۱. راهی نو
«راهی تازه و زنده که او از پرده، یعنی از بدن خود، برای ما گشوده است» (عبرانیان ۱۰:۲۰). اولین چیز، راهی است که برای ما، به عنوان گناهکاران، به حضور خدا باز شده است.
بدون برخورداری از «صلح با خدا» چگونه می‌توانیم سال نو مبارکی داشته باشیم؟ مسیح این را برای ما فراهم کرده است، و یکی از نشانه‌های بسیاری از پذیرش کار او توسط خدا به نمایندگی از ما، «پرده پاره شده» بود که نشان می‌داد راه به سوی خدا از طریق صلیب باز شده است.
۲. خلقت جدید
«اگر کسی در مسیح باشد، او مخلوق جدیدی است» (۲ قرنتیان ۵:۱۷). خدا قلمرویی دارد که در آن همه چیز جدید است، زیرا همه چیز از اوست. در آنجا او همه قوم خود را، به واسطه رهایی که مسیح انجام داده است، به عنوان دارندگان حیاتی که در اوست، و بخشی از آن نژاد جدیدی که او سر آن است، قرار داده است.
بر اساس این «قانون زندگی» ما باید راه برویم (غلاطیان ۶:۱۵).
۳. رحمت‌های جدید
«این از رحمت‌های خداوند است که ما نابود نشده‌ایم، زیرا شفقت‌های او تمام نمی‌شود. آنها هر صبح جدید هستند» (مراثی ارمیا ۳:۲۳). بسیاری از چیزها فرسوده می‌شوند، «مانند لباس کهنه می‌شوند»، ما خودمان نیز در میان آنها هستیم، اما جریان بی‌وقفه عشق و مراقبت پدر ما همانطور ادامه دارد. همه چیز در اینجا تغییر می‌کند و محو می‌شود، اما در اینجا همان قدیمی است که همیشه جدید است.
قدرت ما مانند روزهایمان - مانند عقاب‌ها تجدید می‌شود؛ رحمت‌های تازه از دست او، گواه «او به ما اهمیت می‌دهد»؛ ترس‌های ما ناامید و امیدهای ما تاج‌گذاری شده؛ و رحمت و فیض برای کمک به موقع، همه از عشق بی‌خستگی او حکایت می‌کنند.
۴. سرودی نو
«سرودی نو برای خداوند بخوانید. او سرودی نو در دهان من نهاده است، حتی ستایش خدای ما» (مزامیر ۳۳:۳؛ ۴۰:۳).
«ستایش برای راستکاران زیباست»، و نشانه مطمئن «قوم مبارکی که صدای شادی را می‌شناسند» این است که آنها خدای نجات خود را ستایش می‌کنند.
«خداوند را شکر کنید زیرا او نیکوست؛ زیرا رحمت او تا ابد باقی است. رهایی‌یافتگان خداوند چنین بگویند» (مزامیر ۱۰۷).
«پس به وسیله او، پیوسته قربانی ستایش را به خدا تقدیم کنیم، یعنی ثمره لب‌های ما که نام او را شکر می‌گویند» (عبرانیان ۱۳:۱۵).
۵. فرمانی نو
«فرمانی نو به شما می‌دهم که یکدیگر را دوست بدارید» (یوحنا ۱۳:۳۴). به عنوان بدهکاران به «عشق ابدی» او، او به ما فرمان می‌دهد که یکدیگر را دوست بداریم. ممکن است چیزهای زیادی، بسیار زیاد باشد که آن عشق را در موضوعات آن آزمایش کند.
اما همانطور که قلب در عشق او باقی می‌ماند، یاد می‌گیرد که عشقی را پرورش دهد که بر فشاری که بر آن وارد می‌شود، برتری دارد، همانطور که رسول می‌گوید،
«من با کمال میل برای شما خرج خواهم کرد و خود را خرج خواهم کرد، هرچند هرچه بیشتر شما را دوست بدارم، کمتر دوست داشته شوم» (۲ قرنتیان ۱۲:۱۵).
خداوند اندازه آن را در ما افزایش دهد!
۶. انسانی نو
«انسان جدید را بپوشید، که پس از خدا در عدالت و قدوسیت حقیقی آفریده شده است» (افسسیان ۴:۲۴). تمام وضعیت قبلی ما اکنون از پیشگاه خدا رفته است - آنچه زمانی ما را به عنوان گناهکاران، یا مردان «در جسم» مشخص می‌کرد.
اکنون که ما با ایمان «انسان جدید را پوشیده‌ایم»، به ما توصیه می‌شود که آن را در عمل به کار گیریم، از آنچه با وضعیت جدید ما مغایر است دوری کنیم، و آنچه را که مناسب آن است بپذیریم. چنین است که «مسیح را بیاموزیم» و «حقیقت را آنگونه که در عیسی است» آموزش ببینیم. باشد که این از آن ما باشد!
۷. خمیری نو
«خمیر مایه کهنه را بیرون کنید تا خمیر جدیدی باشید، همانطور که شما بی‌خمیر مایه هستید» (۱ قرنتیان ۵:۷). چنین است نوع افرادی که ما باید باشیم - کسانی که، با خون بره رهایی یافته‌اند،
«عید را با نان فطیر صداقت و حقیقت نگاه می‌دارند.» همانطور که برای خدا جدا شده‌ایم، باید خمیر مایه دنیا، ریاکاری و عقل‌گرایی، و آموزه‌ها، اخلاقیات و ارتباطات شیطانی را «بیرون کنیم». تنها از این طریق است که ما «فرمان‌های او را نگاه می‌داریم و کارهایی را انجام می‌دهیم که در نظر او پسندیده است.» باشد که ما بدین ترتیب «سال نو مبارکی» را درک کنیم!
