عبارت «مسیح در شما، امید جلال» (کولسیان ۱:۲۷) به نظر می‌رسد که نکته اصلی کل رساله به کولسیان باشد. این با رساله افسسیان که ما را در مسیح می‌بیند، متفاوت است. در اینجا مسیح در ماست، و اینها دو فکر جداگانه و متمایز هستند. حقیقت افسسیان این است که در نظر خدا ما در محبوب پذیرفته شده‌ایم، دیده شده‌ایم، برکت یافته‌ایم، زنده شده‌ایم، با هم برخاسته‌ایم و در آسمان‌ها در او نشسته‌ایم. خدا ما را در پسر محبوب خود می‌بیند. یک تصویر از این حقیقت افسسیان، که هرگز فراموش نکرده‌ام، مدت‌ها پیش در مدرسه یکشنبه به من داده شد. معلم ما یک تکه شیشه رنگی درخشان به کلاس آورده بود. او به هر کودک اجازه داد تا از طریق آن تکه شیشه رنگی نگاه کند. همانطور که ما این کار را کردیم، همه اعضای دیگر کلاس به همان رنگ آبی روشن ظاهر شدند. بنابراین او به ما نشان داد که خدای پدر رنگ درخشان پسر خود را می‌گیرد و از طریق او به ما نگاه می‌کند. همانطور که او این کار را می‌کند، ما فضایل اخلاقی او را به خود می‌گیریم و «در محبوب پذیرفته شده‌ایم» (افسسیان ۱:۶). این حقیقت افسسیان است.
در رساله کولسیان برعکس این است. به جای اینکه در آسمان نشسته باشیم، روی زمین راه می‌رویم. به جای اینکه در مسیح با تمام برکات آسمانی برکت یافته باشیم، به عنوان شهادت او بر روی زمین می‌درخشیم. اما ما این کار را فقط به صورت بازتابی انجام نمی‌دهیم. این است که خداوند عیسی توسط روح‌القدس در ما ساکن است. زندگی او در ماست؛ ما توسط او زندگی می‌کنیم. هر زیبایی اخلاقی که در ما بر روی زمین دیده می‌شود، مال ما نیست، بلکه مال مسیح است. و این واقعیت که ما به هر اندازه‌ای در درخشش او بر روی زمین می‌درخشیم، تضمین این است که روزی فرا خواهد رسید که ما به تصویر او تبدیل خواهیم شد. او به این ترتیب «امید جلال» است.
بیایید هرگز تغییراتی را که در نتیجه ورود نور مسیح در زندگی ما رخ داده است، دست کم نگیریم. انجیل نیروی دگرگون‌کننده بزرگی در این جهان است. ما را از گودال وحشتناک گناه بیرون می‌آورد و پاهای ما را بر صخره نجات ما قرار می‌دهد. ما را از توده کود منتقل می‌کند و در میان شاهزادگان قرار می‌دهد. این فقط موقعیتی نیست؛ واقعی است. به محض اینکه به خدا ایمان می‌آوریم، این تغییرات مرموز شروع به شکل‌گیری در زندگی ما می‌کنند. مست از نوشیدن خود رهایی می‌یابد. تعصب بی‌اعتقادی با عشق به حقیقت خدا مبادله می‌شود. بی‌توجهی به خداوند با عشق به نام او جایگزین می‌شود. دزد به بخشنده تبدیل می‌شود. لاوی باجگیر به متی پیرو مسیح تبدیل می‌شود. حرص و خودخواهی با مهربانی محبت‌آمیز جایگزین می‌شود.
این تغییرات در زندگی انسان یکباره اتفاق نمی‌افتد، اما لحظه‌ای که به خدا ایمان می‌آوریم، وارد مکتب انضباط الهی او می‌شویم. تحت دست او زندگی ما دگرگون می‌شود. این همان «مسیح در شما، امید جلال» است (کولسیان ۱:۲۷).
روش عملی انجام این کار برای ما در دوم قرنتیان ۳:۱۸ توضیح داده شده است. «اما همه ما، با چهره‌ای بی‌پرده، همانطور که در آینه جلال خداوند را می‌بینیم، از جلال به جلال به همان تصویر تبدیل می‌شویم.» هر پرتوی از صفات خداوند که ما در زندگی اینجا در پایین می‌بینیم، شهادتی است که خداوند کاری را در آن زندگی آغاز کرده است، و این کار تا روز عیسی مسیح، روز جلال، ادامه خواهد یافت. این همان «مسیح در شما، امید جلال» است. این شواهد، هر چقدر هم که ضعیف باشند، یادآور این هستند که هنوز گروهی از مردم در این زمین وجود دارند که بدن مسیح نامیده می‌شوند، متشکل از همه ایمانداران به نام او. و راهی که ما شناخته می‌شویم، ادعاهای بلند یا اظهارات پرحرف ما نیست. این توسط خداوند عیسی است که به نوعی از طریق زندگی ما می‌درخشد: «مسیح در شما، امید جلال.»
پولس این ثروت شهادت را «غنای جلال این راز در میان امت‌ها» می‌نامد (کولسیان ۱:۲۷). جهان گسترده جایی است که خدا، از طریق زندگی روزمره ما، تمام ثروت‌هایی را که در روز جلال آینده در مسیح به نمایش گذاشته خواهد شد، آشکار می‌کند. چه امتیازی است که مسیحی باشیم!
