«ملکوت تو بیاید، اراده تو انجام شود.» ای خدا، بر زمین، هنگامی که پسر تو سلطنت می‌کند: آنگاه انسان‌ها از غرور و نزاع دست می‌کشند؛ توبه می‌کنند، شاهزاده صلح را می‌پذیرند.
داوری‌های تو ابتدا این زمین را پاک می‌کند؛ قحطی و خشکسالی و کمبود مرگبار. آنگاه مردان پشیمان، و همه ملت‌ها، در برابر پاهای عیسی می‌افتند.
آه، چگونه زمین دوباره زنده می‌شود؛ صلح، امید و شادی مانند شبنم می‌بارد؛ بیابان‌ها مانند گل سرخ شکوفا می‌شوند – درخت حیات آنگاه بر زمین می‌روید.
شیر و بره در صلح زندگی می‌کنند؛ رودخانه‌ها و چشمه‌ها از کناره‌های خود سرریز می‌شوند. نابینا می‌بیند، لنگ می‌جهد، و گنگ آواز می‌خواند – کلام خدا را حفظ می‌کند.
انبارها پر از گندم و شراب و روغن؛ پاداش عادلانه خدا برای همه کسانی که زحمت می‌کشند. تاکستان و مزرعه فراوانی خود را می‌ریزند؛ سرو و صنوبر تپه‌ها را غنی می‌کنند.
خلقت در یک هماهنگی متحد می‌شود، آواز خود را به مسیح خداوند بلند می‌کند. گرسنگی، تشنگی و درد از بین رفته است؛ عیسی، پادشاه عادل، سلطنت می‌کند. — تی. ام. کلمنت، جونیور.
