شاید برای برخی از ما، مشکل در اینجا نهفته است: ما انتظار داریم که واکنش نشان دهیم به مشیت الهی، اما نه اینکه عمل کنیم مشیت الهی را.
برخی از ما طوری زندگی می‌کنیم که گویی مشیت چیزی است که فقط باید به آن واکنش نشان داد. ما منتظر یک در باز و روشن مشیت الهی هستیم، و سپس با عبور از آن در، به آن مشیت واکنش نشان می‌دهیم. اما همانطور که دیدیم، خدا برنامه‌ریزی کرده است که برخی از درها فقط با فشار دادن ما باز شوند. او برنامه‌ریزی کرده است که ما عمل کنیم مشیت او را.
پولس واضح‌ترین بیان کتاب مقدسی این پویایی را در فیلیپیان ۲:۱۲-۱۳ به ما می‌دهد:
«نجات خود را با ترس و لرز به انجام رسانید، زیرا خداست که در شما عمل می‌کند، هم برای خواستن و هم برای عمل کردن به رضایت او.» توجه کنید: کار ما پیروی نمی‌کند از کار خدا. بلکه، کار ما اثر همزمان کار خداست. یا همانطور که جان پایپر می‌نویسد،
«آنچه پولس در اینجا روشن می‌کند این است که تلاش خود ما چقدر به طور کامل به عمل فراخوانده می‌شود. ما منتظر معجزه نمی‌مانیم؛ ما معجزه را عمل می‌کنیم» (مشیت، ۶۵۲).
گاهی اوقات، البته، خدا خشنود است که کاری نیک را درست در دامان ما قرار دهد. شاید کسی واقعاً در مورد امیدی که در ماست بپرسد، یا گفتگوی دشواری که باید داشته باشیم به راحتی و به طور طبیعی آغاز شود. در چنین لحظاتی، ما واقعاً به مشیت خدا واکنش نشان می‌دهیم. اما خدا می‌تواند به همان اندازه در ما فعال باشد وقتی تلاش ما به طور کامل درگیر است: وقتی همسایه‌ای را برای مطالعه کتاب مقدس با هم دعوت می‌کنیم، یا وقتی زمان و مکانی را برای گفتگوی دشوار ترتیب می‌دهیم.
ما نیازی نیست منتظر چیزی به وضوح الهی، چیزی بی‌چون و چرا مشیت الهی باشیم، قبل از اینکه نجات خود را در انواع اطاعت به انجام رسانیم. در عوض، ما فقط باید کاری نیک برای انجام دادن ببینیم، خود را از طریق دعای خالصانه به خدا بسپاریم، با اتکای آگاهانه به او سخت کار کنیم، و سپس، پس از اتمام، برگردیم و با پولس بگوییم،
من نبودم، بلکه فیض خدا بود که با من است (۱ قرنتیان ۱۵:۱۰).
و بدین ترتیب ما عمل می‌کنیم مشیت الهی را.
نیکی را تصور کنید
در مشیت خود، خدا کارهای نیکویی را برای ما آماده کرده است تا در آنها قدم برداریم (افسسیان ۲:۱۰). اما بسیاری از آنها به این صورت نخواهند آمد که ما به طور منفعلانه زیر مشیت خدا شناور باشیم. آنها به ما خواهند آمد، در عوض، همانطور که ذهن‌های تجدید شده خود را به کار می‌گیریم، تخیلات تولد دوباره یافته خود را خم می‌کنیم، و امکانات را در کارخانه قلب‌های جدید خود شکل می‌دهیم — با دانستن اینکه هر تصمیم نیکو جرقه‌ای از مشیت اوست.
پس به اطراف خود نگاه کنید. هیچ چیز در زندگی شما تصادفی نیست. شما همان کسی هستید که هستید، همان چیزی که هستید، همان جایی که هستید، به دلیل مشیت فراگیر خدا. او هر استعدادی را که دارید، در حکمت خود، برای چنین زمانی به شما داده است — تا شما ضربه‌ای به بوم نقاشی پیش روی خود بزنید، مجسمه‌ای را که می‌بینید بتراشید، در نمایشی که در آن هستید صحبت و عمل کنید، تا این دنیا کمی بیشتر شبیه اثر هنری شود که خدا آن را نجات می‌دهد.
همسایگانی برای دوستی، فرزندانی برای شاگردی، کلیساهایی برای تأسیس، مراکز بحران بارداری برای خدمت، و هزاران کار در مشاغل ما برای انجام با برتری و عشق وجود دارد. و چگونه خواهیم دانست که آیا خدا، در مشیت خود، دری را برای هر یک از این فرصت‌ها باز کرده است؟ ما دعا خواهیم کرد و دستگیره را خواهیم چرخاند.
