رویداد بزرگی که امید هر مؤمن واقعی به خداوند عیسی مسیح را تشکیل می‌دهد، آمدن او به هوا برای برخیزاندن مردگان و تغییر زندگان و انتقال آنها به خانه پدرش در آسمان است. هیچ رویدادی با وضوح و دقت بیشتری نسبت به این پیشگویی نشده است، همانطور که در اول قرنتیان ۱۵:۵۲؛ اول تسالونیکیان ۴:۱۵-۱۷؛ یوحنا ۱۴:۱-۳؛ فیلیپیان ۳:۲۰-۲۱ می‌خوانیم.
اگرچه همه کسانی که از زمان هابیل با ایمان مرده‌اند در این زمان با جلال برخیزانده خواهند شد، زیرا همه آنها به مسیح تعلق دارند، اما این رویداد به طور خاص کلیسا را در نظر دارد. این شامل همه کسانی خواهد بود که از پنطیکاست به او برای نجات روح خود ایمان آورده‌اند. او کلیسا را با خون خود بازخرید کرده است، و او برای آن می‌آید و آن را به خود تقدیم خواهد کرد، یک کلیسای پرجلال، بدون لکه یا چین و چروک یا هر چیز دیگری (افسسیان ۵:۲۷). «اینک داماد.»
پس از اینکه کلیسا به آسمان برده شد، مقدسین در برابر کرسی داوری مسیح مورد بررسی قرار خواهند گرفت و عروسی بره برگزار خواهد شد. و خدا شروع به حرکت خاصی در مورد زمین می‌کند. این ما را به مکاشفه ۴ می‌رساند، جایی که خدا به عنوان یگانه ابدی و خودکفا ظاهر می‌شود که همه چیز را برای خشنودی خود آفریده است، و در شرف اثبات حقوق خود است که توسط انسان‌ها بر روی زمین انکار شده است، و همه چیز را در آسمان و بر روی زمین با خود آشتی دهد، تا خشنودی خود را در آنها بیابد. در مکاشفه ۵ خداوند به عنوان شیر قبیله یهودا ظاهر می‌شود، که پس از کشته شدن به عنوان بره قربانی، تنها او شایسته و قادر است اراده خدا را بر روی زمین با قدرت برقرار کند. او طومار هفت مهر داوری را از دست خدا می‌گیرد تا مهرهای آن را باز کند، و داوری‌های نوشته شده در آن را اجرا کند، زیرا تنها با داوری می‌توان راه را برای آمدن پادشاهی او باز کرد.
باز شدن مهرها
هرج و مرج، با رنج‌ها، بدبختی‌ها، کشتار، قحطی و طاعون همراه، پس از باز شدن مهرها (فصل ۶) در سرزمین‌های به ظاهر مسیحی، به قضاوت ما، رخ می‌دهد، زیرا آنها از بره (آیه ۱۶) سخن می‌گویند، عنوانی که خداوند تنها در جایی شناخته می‌شود که انجیل موعظه شده است. این وضعیت ناشی از داوری مستقیم خدا نیست، بلکه به نظر می‌رسد نتیجه توسعه بی‌بند و بار طرح‌های پرمدعا و امیدوارکننده انسان‌ها برای بهبود خودشان جدا از خدا باشد. حکمت آنها به حماقت تبدیل می‌شود، و راهی که به نظرشان درست می‌آید به مرگ ختم می‌شود (امثال ۱۶:۲۵). این وضعیت راه را برای ظهور وحش - امپراتوری الهام گرفته از شیطان و سر بی‌رحم آن (مکاشفه ۱۳) - باز خواهد کرد.
ابتدا ظاهر می‌شود:
سوار بر اسب سفید، با کمان و تاج، برای فتح و پیروزی. پیروزی‌های به دست آمده بدون خونریزی هستند و به طور نمادین از یک سیاست یا جنبش بزرگ خبر می‌دهند که وعده صلح، رفاه و حسن نیت را می‌دهد و قلب انسان‌ها را با امید و خودستایی پر می‌کند. این امیدها به سرعت بر باد می‌روند، زیرا اسب سفید و سوارش توسط
سوار بر اسب سرخ, که صلح را از زمین می‌گیرد، به طوری که یکدیگر را می‌کشند؛ و این به نظر می‌رسد نشان‌دهنده نزاع داخلی باشد تا جنگ بین ملت‌ها؛ این یک جنگ طبقاتی خواهد بود که نقش شیطانی خود را ایفا خواهد کرد؛ زیرا انسان‌ها، پس از رها کردن خدا و قوانین او به طور کامل، هر یک از همسایه خود متنفر خواهند بود همانطور که خود را دوست دارند.
