به کار برده، بسیار شبیه به کلمه «مواظب» است که خداوند برای توصیف مارتا استفاده کرد. تمام آن نگرانی‌ها باید بر او گذاشته شود، زیرا او اهمیت می‌دهد. چقدر زیبا و اطمینان‌بخش هستند کلمات معروف سرود محبوب جوزف اسکریون:
چه دوستی در عیسی داریم، تا تمام گناهان و غم‌هایمان را تحمل کند!
چه امتیازی است که همه چیز را در دعا به خدا ببریم!
مردی که کوله‌پشتی سنگینی بر دوش داشت، راننده یک گاری به او پیشنهاد سواری داد. مرد خسته با سپاسگزاری پذیرفت، اما وقتی راننده مدتی بعد به عقب گاری نگاه کرد، مرد هنوز کوله‌پشتی را بر دوش داشت! ما می‌توانیم درست مانند آن مرد باشیم وقتی که بار خود را به خداوند نمی‌سپاریم. او ما را دعوت می‌کند که تمام اضطراب‌ها و نگرانی‌های خود را بر او بگذاریم:
بار خود را بر خداوند بگذار، و او تو را حفظ خواهد کرد (مزمور ۵۵:۲۲).
سه مسئولیت
۱. یوغ مسیح را بر دوش کشیدن.
عیسی گفت:
نزد من آیید، ای تمام کسانی که زحمت می‌کشید و بارهای سنگین دارید، و من به شما آرامش خواهم داد. یوغ مرا بر خود بگیرید و از من بیاموزید؛ زیرا من حلیم و فروتن دل هستم: و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت. زیرا یوغ من آسان است و بار من سبک است (متی ۱۱:۲۸-۳۰).
در ابتدا این ممکن است عجیب به نظر برسد. ما دعوت شده‌ایم که بار خود را بر خداوند بگذاریم، و اکنون می‌بینیم که نجات‌دهنده به «باری» اشاره می‌کند که ما باید آن را تحمل کنیم! کلمه یونانی برای بار (phortion) که توسط خداوند استفاده شده، مهم است. این کلمه به چیزی که حمل می‌شود اشاره دارد، اما در این کلمه هیچ فکری از وزن وجود ندارد. از زمان‌های کتاب مقدس، حیوانات ممکن است برای کار در مزارع به هم یوغ شوند. خداوند از همین تصویر در اینجا استفاده کرد. ما برای رفاقت و خدمت به او «یوغ» شده‌ایم، اما او هیچ وزنی برای حمل به ما نمی‌دهد. «بار او سبک است» زیرا او با ما راه می‌رود و فشار را تحمل می‌کند!
۲. بارهای دیگران را تحمل کردن.
پولس می‌نویسد:
بارهای یکدیگر را تحمل کنید، و به این ترتیب شریعت مسیح را به جا آورید (غلاطیان ۶:۲).
کلمه یونانی متفاوتی برای «بار» (baros) در این آیه استفاده شده است. به معنای چیزی سنگین است که بر فرد فشار می‌آورد. مردم بارهای سنگینی را در زندگی حمل می‌کنند و به کمک نیاز دارند. به عنوان اعضای بدن مسیح، مسئولیت ما این است که با به اشتراک گذاشتن وزن مشکل آنها، از آنها حمایت کنیم. آیا کسی را می‌شناسید که بار سنگینی دارد؟ شاید آنها در مورد عزیزانشان یا سلامتی خود اضطراب دارند. ترس از آینده ممکن است آنها را تحت فشار قرار دهد. آیا می‌توانید با آنها وقت بگذرانید و با آنها دعا کنید؟ وزن سنگین می‌تواند با کمک شما کاهش یابد.
۳. شکستن زنجیرهای گناه.
در اشعیا ۵۸:۶، خدا از قوم خود می‌خواهد که «بندهای شرارت را بگشایند، بارهای سنگین را بردارند، و مظلومان را آزاد کنند، و... هر یوغی را بشکنند.» خداوند از قوم خود ناراضی بود. اگرچه آنها روزه می‌گرفتند و وظایف مذهبی را انجام می‌دادند، اما قلب‌هایشان از او دور بود. اعمال آنها عشق کمی به او نشان می‌داد. به جای نمایش بیرونی دین، خدا از آنها خواست که «بارهای سنگین را بردارند، و... مظلومان را آزاد کنند.» در اینجا یک کاربرد برای ما وجود دارد. بسیاری از روح‌ها با گناه سنگین شده‌اند. با ارائه خبر خوش به آنها که بارشان می‌تواند برداشته شود، و با کار روح‌القدس، می‌توانیم «مظلومان را آزاد کنیم.»
فقط تصور کنید!
افسانه‌ای قدیمی در مورد مردی است که در جاده‌ای با کیسه‌ای سنگین راه می‌رفت. فرشته‌ای با او ملاقات کرد و از مرد پرسید که کیسه چه چیزی دارد. او با آهی گفت: «نگرانی‌هایم.» فرشته پرسید که آیا می‌تواند آنها را ببیند. مرد با تقلا زیر وزن آن، کیسه سنگین را پایین آورد و آن را باز کرد. اما چیزی داخل آن نبود! وقتی فرشته از او سؤال کرد، او متوجه شد که در مورد دیروز نگران بوده است، اما چه فایده‌ای داشت؟ دیروز گذشته بود! او همچنین در مورد فردا نگران بود، اما هنوز نیامده بود. مرد متوجه شد که دیگر به کیسه‌اش نیازی ندارد، بنابراین فوراً آن را دور انداخت.
اگرچه فقط یک افسانه است، اما درس مهمی برای ما دارد. انرژی زیادی می‌تواند با نگرانی در مورد چیزهای غیرضروری هدر رود. در سرود «چه دوستی در عیسی داریم» جوزف اسکریون اظهار داشت: «آه، چه آرامشی را اغلب از دست می‌دهیم، آه، چه دردهای بی‌موردی را تحمل می‌کنیم، همه به این دلیل که همه چیز را در دعا به خدا نمی‌بریم!» چقدر درست است! عیسی به ما گفت که زندگی خود را با افکار مضطرب پر نکنیم، بلکه روز به روز به پدر آسمانی خود اعتماد کنیم (متی ۶:۲۵-۲۶،۳۲).
خدا را شکر که برای بارهای ما درمانی وجود دارد! خداوند ما را بسیار دوست دارد و می‌خواهد که همه آنها را بر او بگذاریم. بیایید این کار را انجام دهیم! و بیایید به دنبال کسانی باشیم که زیر بارها سنگین شده‌اند و به آنها کمک کنیم تا بار سنگینشان را سبک کنند.
