نکات قابل تأمل
شاگردسازی بدون تکثیر، واقعاً شاگردسازی نیست. شاگردسازان تلاش خود را در شخص دیگری سرمایهگذاری میکنند تا ایمان بتواند بیشتر و سریعتر گسترش یابد. اگر قرار است مانند عیسی باشیم، باید زندگی خود را در مردان و زنان باایمان سرمایهگذاری کنیم که به همین ترتیب خود را در دیگران تکثیر خواهند کرد.
پس از رستاخیز خود، عیسی بر شاگردانش ظاهر شد و به آنها گفت که اقتدار جهانی به او اعطا شده است. بنابراین، او آنها را به یک مأموریت جهانی مأمور کرد:
«تمام اقتدار در آسمان و بر زمین به من داده شده است. پس بروید و همه ملتها را شاگرد سازید، آنها را به نام پدر و پسر و روحالقدس تعمید دهید، و به آنها بیاموزید که همه چیزهایی را که به شما فرمان دادهام، رعایت کنند؛ و اینک، من همیشه با شما هستم، حتی تا پایان عصر» (متی ۲۸:۱۸-۲۰).
این برنامه عیسی بود و هنوز هم هست که پادشاهی خدا را در سراسر جهان گسترش دهد. به عبارت ساده، آنها باید خود را با آموزش و تربیت اساسی که عیسی در شاگردی خود به آنها داده بود، تکثیر میکردند. امروز، شما و من نقشی برای ایفا کردن داریم! بیایید به دعوت عیسی برای شاگردسازی و چگونگی انجام آن نگاه کنیم.
تمرکز پیشنهادی:
با نگاهی به فرمان شاگردسازی که در آیه اصلی ما یافت میشود، چه انگیزهها و روشهایی برای شاگردسازی در اینجا ارائه شده است؟ سایر کتب مقدس برای بررسی شامل: لوقا ۶:۱۳، مرقس ۳:۱۴، اعمال ۱۱:۲۶، ۱۴:۲۱، کولسیان ۱:۲۸-۲۹، دوم تیموتائوس ۲:۲ جزوه ارائه شده در کنفرانس
رشد روحانی چگونه اتفاق میافتد؟
مرقس ۴:۲۶-۲۷ این یک فرآیند مشخص است، اما از برخی جهات به سادگی قابل توصیف نیست.
این یک برنامه روحانی رشد است. خدا، خودمان و دیگران همه نقشی دارند.
فعل برای «شاگردسازی»
متی ۲۷:۵۷—یوسف رامی خود را شاگرد ساخته بود متی ۲۸:۱۸-۲۰—عیسی خداوند به پیروانش گفت که شاگرد بسازند اعمال ۱۴:۲۱-۲۲—پولس و برنابا در دربه شاگردان زیادی ساختند دو مرحله در مأموریت خداوند برای شاگردسازی: تعمید و تعلیم.
تعمید
تعمید باید تشویق شود! تعمید به نام خدای تثلیث است—تمام آنچه او هست و تمام آنچه او در فعالیتهای مختلف خود انجام میدهد برای شاگرد جدید ضروری است. ما شاگردان را به نام خودمان یا به شباهت خودمان نمیسازیم. فریسیان این کار را میکردند، متی ۲۳:۱۵ غلاطیان ۴:۱۹، مسیح در شما شکل گرفت کولسیان ۱:۲۸، او را موعظه میکنیم… هر کس در مسیح کامل شد
ما تشخیص میدهیم که خدا هر شخص و هر فرهنگی را به تصویر خود میسازد. اعمال ۱۵:۱۰-۱۱، ۱۹-۲۰، ۲۸-۳۰، غیریهودیان و ایمان نمونههای تاریخی با لحنهای استعماری یا امپریالیستی در بشارت وجود دارد درست است که رابطه بین ایمان و فرهنگ میتواند پیچیده باشد اما این قدرت مسیحیت را نشان میدهد! این یکنواختی نیست
تعلیم
میل این است که دیگران در شخصیت روحانی و فداکاری افزایش یابند. ممکن است یک رابطه رسمی باشد که توسط شاگردساز یا شاگرد پیشنهاد شود. اما این همیشه به طور غیررسمی اتفاق میافتد و باید عمدی باشد. لحن ضروری است؛ خادم خداوند نباید ستیزه کند بلکه هنگام تعلیم ملایم باشد، دوم تیموتائوس ۲:۲۴ زمینههای مختلفی برای رشد روحانی وجود دارد که ما به دیگر شاگردان کمک میکنیم. ایمان، محبت، قدرت، دانش، استقامت، حکمت، بخشش، ثمردهی رشد جمعی در جماعتهای محلی و مجامع جدید (اعمال ۱۶:۵)
افعال مهم برای شاگردسازی: بنا کردن، پند دادن، محبت کردن، تشویق کردن؛ و دیگران…
شاگردسازان باید پایدار باشند. نتایج مربوط به ما نیست!
نتایج خود خداوند ممکن بود دلسردکننده باشد (یوحنا ۶:۶۶؛ متی ۱۶:۱۱؛ یوحنا ۱۴:۹) نتایج رسولان ممکن بود دلسردکننده باشد (اعمال ۸:۱۳،۲۰؛ دوم تسالونیکیان ۲:۵؛ عبرانیان ۵:۱۱) بپذیرید که دیگران نیز مفید خواهند بود، نه فقط ما؛ گاهی اوقات ما «دیگران» هستیم (یوحنا ۴:۳۸) خداوند از قدرت برای نشانهها برای بیباوران استفاده کرد اما از رابطه برای شاگردسازی استفاده کرد
تاج شادی
دیدن دیگران در حضور خداوند که به آنها روحانی کمک کردهایم، اول تسالونیکیان ۲:۱۹ آرزوی جدی برای رشد دیگران، اول تسالونیکیان ۳:۷-۱۰