سوار بر اسب سیاه به دنبال آن می‌آید، که از قحطی وحشتناک خبر می‌دهد، کسانی را که از شمشیر می‌گریزند با بدبختی‌های خود درهم می‌کوبد، و راه را برای
سوار بر اسب رنگ‌پریده, که با شمشیر، با گرسنگی، و با مرگ، و با حیوانات زمین به کشتار خواهد پرداخت. و این پایان نیست، همانطور که برخی از مردم به اشتباه امیدوارند که مرگ باید پایان همه چیز برای آنها باشد، زیرا جهنم او را دنبال می‌کند تا روح کسانی را که اجسادشان توسط بلایای عظیم که پیامبر می‌بیند کشته شده‌اند، مطالبه کند.
چقدر سریع، چقدر وحشتناک است این سقوط انسان از وعده سوار بر اسب سفید به اعماق ناامیدکننده جهنم. چنین خواهد بود سقوط انسان هنگامی که رحمت حفظ کننده خدا از او گرفته شود. حتی اکنون اسب‌های تندرو به ارابه بسته شده‌اند و در حال کشیدن افسار هستند، و آن شیب تند را با تاخت و تاز سرسام‌آور طی خواهند کرد، اما دست بازدارنده خدا مانع می‌شود. در همین حال، انسان‌ها، آنقدر کور هستند که به اشتباه باور می‌کنند که به سوی دستیابی به آرزوهای گرامی خود شتابان هستند. صعود انسان یک رویای دروغین، یک توهم از مار قدیمی است؛ سقوط انسان یک واقعیت وحشتناک است. تنها امید رهایی از گناه و قدرت شیطان، و مرگ و جهنم در مسیح و از طریق اوست. خوشا به حال همه کسانی که به او توکل می‌کنند.
هفت شیپور
سقوط یک قدرت تجاری بزرگ، و نابودی آنچه که در زمین مرفه به نظر می‌رسد، تحت شیپورها، با سوختن یک سوم درختان و علف‌ها، و انداختن یک کوه بزرگ به دریا که یک سوم کشتی‌های موجود در آن را نابود می‌کند (مکاشفه ۸) در همان حوزه‌ای که تحت تأثیر مهرها قرار گرفته بود، نشان داده شده است؛ اما بلایای وحشتناک به نظر می‌رسد در فصل ۹ به سرزمین‌های بت‌پرست گسترش می‌یابد، همانطور که با این واقعیت نشان داده شده است که بت‌پرستی در فهرست جنایات در آیه ۲۰ قرار می‌گیرد. ما در این رؤیاها دنیایی را می‌بینیم که خدا و مسیح او را رد کرده و در معرض هوس‌های انسان‌ها و بدخواهی شیاطین قرار گرفته است. به ویژه تحت صدای شیپورها، انسان‌ها به نظر می‌رسد به بدبختی‌هایی که شیطان و فرستادگانش از جهنم می‌توانند بر آنها وارد کنند، رها شده‌اند.
فلسطین پر از یهودیان
در این زمان یهودیان تحت حمایت یک قدرت سیاسی بزرگ (اشعیا ۱۸) به طور کامل در فلسطین مستقر خواهند شد. معبد آنها در اورشلیم به آنها بازگردانده خواهد شد، اما آنها همچنان شهادت خدا را رد خواهند کرد و هنگامی که شاهدان او کشته می‌شوند، شادی خواهند کرد (مکاشفه ۱۱).
شیطان از بهشت رانده شد
مرکز اقتدار روحانی که پشت همه جنبش‌های بزرگ در جهان قرار دارد، در آسمان‌هاست. شیطان اکنون این موقعیت را اشغال کرده است (افسسیان ۲:۲؛ ۶:۱۲)، اگرچه خدا بالاتر از همه است و فقط اجازه می‌دهد شر تا حدی پیش برود. اما او قرار است توسط میکائیل فرشته اعظم (مکاشفه ۱۲) از این مکان رانده شود تا راه را برای کلیسا، که عروس بره، اورشلیم مقدس است، باز کند، زیرا این مکان در نهایت باید برای برکت جهان باشد (مکاشفه ۲۱:۹-۲۷)، و همچنین راه را برای پادشاهی خداوند بر روی زمین که اورشلیم و اسرائیل مرکز آن خواهند بود، آماده کند. میکائیل شاهزاده روحانی بزرگی است که برای اسرائیل ایستاده است (دانیال ۱۰:۲۱؛ ۱۲:۱).
ظهور وحش
شیطان با رانده شدن از آسمان، قدرت و نبوغ خود را در بازسازی امپراتوری روم به کار می‌گیرد. این امپراتوری از هرج و مرج مکاشفه ۶ برمی‌خیزد، و به سر آن، وحش - شیطان (اژدها)، قدرت و تخت خود (مکاشفه ۱۳) و اقتدار خود (آیه ۲) را می‌دهد. در این شخص، دیکتاتوری نظامی، بی‌خدا، کفرآمیز، شیطانی و بی‌رحم به اوج قدرت خود خواهد رسید؛ او همه کسانی را که جرأت مقاومت در برابر طرح‌های سیاسی او را دارند - باقیمانده - خواهد بلعید و درهم خواهد شکست و زیر پاهای خود لگدمال خواهد کرد (دانیال ۷:۷).
قصد شیطان در این شاهکار خود، این است که پادشاهی‌های جهان را در برابر خداوند و مسیح او نگه دارد، و ده پادشاهی که امپراتوری روم را تشکیل می‌دهند، در این امر متحد خواهند شد و قدرت خود را به وحش خواهند داد تا با بره که رب‌الارباب و پادشاه پادشاهان است، بجنگند (مکاشفه ۱۷:۱۲-۱۴).
ضد مسیح نیز ظهور خواهد کرد...
...به عنوان دستیار و همکار بزرگ وحش. او یک یهودی مرتد خواهد بود که خدای پدران خود را در نظر نمی‌گیرد (دانیال ۱۱:۳۷)، و رهبر یهودیان در اورشلیم خواهد بود. اژدها (شیطان)، وحش و پیامبر دروغین (ضد مسیح) یک تثلیث شیطانی را تشکیل خواهند داد (مکاشفه ۱۶:۱۳).
هفته آخر از هفتاد هفته دانیال آغاز می‌شود
شاهزاده همان قوم، رومیان، که معبد و شهر اورشلیم را ویران کردند، یعنی وحش، با رهبران یهودیان برای یک هفته، یک هفته سال، یا هفت سال، پیمان خواهد بست؛ این هفته آخر از هفتاد هفته نبوت دانیال است که هنوز منتظر تحقق است (دانیال ۹:۲۰-۲۷). این پیمان در اشعیا ۲۸:۱۴-۲۰ به عنوان یک پیمان خداستیزانه از سوی رهبران یهودیان ذکر شده است. آنها در این زمان باور خواهند کرد که سرانجام در سرزمین خود مستقر شده‌اند، و دوران صلحی بدون خدا آغاز شده است. آنها خواهند گفت،
«صلح، و صلحی نیست.» آنها دیواری از محافظت به دور خود خواهند ساخت، و آن را با ملات نپخته خواهند پوشاند، اما بادی طوفانی آن را پاره خواهد کرد، و تگرگ‌های بزرگ آن را در خشم خدا از بین خواهند برد (حزقیال ۱۳:۱۰-۱۵).
مصائب بزرگ
در میانه هفته، وحش پیمان خود را با یهودیان به عنوان «یک تکه کاغذ» تلقی خواهد کرد، که طبق اراده مستبدانه او مورد تمسخر و پاره شدن قرار می‌گیرد. سپس مصیبت بزرگ آغاز خواهد شد، که بیشترین خشم خود را بر یهودیان خواهد ریخت (ارمیا ۳۰:۷؛ دانیال ۱۲:۱؛ متی ۲۴:۸)، اما همچنین همه ساکنان زمین را نیز آزمایش خواهد کرد (مکاشفه ۳:۱۰). در طول این دوره، همه مجبور خواهند شد نشان وحش را دریافت کرده و او را پرستش کنند، یا دچار تحریم و مرگ شوند (مکاشفه ۱۳:۱۶،۱۷). یک باقیمانده توسط قدرت خدا حفظ خواهد شد (مکاشفه ۱۲:۱۴،۱۶). کلیسا در طول این دوره از بزرگترین پریشانی بر روی زمین نخواهد بود، بلکه در آسمان خواهد بود، زیرا او قرار است از ساعت آن نجات یابد (مکاشفه ۳:۱۰).
