رهنمودهایی به خانه او
او دو تن از شاگردان خود را فرستاد و به آنها گفت: «به شهر بروید، و مردی را خواهید دید که کوزه آبی حمل می‌کند؛ او را دنبال کنید. هر جا که او وارد شد، به صاحب خانه بگویید: «معلم می‌گوید: «اتاق مهمان کجاست که در آن بتوانم عید فصح را با شاگردانم بخورم؟»» سپس او یک اتاق بزرگ بالا را به شما نشان خواهد داد، که مبله و آماده است؛ آنجا را برای ما آماده کنید.» پس شاگردان او بیرون رفتند و به شهر آمدند و آن را همانطور که او به آنها گفته بود یافتند؛ و آنها عید فصح را آماده کردند. – مرقس 14:13-16 NKJV
اغلب وقتی سفر می‌کنیم، مردم ما را به خانه‌های خود دعوت می‌کنند. اگر قبلاً هرگز آنجا نبوده‌ایم، آنها به ما می‌گویند چگونه به آنجا برویم و چه انتظاری هنگام رسیدن داشته باشیم. تجربه من این است که اغلب یک COIK مغالطه در دستورالعمل‌های داده شده وجود دارد. مغالطه COIK می‌گوید که دستورالعمل‌ها فقط در صورت دانستن واضح هستند. یعنی، آنها برای شخصی که دستورالعمل‌ها را می‌دهد کاملاً واضح هستند، اما برای کسی که سعی در پیروی از آنها دارد چندان واضح نیستند. اغلب وقتی به خانه‌ای می‌رسیم که فکر می‌کنیم مقصد ماست، می‌گوییم: «اینجا شبیه آنجاست.» گاهی اوقات همانجاست، و گاهی اوقات نیست.
هنگامی که خداوند دستورالعمل‌های بالا را داد، پیروی از آنها آسان بود زیرا او مردی را جلوتر فرستاد تا شاگردان را به این اتاق بالا هدایت کند. وقتی آنها رسیدند، همه چیز دقیقاً همانطور بود که به آنها گفته شده بود. هیچ مغالطه COIK وجود نداشت.
خداوند ما را به مکانی دعوت کرده است که قبلاً هرگز آنجا نبوده‌ایم، و او دستورالعمل‌های کتبی را در مورد چگونگی رسیدن به آنجا به ما داده است. مکانی که ما به آن دعوت شده‌ایم خانه پدر نامیده می‌شود. ما می‌توانیم در مورد آن در یوحنا 14:2 بخوانیم. دستورالعمل‌های ما برای رسیدن به آنجا در یوحنا 14:6 داده شده است. هیچ کس به خانه پدر نمی‌آید مگر از طریق عیسی. ما باید از دستورالعمل‌های او پیروی کنیم و به او اعتماد کنیم اگر می‌خواهیم به آنجا برسیم. او با مردن بر صلیب جلجتا مکانی را برای ما آماده کرده است. او روح‌القدس را فرستاده است تا ما را هدایت کند تا گم نشویم (یوحنا 14:16-19،26).
در لوقا 15 در مورد خانه پدر در مثل پسر گمشده می‌خوانیم. آنجا مکانی بود که پسر گناهکاری که توبه کرده بود با شادی پذیرفته شد، در حالی که برادر صالح او که معتقد بود هرگز کار اشتباهی نکرده بود «وارد نمی‌شد» (لوقا 15:28). برای پسر گمشده، آنجا مکانی برای شادی بود، جایی که او یک بوسه، یک لباس، یک انگشتر، یک جفت کفش و یک مهمانی دریافت کرد. آنجا مکانی شاد برای این پسر بود که می‌دانست لیاقت بودن در آنجا را ندارد، اما مکانی غم‌انگیز برای پسر بزرگتر بود که فکر می‌کرد از آنچه برایش سخت کار کرده بود، فریب خورده است.
از دیدگاه طبیعی، من احساس پسر بزرگتر را درک می‌کنم. مشکل این بود که او نمی‌فهمید که او نیز نافرمان بود. پدرش از او خواسته بود که به مهمانی بپیوندد، اما او امتناع کرد. او متوجه نشد که با این کار او نیز سرکش بود، اما به روشی متفاوت از برادرش.
من اغلب تعجب می‌کنم که بهشت یا خانه پدر چگونه خواهد بود. آیا همان چیزی خواهد بود که ما انتظار داریم؟ من معتقدم که ما از همراهی خوب لذت خواهیم برد زیرا همه نجات‌یافتگان آنجا خواهند بود. مکالمات خوبی وجود خواهد داشت زیرا ما در مورد خداوند خود و کارهای شگفت‌انگیزی که او در زندگی ما انجام داد تا ما را متقاعد به عشق خود کند که ما را به آن مکان آورد، صحبت خواهیم کرد. اما از همه بهتر، نجات‌دهنده ما آنجا خواهد بود.
من معتقدم که چه از طریق مرگ به آنجا برویم، چه از طریق ربوده شدن (اول تسالونیکیان 4:13-17)، خانه پدر برای ما خانه خواهد بود. وقتی شاگردان به اتاق بالا رسیدند، «آن را همانطور که او به آنها گفته بود یافتند.» وقتی ما به بهشت می‌رسیم، من معتقدم که ما نیز آن را همانطور که او به ما گفته است خواهیم یافت (یوحنا 14:4،6).
تا آن زمان، باید به یاد داشته باشیم که او راه را به ما گفته است، و روح‌القدس را به ما داده است تا ما را به آنجا هدایت کند.
