پرسش:
رسول چیست؟ رسولان چه تفاوتی با شاگردان دارند؟ رسولان عهد جدید چگونه و چه زمانی رسول شدند؟ در مورد پولس چطور؟ آیا امروز رسول داریم؟
پاسخ:
در لوقا ۶:۱۲-۱۶ می‌خوانیم که پس از شبی که عیسی در دعا گذراند، «شاگردان خود را فراخواند؛ و از میان آنها دوازده نفر را برگزید که آنها را رسول نیز نامید.» سپس نام دوازده نفر ذکر می‌شود. مرقس ۳:۱۳-۱۹، در مورد همان واقعه، سرنخی می‌دهد که چه چیزی شاگردان را از رسولان متمایز می‌کرد. دوازده نفر منصوب شدند «تا با او باشند و او آنها را برای موعظه بفرستد، و قدرت داشته باشند که بیماری‌ها را شفا دهند و دیوها را بیرون کنند.»
پیروان یک رهبر یا معلم مذهبی به عنوان شاگردان او شناخته می‌شدند. در اوایل خدمت عمومی خود، عیسی شاگردان زیادی داشت. آنها او را دنبال می‌کردند تا از او بیاموزند. برخی از کسانی که عیسی را دنبال می‌کردند واقعاً به آنچه او تعلیم می‌داد علاقه‌مند بودند. دیگران او را از روی کنجکاوی دنبال می‌کردند، به امید دیدن یک معجزه (یوحنا ۶:۲). هنوز دیگران به خاطر غذایی که او برایشان فراهم می‌کرد، دنبال می‌کردند (۶:۲۶). با این حال، وقتی او چیزهایی می‌گفت که آنها دوست نداشتند یا نمی‌فهمیدند، می‌خوانیم: «بسیاری از شاگردان او، وقتی این را شنیدند، گفتند: «این سخن دشواری است؛ چه کسی می‌تواند آن را بفهمد؟» و «از آن زمان بسیاری از شاگردان او ... دیگر با او راه نرفتند» (۶:۶۰،۶۶).
دوازده رسول
اغلب به سادگی به عنوان «دوازده نفر» شناخته می‌شوند. وقتی بسیاری عیسی را ترک کرده بودند، او به دوازده نفر روی آورد و پرسید که آیا آنها نیز می‌خواهند بروند. شمعون پطرس از طرف گروه پاسخی فوق‌العاده داد در حالی که کاملاً بی‌خبر بود که یکی از آنها به خداوند خیانت خواهد کرد: «خداوندا، نزد چه کسی برویم؟ تو کلام حیات جاودانی را داری. ما نیز ایمان آورده‌ایم و می‌دانیم که تو مسیح، پسر خدای زنده هستی» (یوحنا ۶:۶۷-۷۱). این دوازده نفر با عیسی ماندند تا زمانی که یهودا به او خیانت کرد و او دستگیر شد. سپس همه او را ترک کردند و فرار کردند، پطرس حتی سه بار او را انکار کرد.
پس از اینکه یهودا خودکشی کرد، و خداوند قیام کرده و به آسمان بازگشته بود، پطرس اشاره کرد که طبق نبوت، جای یهودا باید پر شود. ماتیاس، که در طول خدمت مسیح آنها را همراهی کرده بود، برای پر کردن این جایگاه انتخاب شد. بعدها، خداوند همچنین شائول طرسوسی، که ما او را به عنوان پولس می‌شناسیم، به صفوف رسولان اضافه کرد (اعمال ۲۶:۱۶). اما پولس، که همیشه از دوازده نفر جدا بود، توسط آنها به عنوان کسی که خدمت ویژه خود را به غیریهودیان داشت، شناخته شد (غلاطیان ۲:۹)، در حالی که خدمت خود آنها به یهودیان بود. برنابا، که مدتی با پولس کار می‌کرد، نیز یک بار به عنوان رسول شناخته می‌شود (اعمال ۱۴:۱۴).
در اعمال ۱:۲۲ می‌بینیم که مأموریت ویژه رسولان این بود که شاهدان رستاخیز مسیح باشند. برای اینکه یک رسول شاهد رستاخیز او باشد، باید خداوند را دیده باشد (۱ قرنتیان ۹:۱). این البته ایده رسولان کتاب مقدسی امروز را رد می‌کند. همچنین، افسسیان ۲:۲۰ اشاره می‌کند که کلیسا «بر بنیاد رسولان و انبیا بنا شده است، که خود عیسی مسیح سنگ زاویه اصلی است.» رسولان و انبیا هدیه‌ای ویژه از مسیح صعود کرده به کلیسا در مراحل اولیه آن بودند. انبیای ذکر شده در افسسیان ۲:۱۱-۱۶ انبیای عهد جدید هستند، زیرا کلیسا یک راز بود که در زمان عهد عتیق آشکار نشده بود.
بنیاد کلیسا
یک بار و برای همیشه گذاشته شده است. خدا بر این بنیاد بنا می‌کند، اما پس از برپا شدن سازه اصلی، به گذاشتن بنیاد ادامه نمی‌دهد. نوشته‌های رسولان و انبیا در عهد جدید برای کلیسا در حالی که در زمین است، بنیادی هستند. متأسفانه، بسیاری بر اینها بنا نمی‌کنند، بلکه مانند یربعام در عهد عتیق (۱ پادشاهان ۱۲:۲۵-۳۳)، به دنبال بنا کردن بر الگوهای خودساخته خود هستند که عموماً تا حدی تقلیدی از آنچه از خداست، می‌باشند.