باقیمانده و خدمت آنها
در این زمان دو شاهد خدا در اورشلیم، با قدرت الیاس (مکاشفه ۱۱)، و باقیمانده‌ای که احکام خدا را نگاه می‌دارند و شهادت عیسی را دارند (مکاشفه ۱۲:۱۷) ظاهر خواهند شد. به اینها متی ۲۴، مرقس ۱۳، و لوقا ۲۱:۸-۱۹، ۲۵-۳۳ اعمال خواهد شد. مأموریتی که به رسولان در متی ۱۰ داده شد، دوباره از سر گرفته خواهد شد، و رنج‌ها و آزارها و شهادت‌هایی که در آنجا وعده داده شده بود، تحمل خواهد شد، و توسط این باقیمانده، قومی در میان یهودیان آماده خواهد شد تا خداوند را در هنگام آمدن او بپذیرند، و «آنها شهرهای اسرائیل را طی نخواهند کرد تا پسر انسان بیاید» (آیه ۲۳). دیگران به مناطق دورتر خواهند رفت و «این انجیل پادشاهی را... در تمام جهان برای شهادتی برای همه ملت‌ها» موعظه خواهند کرد (متی ۲۴:۱۴).
بابل بزرگ، کلیسای فاسد روم، سرنگون شد
پس از انتقال کلیسای واقعی به آسمان، تمام ادعاهای دروغین در مسیحیت در کلیسای روم ادغام خواهد شد، و این کلیسا قدرتمندتر و بزرگتر از همیشه در گذشته خواهد شد، و به عنوان زن سرخ‌پوش، فاسد، مست از خون، و باشکوه، بر وحش، قدرت سیاسی و نظامی، سوار خواهد شد، اما همانطور که در مکاشفه ۱۷ و ۱۸ توصیف شده است، توسط آن نابود خواهد شد.
ارتداد بزرگ
آنگاه هیچ شباهتی از دین عمومی در مسیحیت یا در یهودیت (زیرا قربانی یهودی توسط قانون وحش متوقف خواهد شد، دانیال ۹:۲۰) وجود نخواهد داشت، مگر پرستش خود وحش، تعالی انسان بالاتر از هر آنچه خدا نامیده می‌شود. آنگاه ارتداد بزرگ به اوج خود خواهد رسید (۲ تسالونیکیان ۲:۳-۱۲)، و پلیدی ویرانگر در معبد اورشلیم برپا خواهد شد، احتمالاً تصویری از وحش (دانیال ۹:۲۷؛ متی ۲۴:۱۵). در این نشانه، کسانی که در میان یهودیان در یهودیه به خدا وفادار هستند، به کوهستان‌ها فرار خواهند کرد (متی ۲۴:۱۶).
تهاجم به فلسطین صورت خواهد گرفت
نزدیک به پایان نیمه دوم هفته آخر دانیال، پادشاه جنوب (مصر) به فلسطین حمله خواهد کرد تا به ضد مسیح (پادشاه خودسر) در اورشلیم حمله کند. همزمان، پادشاه شمال به سرزمین هجوم خواهد آورد و به ارتش‌های جنوب حمله کرده و آنها را سرنگون خواهد کرد و تمام نیروهای جنوب را مجبور به تسلیم در برابر اراده خود و حمایت از لشکرکشی خود علیه اورشلیم خواهد کرد (دانیال ۱۱:۴۰-۴۵). پادشاه شمال، آشوری نبوت عهد عتیق، بلای طغیان‌گر است.
