چند روز قبل از مصلوب شدن، خداوند ما عیسی مسیح دو تن از شاگردان خود را به روستای کوچک بیت‌فاج، نزدیک بیت‌عنیا فرستاد تا کره‌ای را که در آنجا برای سواری پادشاهی او به اورشلیم منتظر بود، برایش بیاورند. پاسخ، «خداوند به آن نیاز دارد»، به نظر می‌رسد آنها را راضی کرده است.
کسی که توبه می‌کند، گناهان خود را اعتراف می‌کند، به خدا اعتماد می‌کند و پیام مژده نیکوی خدا را باور می‌کند، نجات می‌یابد. کسی که این هدیه را دریافت کرده است، پیامی از امید را برای مردان، زنان و کودکان به ارمغان می‌آورد، زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند.
کلام خدا می‌گوید رنج یک تصادف نیست بلکه هدیه‌ای است که باید گرامی داشته شود. وقتی به درستی در اینجا پذیرفته شود، به رتبه بالاتری در اعصار آینده منجر می‌شود. تمام مصیبت‌ها برای سوق دادن ما به سوی خدا در نظر گرفته شده‌اند. هدف آن کار کردن یک تسلیم کامل‌تر، یک فداکاری مطلق‌تر، ابعاد بزرگ‌تری از محبت آگاپه است.
کشف کنید که چگونه صلح حقیقی از ارتباط صحیح با خدا و اجازه دادن به صلح او برای محافظت از قلب شما می‌آید. یاد بگیرید که بر نگرانی‌ها غلبه کنید و آرامش را بیابید.
دست خدا کوتاه نیست؛ او در زندگی‌ها و ملت‌ها کار می‌کند. با شکرگزاری دعا کنید و در ایمان پایداری کنید، با دانستن اینکه او کار نیکوی خود را به کمال می‌رساند.
نجار به عنوان پسر خدا، مُهرهای عهد عتیق را شکست و پرده‌ای را که جلال خدا را از چشمان انسان پنهان کرده بود، برداشت. او پدر خود را در خود آشکار کرد و به فیلیپ گفت: «هر که مرا دیده، پدرِ پدر را دیده است» (یوحنا ۱۴:۹).
مزامیر فصح همگی ستایش خدا هستند، اما ۱۱۳ و ۱۱۷ با فراخوانی خاص هم «خادمان» فردی و سپس «همه ملت‌ها» برای ستایش خداوند آغاز می‌شوند. در این مزامیر، ما ستایش واقعی او را در چیزهایی مانند جلال دادن او به خاطر
