غزل غزل‌های سلیمان در مورد عشق و عاشقی است. کتاب مقدس حرف‌های زیادی در مورد عشق بین دو جنس، از جمله «عشق‌های در حال جوانه زدن» دارد. غزل غزل‌های سلیمان زمانی از سال است که همه چیز به شکوفه می‌نشیند. نسیم‌های گرم و شکوفه‌های رنگارنگ از راه می‌رسند.
رساله به کولسیان توسط پولس رسول در دوران حبس او در روم نوشته شده است. این یک نمونه برجسته از آنچه او قبلاً نوشته بود که رنج‌هایش در خدمت خداوند نه تنها جسمی، بلکه نگرانی‌های روحانی نیز بود، می‌باشد. بیشتر رساله‌های پولس به کلیساهایی نوشته شده بود که او در تأسیس آنها نقش داشت.
در بخش ۲ این سلسله، ما افسسیان را بررسی می‌کنیم که حاوی برخی از عالی‌ترین حقایق در مورد مسیحیان است. در آن می‌یابیم که باید «در محبت... همچون فرزندان نور... با دقت» گام برداریم (افسسیان ۵:۲،۸،۱۵ NKJV)
ایده پشت «نان آسمانی، اکنون و همیشه مرا سیر کن» از کتاب مقدس است. آواز خواندن به آنها روحیه می‌دهد و این تنها چیزی است که برایشان مهم است. این یک تراژدی است که جهان انگلیسی‌زبان تا حد زیادی صخره‌ای را که آن را به وجود آورد، فراموش کرده است (تثنیه ۳۲:۱۸؛ اشعیا.
اولین پیروان مسیح نجات‌دهنده ما کار زندگی خود را با فراخواندن مردم به پیروی از خود آغاز کرد. شاگردان پیروان کسی یا چیزی هستند. شاگردان تا آنجا که می‌توانند درباره قهرمانان خود اطلاعات کسب می‌کنند. آنها مانند آنها لباس می‌پوشند، به آنها گوش می‌دهند و شروع به فکر کردن مانند آنها می‌کنند.
خدای پدر و خدای پسر، خداوند عیسی مسیح، خدا و اولین انسان، آدم، پدر و ایمانداران امروز، و پدران و پسران و دخترانشان. ما تمایل داریم که پدرمان در آسمان را بر اساس تجربه یا مشاهداتمان از پدران انسانی تصور کنیم. اما مهم نیست که درک ما چیست، واقعیت این است که خدای ما
کتاب مقدس تعلیم می‌دهد که زندگی مسیحی باید زندگی رشد مداوم باشد. برای اینکه یک ایماندار به درستی رشد کند، باید مراحل خاصی برای سلامت روحانی خوب رعایت شود. به مرور سریع یک فصل فقط برای ارضای وجدان خود راضی نباشید. کلام خدا را در قلب خود پنهان کنید.
این اصل بحث خانوادگی در خروج ۱۲ در مورد جشن فصح دیده می‌شود. این اصل در خروج ۱۲ در مورد جشن فصح دیده می‌شود. خداوند آیات و عجایب بزرگ و سخت بر مصر، بر فرعون و بر تمام خاندان او، در برابر چشمان ما نشان داد.
در این سن تازه این را یاد می‌گیرم. تمام عمرم به هر طریقی آینه‌ای برای استفاده داشتم. مادرم همیشه می‌گفت من بچه خوش‌تیپی بودم و من هم دوست داشتم این را در آینه تأیید کنم. متأسفانه، «حسگر» من بسیار خراب است.
یکی از دوستان چندین ساله فوت کرد و در وصیت‌نامه‌اش دستور داد که مبلغ قابل توجهی پول به جو اسمیت برسد. او دقیقاً همان کاری را کرد که اکثر مردم در این وضعیت انتظار داشتند: او در مورد کارهایی که می‌توانست با پول انجام دهد، رؤیاپردازی کرد. متأسفانه، ملاحظات او عموماً بر روی کارهایی متمرکز بود که او برنامه‌ریزی کرده بود.
ایمان مسیحی نیز پارادوکس‌هایی دارد. مردم فکر می‌کنند که آنها تناقضاتی هستند که منطقی نیستند. اما اگر به درستی درک شوند، پارادوکس‌ها درک عمیق‌تری از نحوه عملکرد جهان خدا را آشکار می‌کنند. من باید بمیرم تا واقعاً زندگی کنم. عیسی گفت: «هر چه مردی بیشتر داشته باشد، کمتر راضی می‌شود»