گردآوری پادشاهان برای آرماگدون
مکاشفه ۱۶:۱۳-۱۶ چگونگی گردآوری پادشاهان تمام زمین و جهان را در این زمان در فلسطین توصیف می‌کند، و یوئیل ۳:۹-۱۱ پیشگویی می‌کند که جنگ تجارت اصلی همه ملت‌ها خواهد بود. «آنها گاوآهن‌های خود را به شمشیر و داس‌های خود را به نیزه تبدیل خواهند کرد.» دلایل سیاسی مختلفی بدون شک این پادشاهان را به حرکت به سوی سرزمین مقدس سوق خواهد داد، اما هدف شیطان، که پشت صحنه حرکت خواهد کرد تا همه را در این بحران درگیر کند، جنگ با بره و نگه داشتن اورشلیم و سرزمین مقدس در برابر اوست. اما خدا همه چیز را به جلال خود تبدیل خواهد کرد. بنابراین در واقع خدا آنها را در آنجا گرد خواهد آورد (زکریا ۱۴:۲)، و غرور تمام نظامی‌گری و جلال انسان‌ها را لکه‌دار خواهد کرد و آن را برای همیشه در خارج از شهری که او برای قرار دادن نام خود در آن انتخاب کرده است، درهم خواهد شکست. پادشاهان , احتمالاً چهار نفر، با لشکری تقریباً بی‌شمار، نیز در آنجا گرد خواهند آمد (مکاشفه ۹:۱۳-۱۹؛ ۱۶:۱۲). چهار فرشته‌ای که قرار است فراتر از فرات آزاد شوند، به نظر می‌رسد چهار ملت بزرگ را در شرق نمایندگی می‌کنند، و آن رودخانه قرار است خشک شود تا راه این پادشاهان و ارتش‌های عظیم آنها آسان شود. این احتمالاً «خطر زرد» واقعی است، و هدف آن حمله به اروپاست. ممکن است ارتش‌های اروپا تحت فرمان وحش به فلسطین لشکرکشی کنند تا با آنها مقابله کنند. به هر حال این جمعیت‌ها در دره یهوشافات (یوئیل ۳) گرد خواهند آمد، نه برای نابودی یکدیگر، بلکه برای داوری توسط خداوند. شرقپادشاهان
آمدن پادشاه پادشاهان و رب‌الارباب
ظهور ناگهانی خداوند در این شخصیت به طور خاص به وحش و پیامبر دروغین و ارتش‌های آنها اشاره دارد، زیرا وحش این جایگاه و عنوان را که تنها متعلق به خداوند است، به خود گرفته است. این دو رهبر انسان‌ها که از شیطان الهام گرفته‌اند به دریاچه آتش افکنده می‌شوند، و ارتش‌های آنها با کلام خداوند نابود می‌شوند (مکاشفه ۱۹:۱۱-۲۱).
در آتش شعله‌ور انتقام می‌گیرد
همزمان، همه کسانی که از انجیل خداوند ما عیسی مسیح اطاعت نکرده بودند، که باید آن را شنیده باشند تا بر این اساس داوری شوند، چه با ارتش‌های وحش باشند یا نباشند، در ظهور پرجلال خداوند نابود خواهند شد (۲ تسالونیکیان ۱:۷-۹).
پاهای او بر کوه زیتون خواهد ایستاد
او برای نجات باقیمانده پرهیزگار اسرائیل که منتظر او هستند (عبرانیان ۹:۲۸)، و کسانی که طبق کلام او به کوهستان‌ها فرار کرده‌اند (متی ۲۴:۱۶) ظاهر خواهد شد. به همان شیوه‌ای که از همان مکانی که او بالا رفت، باز خواهد گشت (اعمال ۱:۱۱؛ زکریا ۱۴:۴). و سپس خداوند برای داوری ملت‌های اطراف خواهد نشست (زکریا ۱۴؛ یوئیل ۳:۱۲-۱۶).
اسرائیل نجات یافت و پادشاهی برقرار شد
آن دسته از ملت یهود که در طول مصیبت بزرگ به او وفادار بوده‌اند، که اکنون با آمدن خداوند به پایان رسیده است، جایگاه ویژه‌ای در پادشاهی او خواهند داشت، اما او برگزیدگان خود را، نه تنها از یهودیان، بلکه از ده قبیله نیز از شمال، جنوب، شرق و غرب گرد خواهد آورد (متی ۲۴:۳۱)، و تمام اسرائیل نجات خواهد یافت (رومیان ۱۱:۲۶). ملتی که دوباره متولد شده و قانون در قلب‌هایشان نوشته شده است، برای خدا زندگی خواهند کرد (حزقیال ۳۷).
تهاجم سرزمین توسط جوج و ماجوج
این تهاجم یک لشکر عظیم از روسیه و سرزمین‌های مجاور که در حزقیال ۳۸، ۳۹ پیشگویی شده است، پس از توصیف چشمگیر بازسازی اسرائیل در فصل ۳۷، به نظر می‌رسد پس از پذیرش مسیح توسط اسرائیل، و زمانی که آنها «در آرامش و با امنیت زندگی می‌کنند» (فصل ۳۸:۱۱) رخ می‌دهد. نابودی این ارتش‌ها در فصل ۳۹ توصیف شده است.
