پادشاه یهورام بدون اینکه کسی برایش سوگواری کند، در خارج از مقبره‌های سلطنتی دفن شد. مرگ بی‌سوگ او به ما هشدار می‌دهد که زندگی‌هایی را بگذرانیم که ارزش به یاد ماندن را داشته باشند.
خداوند قرار بود بمیرد، و مریم بیت‌عنیا این را می‌دانست زیرا او در پای خداوند نشسته و تعلیم او را دریافت کرده بود. مریم یک پوند روغن سنبل بسیار گران‌قیمت را گرفت و پاهای عیسیٰ را مسح کرد و پاهای او را با موهای خود پاک کرد.
دو واقعه خاص در عهد عتیق وجود دارد که هر بار که آنها را می‌خوانم، اشک از چشمانم سرازیر می‌شود. گمان می‌کنم این به این دلیل است که من موسی را، کسی که موضوع آیات ثبت شده است، دوست داشته‌ام. اولین دلیل این اشک‌ها هنگام خواندن تثنیه ۳:۲۳-۲۶ رخ می‌دهد.
رسول کلمه «امید» را به معنای دقیق کتاب مقدسی آن برای امید مسیحی به کار می‌برد. به این معنا، کلمه «امید» به ایمان به چیزهایی اشاره دارد که اگرچه هنوز دیده نشده‌اند، اما مقدر شده‌اند که به وقوع بپیوندند. این متن نمونه خوبی از اطمینان مسیحیان به نجات ابدی است.
در بخش ۲ این سلسله، ما افسسیان را بررسی می‌کنیم که حاوی برخی از عالی‌ترین حقایق در مورد مسیحیان است. در آن می‌یابیم که باید «در محبت... همچون فرزندان نور... با دقت» گام برداریم (افسسیان ۵:۲،۸،۱۵ NKJV)
اولین پیروان مسیح نجات‌دهنده ما کار زندگی خود را با فراخواندن مردم به پیروی از خود آغاز کرد. شاگردان پیروان کسی یا چیزی هستند. شاگردان تا آنجا که می‌توانند درباره قهرمانان خود اطلاعات کسب می‌کنند. آنها مانند آنها لباس می‌پوشند، به آنها گوش می‌دهند و شروع به فکر کردن مانند آنها می‌کنند.
خانه همسایه فروخته شده و خالی است و منتظر است تا همسایگان جدید به آن نقل مکان کنند. روزنامه‌ها و نامه‌های تبلیغاتی از صندوق پستی آویزان هستند و خانه متروکه به نظر می‌رسد. باد شدیدی اخیراً برخی از سفال‌های سقف خانه‌اش را پاره کرده است و اکنون وقتی باران می‌بارد، آب به آشپزخانه‌اش نشت می‌کند.
اگر حتی یک پدر ناکامل روی زمین می‌داند که چگونه به فرزندانش چیزهای خوب بدهد، آیا پدر آسمانی آنها دقیقاً آنچه را که لازم است نمی‌دهد؟ ما ممکن بود در نامیدن خدا به عنوان پدرمان تردید داشته باشیم، اگر کتب مقدس چنین نکرده بودند. این یک رابطه محافظتی، پرورشی و صمیمی است، این رابطه‌ای است که همه پسران و
شاگردان عیسی پیشگویی‌هایی را ترجیح می‌دادند که آمدن مسیح را به عنوان پادشاه پیش‌بینی می‌کرد. اما آنها متوجه نشدند که ابتدا باید از گناهان خود رهایی یابند. او بعدها موعظه کرد که «خدا این عیسی را... هم سَروَر و هم مسیح ساخته است» و او باید به عنوان نجات‌دهنده پذیرفته شود.
عیسی خداوند تعهد خادمان را با دو مَثَل به تصویر کشید: مَثَل استعدادها در متی ۲۵:۱۴-۳۰ و مَثَل مِناها در لوقا ۱۹:۱۱-۲۷. استعدادها «به هر کس بر حسب توانایی‌اش» داده شد.
جذابیتی به او به عنوان کسی که ابتدا ما را دوست داشت، وجود خواهد داشت (اول یوحنا ۴:۱۹). ادامه‌ای در رفاقت او وجود خواهد داشت، که ناشی از این واقعیت است که خود خداوند عیسی برای هر یک از ما گرانبهاست (اول پطرس ۲:۷). پیروی از تعالیم و فرمان‌های او به دلیل
پطرس به دنبال ملاقات با خداوند عیسی مسیح نبود، اما خداوند به دنبال ملاقات با پطرس بود. پطرس باید می‌آموخت که نقشه‌های خدا همیشه بهترین هستند. پیرو کسی است که به آنچه دیگری انجام می‌دهد یا می‌گوید توجه می‌کند. نجار ناصره، صیاد جدید انسان‌ها را شکل می‌داد.
پطرس غرق شد: حادثه غرق شدن پطرس همیشه مرا تحت تأثیر قرار داده و احترام عمیق‌تری نسبت به این شاگرد در من ایجاد کرده است. سانک می‌گوید که او برای نجات از غرق شدن به مداخله خداوند نیاز داشت. او می‌گوید که هر یک فرصت آموزشی فوق‌العاده‌ای را فراهم می‌کند. سانکس: پطرس غرق شد:
