«همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود.» (فیلیپیان ۲:۵)
«که چنین مخالفت گناهکاران را بر ضد خود تحمل کرد.» (عبرانیان ۱۲:۳) چه استقامتی بود این!
حقیقت کامل — در میان خطا؛ محبت کامل — در میان ناسپاسی و سردی؛ راستی کامل — در میان شهادت دروغ، خشونت، فریب؛ ثبات کامل — در میان تمسخر و ترک شدن؛ بی‌گناهی کامل — در برابر هر شکل پست از فساد و گناه؛ صبر کامل — در مواجهه با هر نوع تحریک شدید!
«مظلوم و رنج‌دیده بود، اما دهان خود را نگشود!» «به خاطر محبت من» (در ازای محبت من)، «آنها دشمنان من هستند؛ اما» (استقامت او را ببینید! — تنها نوع انتقامی که طبیعت بی‌گناه او قادر به آن بود) «من خود را به دعا می‌سپارم!» (مزامیر ۱۰۹:۴). خواننده! «همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود!» بزرگترین آزمون شجاعت یک سرباز زمینی، استقامت صبورانه است! والاترین خصلت یک سرباز روحانی نیز همین است. «پس از انجام همه کارها، بایستید،» «او تحمل کرد، چنانکه آن نادیدنی را می‌دید!» از سرزنش خشمگین، فوران عجولانه خشم برحذر باشید.
در میان کنایه‌های بی‌رحمانه — هنگامی که انگیزه‌های شما بد تعبیر می‌شوند و آبروی شما مورد حمله قرار می‌گیرد؛ هنگامی که کارهای نیک شما به تمسخر گرفته می‌شوند، نیات خیر شما با سردی خنثی و رد می‌شوند، سرزنش سردی آشکار می‌شود در جایی که شما جز دوستی انتظار نداشتید — چه پیروزی بزرگی بر انگیزه طبیعی است که روحی از استقامت ملایم را نشان دهید! — مانند رنگین‌کمانی، درخشان با رنگ‌های آسمان، که با آرامش در میان طوفان‌های تمسخر و «سیلاب‌های مردان بی‌دین» قرار گرفته است.
چه فرصتی برای بزرگداشت فیض پایدار خداوند!
«برای من چیز کوچکی است که توسط شما یا داوری انسان داوری شوم؛ کسی که مرا داوری می‌کند، خداوند است.» (اول قرنتیان ۴:۳)
«خداوند با من است. از آنچه انسان می‌تواند به من کند، نخواهم ترسید.» (مزامیر ۱۱۸:۹)
«خوشا به حال مردی که تحمل می‌کند.» (یعقوب ۱:۱۲)
«کسی که تا به آخر تحمل کند، نجات خواهد یافت.» (متی ۲۴:۱۳)
اگر به خدای خود وفادار باشیم، باید انتظار داشته باشیم که با مخالفت به همان شکلی که عیسی با آن روبرو شد — «مخالفت گناهکاران» — مواجه شویم. اگر ایمانداران به عنوان نور در زمین، چراغ در «شهر هلاکت» قرار داده شده‌اند، می‌دانیم که «کسی که شرارت می‌کند، از نور متنفر است.» «ای برادران من، تعجب نکنید اگر دنیا از شما متنفر است!»
ای خستگان و بی‌حالان، که به خاطر وفاداری‌تان به خدای خود، در معرض تیرهای تهمت و تمسخر قرار گرفته‌اید — شاید با سردی و بیگانگی عزیزانتان روبرو می‌شوید، کسانی که شاید نتوانند با قدوسیت راه رفتن شما و بلندی اهدافتان همدردی کنند — «به او که چنین مخالفت گناهکاران را بر ضد خود تحمل کرد، فکر کنید، مبادا خسته و بی‌حال شوید!»
«مخالفت» شما در مقایسه با او چیست؟ به زودی صلیب شما، هر چه که باشد، به پایان خواهد رسید. جایگاه تمسخرکننده در آن آسمان پرجلال جایی ندارد، جایی که همه چیز صلح خواهد بود — هیچ نت ناهماهنگی برای برهم زدن هارمونی‌های سعادتمند آن وجود نخواهد داشت! به روز بزرگ تاج‌گذاری کلیسای پیروزمند — روز ظهور خداوند الهی شما — چشم بدوزید، زمانی که انگیزه‌ها و اهداف، که اکنون سوءتفاهم شده‌اند، توجیه خواهند شد؛ اشتباهات جبران خواهند شد، تهمت‌ها و افتراها پاک خواهند شد. در این میان، «شاد باشید که شایسته شمرده شده‌اید که به خاطر نام او شرم را تحمل کنید.»