داوری ملت‌های زنده
آخرین بخش از بشریت که هنوز بر روی زمین زنده هستند و قرار است توسط خداوند داوری شوند، کسانی هستند که از نظر اخلاقی و روحانی از او دورترین بوده‌اند و کمترین دانش را از اراده او داشته‌اند، یعنی ملت‌های بت‌پرست. این داوری توسط خداوند در متی ۲۵:۳۱-۴۶ توصیف شده است. او این ملت‌ها را به عنوان مسیح اسرائیل داوری نمی‌کند، بلکه به عنوان پسر انسان، که بر همه چیز گمارده شده است، و این زمانی اتفاق می‌افتد که او بر تخت جلال خود در آن شخصیت می‌نشیند. آزمون برای همه کسانی که در آن زمان و مکان در برابر او می‌ایستند، این خواهد بود که چگونه با برادران او (آیه ۴۰) رفتار کرده‌اند، کسانی که تا اقصا نقاط زمین «این انجیل پادشاهی» را موعظه کرده بودند، کسانی که منادیان پادشاهی او بودند.
صلح و برکت...
...که در سراسر زمین گسترش خواهد یافت، و مرکز آن بر روی زمین در اورشلیم خواهد بود (اشعیا ۲:۲-۵). اما تمام نور و حکمت و برکت از اورشلیم آسمانی خواهد آمد، که همسر بره است، کمک‌کار او در جایگاه اداره‌ای که به او داده شده است (مکاشفه ۲۱:۲۴). این عصر هزاره خواهد بود که پیامبران عهد عتیق با کلمات درخشان از آن سخن گفتند، و در آن جلال که پس از رنج‌های مسیح خواهد آمد، بر همه آشکار خواهد شد (اول پطرس ۱:۱۱).
ریاست‌ها و قدرت‌ها و سلطنت‌ها...
...غیر از آنهایی که به زمین مربوط می‌شوند، باید توسط او مطیع شوند، و این سلطنت‌های روحانی عظیم با قدرت او با خدا آشتی خواهند کرد (کولسیان ۱:۲۰)، زیرا
«او باید سلطنت کند تا همه دشمنان را زیر پاهای خود قرار دهد. آخرین دشمنی که نابود خواهد شد مرگ است... و هنگامی که همه چیز تحت فرمان او قرار گیرد، آنگاه پسر نیز خود تابع کسی خواهد شد که همه چیز را تحت فرمان او قرار داده است، تا خدا در همه چیز، همه باشد» (اول قرنتیان ۱۵:۲۵-۲۸).
پایان هزار سال...
...این واقعیت را آشکار می‌کند که میلیون‌ها نفر که در طول دوره صلح‌آمیز خود متولد شده بودند، دوباره متولد نشده بودند، و آنها در قلب و شخصیت دقیقاً همان چیزی خواهند بود که انسان از زمان سقوط بوده است، آماده شورش علیه خدا؛ که آنها با شور و شوق فراوان انجام می‌دهند هنگامی که شیطان، که در طول هزاره در چاه بی‌انتها زنجیر شده بود، برای مدت کوتاهی آزاد می‌شود (مکاشفه ۲۰:۷-۹). سپس شیطان به سرنوشت ابدی خود، دریاچه آتش فرستاده می‌شود (آیه ۱۰).
تخت سفید بزرگ
این آخرین داوری خواهد بود، داوری مردگانی که در گناهان خود مرده‌اند، همه کسانی که در آنجا می‌ایستند تنها یک داوری دارند؛ آنها از خدایی که رحمت او را رد کرده بودند، جدا شده و به دریاچه آتش افکنده می‌شوند، جایی که شیطانی که به او خدمت کرده بودند، قرار دارد (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵).
حالت ابدی
زمین و آسمان از روی قاضی بر تخت گریخته‌اند، آسمان جدید و زمین جدیدی به وجود می‌آید، و
«خیمه خدا با انسان‌هاست، و او با آنها ساکن خواهد شد، و آنها قوم او خواهند بود، و خود خدا با آنها خواهد بود، و خدای آنها خواهد بود. و خدا تمام اشک‌ها را از چشمان آنها پاک خواهد کرد؛ و دیگر مرگ نخواهد بود، نه غم و نه گریه، و نه دیگر دردی نخواهد بود؛ زیرا چیزهای گذشته از بین رفته‌اند. و او که بر تخت نشسته بود گفت، اینک، من همه چیز را نو می‌سازم. و او به من گفت، بنویس: زیرا این چیزها راست و امین هستند. و او به من گفت، تمام شد. من الفا و امگا هستم، آغاز و پایان. به هر که تشنه باشد، از چشمه آب حیات رایگان خواهم داد» (مکاشفه ۲۱:۳-۶).
